Ο Ούγος Ι΄ του Λουζινιάν (Γαλλική γλώσσα : Hugues X de Lusignan, 1185 - 5 Ιουνίου 1249) από τον Οίκο των Λουζινιάν ήταν κύριος του Λουζινιάν και ως Ούγος Ε΄ κόμης του Μαρς (1219 - 1249). Από το γάμο του με την Ισαβέλλα κόμισσα του Ανγκουλέμ έγινε, ως Ούγος Α΄ κόμης του Ανγκουλέμ (1220 - 1246).

Ούγος Ι΄ του Λουζινιάν
Spiklenci.png
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Hugues X de Lusignan (Γαλλικά)
Γέννηση1185 (περίπου)
Θάνατος5  Ιουνίου 1249[1]
Δαμιέτη
Τόπος ταφήςAbbaye de Valence
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Οικογένεια
ΣύζυγοςΙσαβέλλα της Ανγκουλέμ[2][3]
ΤέκναΟύγος ΙΑ΄ του Λουζινιάν[2]
Γουλιέλμος ντε Βαλάνς[2]
Isabella of Lusignan
Alice de Lusignan, Countess of Surrey
Αιμέρ ντε Βαλάνς[4]
Guy de Lusignan
Geoffrey I of Lusignan, Lord of Jarnac
Isabella de Lusignan[4]
Geoffrey le Brun, Lord of Jarnac[4]
Margaret de Lusignan[4]
Agatha le Brun[4]
Isabelle de Lusignan, Dame de Beauvoir-sur-Mer et de Marcillac[5]
ΓονείςΟύγος Θ΄ του Λουζινιάν και Agathe de Preuilly[5]
ΟικογένειαΟίκος των Λουζινιάν
Θυρεός
Arms of the Lords of Lusignan.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν γιος του Ούγου Θ΄ κυρίου του Λουζινιάν & ως Ούγου Δ΄ κόμη του Λα Μαρς και της Ματίλντ, κόρης του Γουλγκράν Γ΄ κόμη του Ανγκουλέμ.

Το 1200 ο πατέρας του μνηστεύθηκε την 12ετή Ισαβέλλα, μέλλουσα κληρονόμο της κομητείας του Ανγκουλέμ.[6] Όταν ο Ιωάννης της Αγγλίας την πήρε το ίδιο έτος και τη νυμφεύτηκε, τότε όλοι οι Λουζινιάν εξεγέρθηκαν εναντίον του. Ο Ιωάννης απεβίωσε το 1216 και η Ισαβέλλα επέστρεψε στη Γαλλία, όπου παντρεύτηκε τον Ούγο Ι΄ (10 Μαΐου 1220).[7]

Σύμφωνα με σημειώσεις στα χειρόγραφα των ποιημάτων του Γκωσέλμ Φαϊντί, ο τροβαδούρος αυτός ήταν αντίπαλος του Ούγου Ι΄ για την αγάπη της Μαργκερίτ ντ'Ωμπυσόν.

Το 1249 απεβίωσε 66 ή 54 ετών και τάφηκε στο Ανγκουλέμ· τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ούγος ΙΑ΄.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα των Ταϊλφέρ, κόρη του Αϋμέρ κόμη του Ανγκουλέμ και είχε τέκνα:

  • Ούγος ΙΑ΄ 1221-1250, κύριος του Λουζινιάν, ΣΤ΄ κόμης του Μαρς και Β΄ κόμης του Ανγκουλέμ.
  • Αϋμέρ ντε Βαλένς π. 1222-1260, επίσκοπος του Γουίντσεστερ.
  • Αγάθη π. 1223-μετά το 1269, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ ντε Σωβινύ κύριο του Σατωρού.
  • Αλίκη 1224-1256, παντρεύτηκε τον Ιωάννη ντε Βαρέν 6ο κόμη του Σάρρεϋ.
  • Γκυ απεβ. 1264, κύριος του Κουέ, Κονιάκ, Αρσιάκ.[8]
  • Γοδεφρείδος απεβ. 1974, κύριος του Ζαρνάκ. Νυμφεύτηκε την Ιωάννα υποκόμισσα του Σατελρώ και είχε κόρη την:
    • Ευσταθία απεβ. 1270, παντρεύτηκε τον Ντρε Γ΄ ντε Μελλό.
  • Γουλιέλμος ντε Βαλένς απεβ. 1296, 1ος κόμης του Πέμμπροκ.
  • Μαργαρίτα π. 1226/28-1288, παντρεύτηκε πρώτα τον Ραϋμόνδο Ζ΄ κόμη της Τουλούζης, μετά τον Αιμερύ Θ΄ υποκόμη του Τουάρ και έπειτα τον Γοδεφρείδο Ε΄ κύριο ντε Σατωμπριάν.
  • Ισαβέλλα 1224-1299, κυρία του Μπωβουάρ-συρ-Μερ. Παντρεύτηκε πρώτα τον Μαυρίκιο Δ΄ του Κραόν και μετά τον Γοδεφρείδο ντε Ρανκόν κύριο του Ταϊλμπούρ.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 9791090226210. Ανακτήθηκε στις 7  Μαρτίου 2018. ISBN-13 9791090226210.
  2. 2,0 2,1 2,2 «Kindred Britain»
  3. p10681.htm#i106806. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  5. 5,0 5,1 5,2 Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003.
  6. Nicholas Vincent, Isabella of Angouleme: John's Jezebel, King John: New Interpretations, ed. S.D. Church, (Woodbridge: Boydell Press, 1999), 171, 177
  7. Elizabeth M. Hallam, Capetian France: 987–1328, (Longman, 1990), 136
  8. Michael Prestwich, Edward I, (University of California Press, 1988), 46

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Fonteneau, Tables des Manuscrits 1 (Memoires de la Societe des Antiquaires de l’Ouest 4) (1839): 195, 197, 202–205, 208, 211–213, 215, 217, 221, 224, 229, 230.
  • Bibliotheque de l’Ecole des Chartes 4th Ser. 2 (1856): 537–545.
  • Douet d’Arcq, Collection de Sceaux des Archives de l’Empire 1(1) (1863): 397–398 (seal of Hugues X de Lusignan dated 1224 — Sceau equestre. Le comte a cheval, en costume de chasse, le cor au cou et tenant a la main un petit chien pose sur la croupe du cheval. Legend: * SIGILL’ : HVGONIS : DE : LEZINIACO : COMITIS : ENGOLISME; Revers. Ecu burele. Le champ a arabesques. Legend: + SIGILL’ “ HVGONIS : DE : LEZINIACO : COMITIS : MARCHIE.).

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Fonteneau, Tables des Manuscrits 1 (Mémoires de la Société des Antiquaires de l’Ouest 4) (1839): 195, 197, 202–205, 208, 211–213, 215, 217, 221, 224, 229, 230.
  • Bibliothèque de l’École des Chartes 4th Ser. 2 (1856): 537–545.
  • Douet d’Arcq, Collection de Sceaux des Archives de l’Empire 1(1) (1863): 397–398 (seal of Hugues X de Lusignan dated 1224 — Sceau équestre. Le comte à cheval, en costume de chasse, le cor au cou et tenant à la main un petit chien posé sur la croupe du cheval. Legend: * SIGILL’ : HVGONIS : DE : LEZINIACO : COMITIS : ENGOLISME; Revers. Écu burelé. Le champ à arabesques. Legend: + SIGILL’ “ HVGONIS : DE : LEZINIACO : COMITIS : MARCHIE.).