Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο επίσκοπος Ιερόθεος Παροναξίας (Πάρου και Νάξου) ήταν ιερωμένος και αγωνιστής με σημαντική εθνική δράση στην Επανάσταση του 1821.

Ήταν ένας από τους 18 αρχιερείς που στην Κωνσταντινούπολη αναγκάστηκαν να υπογράψουν το πρώτο αφοριστικό κείμενο κατά του Υψηλάντη και της Επανάστασης τον Μάρτιο του 1821 που εστάλη στον επίσκοπο Ουγγροβλαχίας. Διέφυγε από την Κωνσταντινούπολη και την παρακολούθηση των ανθρώπων του "μποσταντζήμπαση" και ήλθε στην επαρχία του την Παροναξία. Εκεί έδρασε σαν κεντρική μορφή του αγώνα στις Κυκλάδες. Εξήγειρε τους κυκλαδίτες στην Επανάσταση, έβγαλε τα ράσα και φόρεσε ειδική στρατιωτική στολή, στρατολόγησε άνδρες τους οποίους συντηρούσε με δικά του έξοδα. Έλαβε μέρος στις μάχες της Ακρόπολης των Αθηνών και στην Πελοπόννησο. Υπήρξε στενός φίλος του Κολοκοτρώνη, λόγος για τον οποίο περιορίστηκε σε σπίτι του Ναυπλίου όταν ο Κολοκοτρώνης φυλακίστηκε στο φρούριο. Παρά τον περιορισμό του φρόντισε να ανοίξουν οπή στο τείχος του φρουρίου μέσα από σπίτι που ήταν συνεχόμενο με αυτό και πρότεινε στον Κολοκοτρώνη να δραπετεύσει. Έλαβε μέρος στις Εθνοσυνελεύσεις της Επιδαύρου και του Άστρους. Κατά τον Φωτάκο, η “φιλοπατρία του δεν έχει σύγκριση”. Έγινε πληρεξούσιος στις Συνελεύσεις της Πιάδος και του Άστρους.

Η στάση του κατά την Επανάσταση θεωρείται ως ένα από τα στοιχεία που δείχνουν ότι ο αφορισμός που εκδόθηκε από το Πατριαρχείο ήταν άκυρος και ήταν σαφές στην εποχή εκείνη ότι προέκυψε από πίεση (Γεωργαντζής, σ. 163).

ΠηγέςΕπεξεργασία


  • Γεωργαντζής Α. Πέτρος, δ. Θ. (1988). Ο “αφορισμός” του Αλέξανδρου Υψηλάντη (Ιστορική και θεολογική διερεύνηση του θέματος). Καβάλα: Εκδόσεις "Παρουσία".