Η πλατεία του Καρουζέλ (γαλλικά: Place du Carrousel) είναι μια δημόσια πλατεία στο 1ο διαμέρισμα του Παρισιού, που βρίσκεται στο άκρο της αυλής του ανακτόρου του Λούβρου, δυτικά της πυραμίδας, στον χώρο που πριν από το 1883 καταλάμβανε το παλάτι του Κεραμεικού. Βρίσκεται ακριβώς ανάμεσα στο μουσείο του Λούβρου και στον κήπο του Κεραμεικού, αποτελώντας το ανατολικό άκρο του κήπου ακριβώς όπως η πλατεία Κονκόρντ αποτελεί το δυτικό του άκρο.

Πλατεία του Καρουζέλ
View of the courtyard.jpg
Είδοςπλατεία
Γεωγραφικές συντεταγμένες48°51′43″N 2°19′58″E
Διοικητική υπαγωγή1ο Δημοτικό Διαμέρισμα Παρισιού και Παρίσι
ΧώραΓαλλία
Έναρξη κατασκευής1662
Commons page Πολυμέσα

Η τοποθεσία εξυπηρετείται από τον Σταθμό Παλαί Ρουαγιάλ - Μουσείο του Λούβρου (Μετρό Παρισιού).

Προέλευση του ονόματοςΕπεξεργασία

Το όνομα της πλατείας προέρχεται από το Μεγάλο Καρουζέλ, ένα ιππικό θέαμα με ιππικούς και στρατιωτικούς αγώνες που δόθηκε στον τόπο αυτό από τον Λουδοβίκο ΙΔ' από τις 5 και 6 Ιουνίου 1662, με την ευκαιρία της γέννησης του γιου του Λουδοβίκου της Γαλλίας.[1]

ΙστορικόΕπεξεργασία

 
Η πλατεία του Καρουζέλ από τη νότια πτέρυγα του μουσείου του Λούβρου
 
Η πλατεία του Καρουζέλ

Πριν τον 17ο αιώνα, η περιοχή ήταν ένας κενός χώρος ανάμεσα στο παλάτι του Κεραμεικού και τα τείχη του Παρισιού που κατασκεύασε στο β' μισό του 14ου αιώνα ο Κάρολος Ε'[2] και που στον 16ο αιώνα είχαν ήδη καταστεί άχρηστα μετά την κατασκευή νέων τειχών πιο δυτικά. Το 1600 στην περιοχή κατασκευάστηκε ένας κήπος που ονομαζόταν «της Δεσποινίδος» (αναφερόμενος στη Μαρία των Βουρβόνων, δούκισσα του Μονπανσιέ), ο οποίος καταστράφηκε το 1655. [3]

Η πλατεία δημιουργήθηκε το 1662 για να γίνουν οι ιππικοί αγώνες (καρουζέλ) που της έδωσαν το όνομα.

Με μικρότερο μέγεθος από ότι σήμερα, η πλατεία του Καρουζέλ βρισκόταν μπροστά στην αυλή του παλατιού του Κεραμεικού, το οποίο έκλεινε μια πύλη.

Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης, η πλατεία μετονομάστηκε σε πλατεία της Αδελφοσύνης. Στις 21 Αυγούστου 1792, μια γκιλοτίνα ανεγέρθηκε στην πλατεία και παρέμεινε εκεί, με δύο σύντομες διακοπές, μέχρι τις 11 Μαΐου 1793. Συνολικά, τριάντα πέντε άνθρωποι καρατομήθηκαν εκεί. Στις 2 Αυγούστου 1793, στον πρώην τόπο της γκιλοτίνας, κατασκευάστηκε μια ξύλινη πυραμίδα ως αφιέρωμα στον Ζαν-Πωλ Μαρά. Υπήρχε επίσης μια έκθεση του περίφημου λουτρού του Μαρά και του γραφείου του, όπου συντάχθηκαν μερικές από τις πιο παθιασμένες πολεμικές του διακηρύξεις. Αυτά τα εκθέματα παρέμειναν στην πλατεία μέχρι τις 9 Θερμιδώρ του Έτους ΙΙ (28 Ιουλίου 1794), όταν συνελήφθη και εκτελέστηκε ο Ροβεσπιέρος.

Η αψίδα του Θριάμβου του Καρουζέλ χτίστηκε μεταξύ 1806 και 1808 για να τιμήσει τις στρατιωτικές νίκες του προηγούμενου έτους του Ναπολέοντα και αποτελούσε την κύρια είσοδο στο παλάτι του Κεραμεικού, [3]το οποίο κάηκε εντελώς κατά την Παρισινή Κομμούνα το 1871.

Κατά τη διάρκεια της Ιουλιανής Επανάστασης του 1830, η πλατεία έγινε η σκηνή της αντιπαράθεσης μεταξύ των εξεγερμένων και του στρατού.

Η πλατεία διευρύνθηκε σε διαδοχικές φάσεις στις αρχές του 19ου αιώνα μετά την κατεδάφιση των σπιτιών σε παρακείμενες οδούς. Πήρε τις σημερινές της διαστάσεις μετά την ολοκλήρωση των εργασιών στο ανάκτορο του Λούβρου το 1850 και μετά την κατεδάφιση του παλατιού του Κεραμεικού το 1883, οπότε η πλατεία άνοιξε στα δυτικά στον ιστορικό άξονα του Παρισιού.

Ανάμεσα στην αψίδα του Θριάμβου του Καρουζέλ και την είσοδο του μουσείου του Λούβρου υπάρχουν δύο αγάλματα του Αντουάν-Φρανσουά Ζεράρ, η Ιστορία και η Νικήτρια Γαλλία.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Raymond Queneau, Connaissez-vous Paris?, éditions Gallimard, coll. « Folio », 2011, p. 117-118.
  2. Albert Lenoir et Adolphe Berty, Histoire topographique et archéologique de l'ancien Paris. Feuille 3, Paris, Martin et Fontet
  3. 3,0 3,1 Félix et Louis Lazare, Dictionnaire administratif et historique des rues de Paris et de ses monuments, édition de 1844, p. 104-105