Σεκουριτάτε (Securitate) ήταν το όνομα με το οποίο ήταν γνωστή η Κρατική Υπηρεσία Ασφαλείας (ρουμανικά: Departamentul Securităţii Statului) της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ρουμανίας.

Κρατική Υπηρεσία Ασφαλείας
Departamentul Securității Statului
Coat of arms of Romania (1965–1989).svg
Γενικές πληροφορίες
Σύσταση30 Αυγούστου 1948 (ως Γενική Διεύθυνση Ασφαλείας)
Πρώην φορέαςΣιγκουράντα
Ειδικές Μέθοδοι Ανίχνευσης Κατασκοπείας της Ρουμανίας
Κατάργηση30 Δεκεμβρίου 1989[1]
Αντικαταστάθηκε απόΑρκετές υπηρεσίες:
Ρουμανική Υπηρεσία Πληροφοριών,
Υπηρεσία Εξωτερικών Πληροφοριών,
Υπηρεσία Προστασίας του Κράτους,
Υπηρεσία Ειδικών Τηλεπικοινωνιών,
κτλ.
ΤύποςΜυστική αστυνομία
ΔικαιοδοσίαΡουμανία
ΈδραΒουκουρέστι
Υπάλληλοι11.000 (1985)[2][3]
ΥπαγωγήΥπουργείο Εσωτερικών (1948–51, 1955–89)
Υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας (1951–55)


Η Σεκουριτάτε ιδρύθηκε στις 30 Αυγούστου του 1948 με σκοπό «να υπερασπίζεται τις δημοκρατικές κατακτήσεις και να εγγυάται την ασφάλεια της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ρουμανίας έναντι εσωτερικών και εξωτερικών εχθρών». Αρχικά, στελεχώθηκε από υπαλλήλους της πρώην Βασιλικής Αστυνομίας, συγκεκριμένα της «Γενικής Διεύθυνσης Ασφαλείας» (Direcţia Generală a Poliţiei de Siguranţă). Σύντομα όμως απομακρύνθηκαν όλοι όσοι είχαν εργαστεί ή συνεργαστεί με την πρώην Βασιλική Αστυνομία και προσελήφθησαν ένθερμοι οπαδοί του Κομμουνιστικού Κόμματος Ρουμανίας, προκειμένου να διασφαλιστεί το απόρρητο εντός της Υπηρεσίας. Η Σεκουριτάτε ήταν, σε αναλογία με τον πληθυσμό της Ρουμανίας, μία από τις μεγαλύτερες μυστικές αστυνομικές δυνάμεις στο Ανατολικό Μπλοκ.[2]

Ο πρώτος προϋπολογισμός της Σεκουριτάτε το 1948 περιείχε 4.641 θέσεις εργασίας, εκ των οποίων 3.549 καλύφθηκαν μέχρι τον Φεβρουάριο του 1949: το 64% ήταν εργαζόμενοι, το 4% ήταν αγρότες, το 28% ήταν υπάλληλοι, το 2% άτομα απροσδιόριστης καταγωγής και το 2% ήταν διανοούμενοι.

Ως το 1951, το προσωπικό της Σεκουριτάτε είχε πενταπλασιαστεί. Τον Ιανουάριο του 1956 η Σεκουριτάτε είχε εργατικό δυναμικό 25.468 υπαλλήλων.[4]

Η Σεκουριτάτε χρησιμοποίησε ένα τεράστιο δίκτυο πληροφοριοδοτών, ουσιαστικά εκβιάζοντας πολίτες να καταδώσουν συγγενείς και φίλους που μπορεί να είχαν αντικαθεστωτική συμπεριφορά. Οι πληροφοριοδότες υπέγραφαν συμφωνητικό, με το οποίο υπόσχονταν να «πληροφορήσουν το κράτος για τυχόν απειλή». Οι πληροφοριοδότες κάλυπταν ολόκληρη την κοινωνική διαστρωμάτωση της χώρας, από εργάτες εργοστασίων μέχρι ιερείς κάθε δόγματος, οι οποίοι υποχρεούνταν να υποβάλλουν εβδομαδιαίες αναφορές για τη δραστηριότητα των ενοριτών τους.

Η μεθοδολογία της Σεκουριτάτε είναι αυτή ακριβώς που χρησιμοποιούσαν και άλλες Υπηρεσίες Ασφαλείας ανά τον κόσμο. Περιελάμβανε τοποθέτηση «κοριών» σε σπίτια και χώρους εργασίας, υποκλοπή τηλεφωνικών συνδιαλέξεων, διακοπή διεθνών τηλεφωνικών κλήσεων, κ. ά. Η Υπηρεσία επίσης είχε απόλυτο έλεγχο επί της εισόδου και εξόδου από τη χώρα. Στην πραγματικότητα, μόνο μέλη του κόμματος επιτρεπόταν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό, ενώ όποιος άλλος πολίτης αιτούνταν κάτι τέτοιο, ετίθετο αυτομάτως υπό παρακολούθηση.

Η Σεκουριτάτε καταργήθηκε με την πτώση του καθεστώτος Τσαουσέσκου στα τέλη του 1989. Αν και μέχρι το 2005 θεωρούταν ότι η Σεκουριτάτε ήταν απόλυτα πιστή στο καθεστώς, άρθρα που δημοσιεύτηκαν εκείνη την εποχή σε εφημερίδες της χώρας υποστήριζαν ότι εντός της Υπηρεσίας υπήρχαν κάποιοι που εργάζονταν κατά του καθεστώτος, και μάλιστα συνέβαλαν στην κατάρρευσή του. Τέλος, πολλοί εκατομμυριούχοι σήμερα στη Ρουμανία θεωρείται (ή έχει αποδειχθεί) ότι πλούτισαν χάρη στις διασυνδέσεις που είχαν με τη Σεκουριτάτε.

Στο απόγειό της, η Σεκουριτάτε απασχολούσε περίπου 11.000 πράκτορες και είχε μισό εκατομμύριο πληροφοριοδότες[2] για μια χώρα με πληθυσμό 22 εκατομμυρίων κατοίκων το 1985.[3] Υπό τον Τσαουσέσκου, η Σεκουριτάτε ήταν μία από τις πιο βίαιες μυστικές αστυνομικές δυνάμεις στον κόσμο, υπεύθυνες για τις συλλήψεις, τα βασανιστήρια και τους θανάτους χιλιάδων ανθρώπων.[2]

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία