Πόνος (μυθολογία)

θεότητα

Ο Πόνος είναι η προσωποποίηση της κακουχίας και του μόχθου. Στο επικό ποίημα του Ησιόδου, με τίτλο Η Ασπίδα του Ηρακλή, ο Πόνος ήταν μία από τις πολλές μορφές που απεικονίζονται στην ασπίδα του Ηρακλή.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Αναφορά του ΗσίοδουΕπεξεργασία

Σύμφωνα με την Θεογονία του Ησιόδου, ο Πόνος ήταν ο μοχθηρός γιος της Έριδας, κόρη της Νυκτός.[1] Μεταξύ των αδελφών του ήταν οι: Λήθη, Λόγοι, Ψευδέα, Όρκος, Νίκεια, Αμφιλογίαι, Ανδροκτασίαι, Υσμίναι, Μάχαι, Δυσνομία, Λιμός, Αλγεία και Άτη.

Αναφορά του ΚικέρωναΕπεξεργασία

Σε μερικές αναφορές, ο Πόνος ήταν γιος των αρχέγονων θεοτήτων, της Νύκτας και του Έρεβο. Ήταν αδελφός πολλών δαιμόνων.[2]

ΦιλοσοφίαΕπεξεργασία

Οι οπαδοί του κινήματος του κυνισμού προωθούν μια ζωή στα πρότυπα του πόνου. Για τους οπαδός του κυνισμού, αυτό δεν φαίνεται να σημαίνει πραγματική σωματική εργασία. Ο Διογένης της Σινώπης, για παράδειγμα, ζούσε από την και όχι από την χειρωνακτική εργασία. Αντίθετα, σημαίνει σκόπιμα την επιλογή μιας σκληρής ζωής-για παράδειγμα, φορώντας λεπτό μανδύα και περπατώντας ξυπόλητα το χειμώνα.[3]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Hesiod, Theogony 226
  2. Cicero, De Natura Deorum 3.17
  3. Adamson, Peter (2015). Philosophy in the Hellenistic and Roman Worlds (στα Αγγλικά). Oxford University Press. σελ. 14. ISBN 978-0-19-872802-3.