Άνοιγμα κυρίου μενού

Προσόδιο -από τη λέξη πρόσοδο που σημαίνει προσέλευση- λέγεται το είδος της αρχαίας ελληνικής λυρικής ποίησης που τραγουδιόταν ή ψαλλόταν με συνοδεία αυλού κατά τη μετάβαση ή την είσοδο στους ναούς ή τους βωμούς[1].

Το προσόδιο επειδή ήταν θρησκευτικό άσμα είχε πομπικό ή τελετουργικό χαρακτήρα[2].

ΙστορίαΕπεξεργασία

Η αρχή του προσοδίου ανάγεται στην αρχαιότητα.

Ο πρώτος που έγραψε προσόδιο ήταν ο αρχαίος ποιητής Εύμηλος[3], με σκοπό να υμνήσει το Θεό Απόλλωνα. Αργότερα προσόδια έγραψαν και άλλοι λυρικοί ποιητές, ενώ το προσοδιακό μέτρο χρησιμοποίησε και ο Σοφοκλής[Σημ 1].

Το προσόδιο ψαλλόταν αρχικά από το χορό προς τιμήν του Θεού Απόλλωνα, ενώ αργότερα ψαλλόταν και για τους υπόλοιπους Θεούς του Ολύμπου.

ΜέτροΕπεξεργασία

Το μέτρο του προσόδιου, ονομάζεται προσοδιακό και έχει τη μορφή του αναπαιστικού μέτρου[Σημ 2].

Ειδικότερα το προσοδιακό μέτρο έχει την εξής μορφή: ∪ ∪ — ∪ ∪ — ∪ ∪ —[4].

ΣημειώσειςΕπεξεργασία

  1. Σοφοκλή, Αντιγόνη, 355.
  2. Το αναπαιστικό μέτρο αποτελείται από τους εξής τρεις πόδες: ∪ ∪ —.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Γεράσιμος Αν. Μαρκαντωνάτος (2013). «Προσόδιο». ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΙ ΟΡΟΙ. Αθήνα: Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε. σελ. 292. ISBN 978-960-503-298-2. 
  2. Σ. ΓΚΙΚΑΣ - Δ. ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΛΟΥ - Χ. ΡΩΜΑΣ (1997). «Προσόδιο». ΛΕΞΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΟΡΩΝ. Αθήνα: Εκδόσεις Σαββάλας. σελ. 250. ISBN 960-460-197-0. 
  3. Σ. ΓΚΙΚΑΣ - Δ. ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΛΟΥ - Χ. ΡΩΜΑΣ (1997). «Προσόδιο». ΛΕΞΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΟΡΩΝ. Αθήνα: Εκδόσεις Σαββάλας. σελ. 250. ISBN 960-460-197-0. 
  4. Γεράσιμος Αν. Μαρκαντωνάτος (2013). «Προσόδιο». ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΙ ΟΡΟΙ. Αθήνα: Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε. σελ. 292. ISBN 978-960-503-298-2.