Άνοιγμα κυρίου μενού

Πάμμετρος

συλλογή επιγραμμάτων του Διογένη του Λαερτίου

Πάμμετρος ονομάζεται η συλλογή επιγραμμάτων του Διογένη του Λαέρτιου η οποία δεν έχει σωθεί, αλλά επιγράμματα από αυτήν αναφέρονται από τον Διογένη στο έργο του Βίοι Φιλοσόφων. Στο έργο αυτό, αναφέρονται επιγράμματα διαφόρων ποιητών, αλλά κάποια που ο Διογένης λέει ότι βρίσκονται «εν τη παμμέτρω» (στην Πάμμετρο) που ποίησε ο ίδιος («Ἡμεῖς τ' εἰς αὐτὸν ἐν τῇ Παμμέτρῳ τοῦτον ἐποιήσαμεν τὸν τρόπον·»). Η ίδια η λέξη, πάμμετρος, υποδηλώνει ότι στη συλλογή αυτή βρίσκονται επιγράμματα σε πολλά μέτρα. Ένα από τα μέτρα αυτά δηλώνει ό ίδιος ο Διογένης: «ἐν τῷ προκελευσματικῷ μέτρῳ» (στο προτρεπτικό μέτρο). Όπως και το βιβλίο του Βίοι των φιλοσόφων, η Πάμμετρος, περιείχε επιγράμματα που μιλούσαν για χαρακτηριστικά διασήμων ανδρών.[1] Πληροφορίες για αρκετά από τα επιγράμματα της Παμμέτρου προέρχονται από τον Έρμιππο τον Σμυρναίο[2]

Τα επιγράμματά του διασώθηκαν, εκτός από στο Βίοι των φιλοσόφων και στην Παλατινή Ανθολογία, όπου, ως νεκρολογίες, κατατάσσονται στα επιτύμβια επιγράμματα, τα έβδομο βιβλίο της ανθολογίας.[3]

Αναφορές στην Πάμμετρο στο Βίοι των ΦιλοσόφωνΕπεξεργασία

Παρακάτω δίνονται ενδεικτικά σημεία στο Βίοι φιλοσόφων όπου αναφέρεται η Πάμμετρος:

  • 1.39 Θαλής «Ἔστι καὶ παρ’ ἡμῖν ἐς αὐτὸν ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ἐπιγραμμάτων ἢ Παμμέτρῳ τόδε τὸ ἐπίγραμμα·..»
  • 7.31 Ζήνων «Εἴπομεν ὡς ἐτελεύτα ὁ Ζήνων καὶ ἡμεῖς ἐν τῇ Παμμέτρῳ τοῦτον τὸν τρόπον»
  • 6.19 Αντισθένης (Καὶ ἔστιν ἡμῶν εἰς αὐτὸν οὕτως ἔχον·),
  • 6.79 Διογένης (Ἔστι καὶ ἡμῶν ἐν τῷ προκελευσματικῷ μέτρῳ)
  • 6.100 Μένιππος (τέλος δ' ἐπιβουλευθέντα πάντων στερηθῆναι καὶ ὑπ' ἀθυμίας βρόχῳ τὸν βίον μεταλλάξαι. καὶ ἡμεῖς ἐπαίξαμεν εἰς αὐτόν·)[4]
  • 9.43 Δημόκριτος («Ἡμεῖς τ' εἰς αὐτὸν ἐν τῇ Παμμέτρῳ τοῦτον ἐποιήσαμεν τὸν τρόπον·»)
  • 8.74 Εμπεδοκλής («Φέρεται δὲ καὶ ἡμῶν εἰς αὐτὸν ἐν τῇ Παμμέτρῳ σκωπτικὸν μέν, τοῦτον δ' ἔχον τὸν τρόπον» (μέρος του επιγράμματος αναφέρεται στο: A. Pal. vii. 123))

Η υπόθεση του Νίτσε (Nietzsches Grundhypothese)Επεξεργασία

Ο Νίτσε, σε νεαρή ηλικία, 26 ετών, δημοσίευσε ένα σύγγραμμα στο οποίο παρέθεσε μελέτη με την άποψή του ότι ο Διογένης, ως ποιητής, χρησιμοποίησε το δεύτερο έργο του, το Βίοι των φιλοσόφων, στην οποία περιέλαβε πολλά επιγράμματα για να διαδοθούν, σε σημείο να παρουσιάζει τους Βίους ως βιτρίνα - έναν τρόπο - παρουσίασης των επιγραμμάτων του -που είχε δημοσιεύσει στην Πάμμετρο-, εξυφαίνοντάς τα σε ένα έργο αντιγραμμένο κυρίως από τον Διοκλή, ο οποίος ήταν η κύρια πηγή του (Hauptquelle)[5]. Η άποψή του αυτή από άλλους απορρίφθηκε πλήρως ενώ από άλλους θεωρήθηκε ιδιαίτερα σημαντική.[6]

Ένα ή δυο βιβλίαΕπεξεργασία

Κάποιοι μελετητές του έργου του Λαερτίου, θεωρούν ότι η Πάμμετρος αποτελείτο από δυο βιβλία.[7]

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. Lives of the philosophers, Diogenes Laertius, Aloysius Robert Caponigri, 1969, σελ. x
  2. Jacoby, Felix; Bollansée, Jan; Schepens, Guido (1 Ιανουαρίου 1998). Die Fragmente Der Griechischen Historiker, Continued (στα Αγγλικά). BRILL. ISBN 9004113037. 
  3. Hägg, Tomas (5 Απριλίου 2012). The Art of Biography in Antiquity (στα Αγγλικά). Cambridge University Press. ISBN 9781107379275. 
  4. Seddon, Keith; Yonge, C. D. (1 Μαΐου 2010). An Outline of Cynic Philosophy: Antisthenes of Athens and Diogenes of Sinope in Diogenes Laertius Book Six (στα Αγγλικά). Lulu.com. ISBN 9780955684449. 
  5. Beiträge zur quellenkunde und kritik des Laertius Diogenes (1870), Friedrich Nietzsche
  6. Jensen, Anthony K. (4 Ιουλίου 2013). Nietzsche's Philosophy of History (στα Αγγλικά). Cambridge University Press. ISBN 9781107027329. 
  7. Dorandi, Tiziano (26 Μαρτίου 2009). Laertiana: Capitoli sulla tradizione manoscritta e sulla storia del testo delle "Vite dei filosofi" di Diogene Laerzio (στα Ιταλικά). Walter de Gruyter. ISBN 9783110213980.