Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Τάσος Νερούτσος (Tassos Neroutsos ή Nerouzzo / Neruzzo στα λατινικά) ήταν Έλληνας ενετικής καταγωγής λόγιος του 19ου αιώνα.

Τάσος Νερούτσος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1826[1]
Αθήνα
Θάνατος1892[1]
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιατρός
αιγυπτιολόγος

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε το 1826 στην Αθήνα. Μετά την ελληνική επανάσταση πήγε στο Μόναχο με υποτροφία του βασιλιά της Βαυαρίας Λουδοβίκου. Εκεί αναγορεύτηκε διδάκτωρ της φιλοσοφίας το 1845. Συνέχισε τις σπουδές του και αποφοίτησε με δίπλωμα ιατρικής. Πήγε στην Αλεξάνδρεια το 1851 και εξάσκησε το επάγγελμα του ιατρού με μεγάλη επιτυχία. Εκτός από την ιατρική ασχολήθηκε με την αρχαιολογία. Στην Αίγυπτο μελέτησε τα ιερογλυφικά και δημοσίευσε διάφορες μονογραφίες και σε περιοδικά. Εξέδωσε πόρισμα περί της τοπογραφίας της αρχαίας Αλεξάνδρειας. Δημοσίευσε επίσης διατριβή περί του ελληνισμού της Σικελίας, καθώς και περί των λεόντων της Βενετίας και του Πειραιά. Κυρίως όμως δημοσίευσε περί των μεσαιωνικών συγγραφέων.

Σύμφωνα με τις μελέτες του που έχουν δημοσιευθεί στο τρίτομο έργο του Δ.Καμπούρογλου "Μνημεία της Ιστορίας των Αθηνών", σχετικά με την ιστορία του ονόματος των Νερούτσων, πληροφορεί πως:

Επί φραγκοκρατίας στην Αθήνα, το 1404, το Συκάμινο δόθηκε ως κληρονομικό φέουδο από τον Antonio Α' Acciaiuoli στον εξάδελφό του, Francesco (τον νόθο γιο του Donato), που προσκλήθηκε γι αυτόν τον λόγο στην Αθήνα. Όταν το 1424 η κόρη του Francesco Λαοδάμεια παντρεύτηκε τον Φλωρεντινό Nerozzo Pitti, έλαβε ως προίκα το Συκάμινο, στο οποίο αργότερα ο αδελφός της Nerio (όταν έγινε δούκας των Αθηνών) συμπεριέλαβε και τους οικισμούς της "Παλαιοπαναγιας" και του "Ερημοκάστρου" (σημ. Θεσπιές) και επέτρεψε στον γαμπρό του (Nerozzo Pitti) να εγκατασταθεί εκεί.

Ο Nerozzo Pitti ήταν γιος του Φλωρεντινού τραπεζίτη Luca Pitti. Μετά τον γάμο του με την αδελφή του δούκα των Αθηνών Nerio Acciaiuoli εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα, αλλάζοντας το όνομά του (Nerozzo) στο επίθετο Νερότσο ή Νερούτσο.

Λίγα χρόνια αργότερα οι Τούρκοι κατέλαβαν την Αθήνα και το όνομα Νερούτσος δεν εμφανίζεται παρά μόνον στα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη, ως αναφορά σε ένα πρωτοπαλίκαρό του. Από τότε κι έπειτα, εμφανίζεται ο ιερέας Δημήτριος Νερούτσος (Χρυσοσπηλιώτισσα Αθηνών) ο οποίος ήταν ο πατέρας του Τάσσου Νερούτσου και του αδελφού του Κύριλλου. Ο Κύριλλος έφυγε από την Ελλάδα ως ναυτικός, έπλευσε με το Βασιλικό ναυτικό της Αγγλίας και ανακάλυψε ένα κανάλι στο Βανκούβερ του Καναδά, το οποίο τελικά φέρει και το όνομά του (Neroutsos Inlet). O Κύριλλος ήταν ο "πατέρας" του έτερου κλάδου της οικογενείας που υπάρχει μέχρι τις ημέρες μας στον Καναδά.

Από την πλευρά του Τάσσου Νερούτσου, οι περισσότεροι απόγονοι και άλλα ξαδέλφια του είχαν εγκατασταθεί στην Εύβοια, Θήβα και Αθήνα κυρίως. Αυτός ο κλάδος της οικογένειας υφίσταται μέχρι σήμερα σε όλη την ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Στερεάς, Αθήνας, νησιά του Αιγαίου και Μαγνησίας.

Σαν μήτρα του ονόματος όμως στα νεότερα χρόνια (από το 1800 κι έπειτα) θεωρείται η Κύμη Ευβοίας και η ευρύτερή της περιοχή. Δεν είναι ωστόσο ακόμη γνωστό, πότε εγκαταστάθηκαν τα πρώτα μέλη της οικογένειας εκεί. Επί Τουρκοκρατίας και της μετέπειτα Εξεγέρσεως των Ελλήνων, τα περισσότερα αρχεία, αν όχι όλα, έχουν χαθεί.

Αρρώστησε από ποδάγρα και απεβίωσε στις 10 Αυγούστου 1892 στο Ράμλιο.

ΕργογραφίαΕπεξεργασία

  • Χριστιανικαί Μελέται: Ιστορική και αρχαιολογική μελέτη
  • Η Χολέρα εν Αιγύπτω κατά τα έτη 1865 και 1866
  • Επιγραφαί της αρχαίας πόλεως Αλεξανδρείας και κεραμειών λαβαί

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Persée. 12691. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

Chrysikopoulos, V. (2013), « A l’aube de l’égyptologie hellénique et de la constitution des collections égyptiennes: Des nouvelles découvertes sur Giovanni d’Anastasi et Tassos Neroutsos » (« At the dawn of Hellenic Egyptology and of the constitution of Egyptian collection: New discoveries on Giovanni d’Anastasi and Tassos Neroutsos»), in Kousoulis, P. and Lazaridis, N. Proceedings of the Tenth International Congress of Egyptologists, Leuven: Peeters [In press].

Chrysikopoulos, V. (2011), « La réception de l’Egypte ancienne dans la Grèce du XIXe siècle : Egyptologues avertis, voyageurs passionnes et gout oriental » (« The reception of ancient Egypt in Greece in the 19th century: Aware Egyptologists, passionate voyagers and oriental taste»), in Francis, J.E. and Harrison, G. W. M. (eds.), Life and Death in Ancient Egypt. The Diniacopoulos Collection, Montréal : Concordia University, 18-27.

Chrysikopoulos, V. (2008), « Contribution à l’étude de l’histoire d’égyptologie : Tassos Neroutsos et la genèse de l’égyptologie en Grèce. Nikolaos Boufidis et la collection d’antiquités égyptiennes du musée national d’Athènes » (« Contribution to the study of the history of Egyptology : Tassos Neroutsos and the birth of Egyptology in Greece. Nikolaos Boufidis and the collection of Egyptian antiquities in the National Archaeological Museum»), Hommages Jean Claude Goyon, Cairo: IFAO (BiÉtud)143, 87-98.