Η υπόθεση Πολκ αφορά την ανεξιχνίαστη δολοφονία του Αμερικάνου δημοσιογράφου Τζορτζ Πολκ στη μεταπολεμική περίοδο που συγκλόνισε την Ελλάδα και είχε τεράστιες διεθνείς προεκτάσεις.[1][2][3][4][5]

Τζορτζ ΠολκΕπεξεργασία

Ο Τζορτζ Πολκ γεννήθηκε στο Τενεσί του Τέξας το 1913. Ήταν γιος του δικηγόρου Τζέιμς Πολκ, και απόγονος του προέδρου των ΗΠΑ Τζέιμς Νοξ Πολκ. Μεγαλώνοντας εγκαταστάθηκε στην Αλάσκα όπου άρχισε να ασχολείται με τη δημοσιογραφία. Το 1939 πήγε στην Άπω Ανατολή σαν ανταποκριτής της εφημερίδας New York Herald Tribune. Προς το τέλος του Β' Παγκόσμιου Πόλεμου επέστρεψε στην πατρίδα του και κατατάχθηκε στην Αεροπορία του Ναυτικού. Μετά το τέλος του πολέμου εργάθηκε σαν ελεύθερος ρεπόρτερ στο δίκτυο CBS. Το 1947 έρχεται στην Ελλάδα οπού γνωρίζει την αεροσυνοδό Ρέα Κοκκώνη την οποία και παντρεύεται. Στις 16 Μαΐου του 1948, βρίσκεται δολοφονημένος στο Θερμαϊκό, κοντά στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης.[1][2][3][4][5]

Επικρατούσα κατάστασηΕπεξεργασία

Στις 12 Μαρτίου 1947 εξαγγέλλεται στο Αμερικανικό Κογκρέσσο από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Χάρρυ Τρούμαν το ομώνυμο Δόγμα Τρούμαν με το οποίο οι ΗΠΑ αναλαμβάνουν την κηδεμονία της Ελλάδας από τους Βρεττανούς, οι οποίοι λόγω οικονομικών προβλημάτων θα αποχωρούσαν από την Ελλάδα. Το Δόγμα Τρούμαν συνίστατο στην υπογραφή μιας συμφωνίας μεταξύ της ελληνικής και της αμερικανικής κυβέρνησης με την οποία θα παρεχόταν οικονομική, υλική και τεχνοκρατική βοήθεια στην Ελλάδα, υπό τον φόβο της διολίσθησής της στο "σιδηρούν παραπέτασμα". Ουσιαστικά την περίοδο εκείνη ξεκινά ο Ψυχρός Πόλεμος.

Στην Ελλάδα βρίσκεται σε εξέλιξη εμφύλιος πόλεμος. Στους ορεινούς όγκους της Δυτικής Μακεδονίας και της Ηπείρου κυριαρχούσε ο Δημοκρατικός Στρατός με αρχηγό τον Μάρκο Βαφειάδη. Στις 10 Φεβρουαρίου του 1948 αντάρτες κανονιοβολούν τη Θεσσαλονίκη με ορειβατικό πυροβόλο. Την Πρωτομαγιά δολοφονείται στην Αθήνα ο Υπουργός Δικαιοσύνης Χρήστος Λαδάς. Ακολουθούν ομαδικές εκτελέσεις καταδικασμένων μελών και οπαδών του ΚΚΕ.[4]

Το σκηνικό της υπόθεσηςΕπεξεργασία

Ο Τζορτζ Πολκ αποτελεί «αγκάθι» για τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Ελλάδας. Δημοσιεύονται σε αμερικανικές εφημερίδες άρθρα του στα οποία υπάρχουν αναφορές για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, για «λαθροχειρίες πολιτικών», αλλά και για συνεργασία Χωροφυλακής, Αμερικανών και μαυραγοριτών.

Το Μάιο του 1948 μεταβαίνει στη Θεσσαλονίκη, με στόχο να συναντηθεί μέσω συνδέσμων με τον αρχηγό του ΔΣΕ Μάρκο Βαφειάδη ώστε να καταγράψει μέσω συνέντευξης τις απόψεις του για τον ελληνικό εμφύλιο. Το βράδυ της 8ης Μαΐου φεύγει από το ξενοδοχείο που έμενε και από τότε χάνονται τα ίχνη του. Στις 10 Μαΐου οι υπάλληλοι του ξενοδοχείου αναφέρουν την εξαφάνισή του στις αστυνομικές αρχές οι οποίες αδρανούν. Στις 11 Μαΐου, μια επιστολή, χωρίς γραμματόσημο, που περιέχει την ταυτότητά του βρίσκεται στο ταχυδρομείο του Λευκού Πύργου και παραδίδεται στην Υπηρεσία Αλλοδαπών. Στις 12 Μαΐου έρχεται στη Θεσσαλονίκη η σύζυγός του Ρέα η οποία διαπιστώνει ότι ο άντρας της έχει εξαφανιστεί. Η αστυνομία στην οποία αποτάνθηκε δηλώνει άγνοια.

Στις 16 Μαΐου ο ψαράς Λάμπρος Αντώναρος βρίσκει ένα πτώμα στο Θερμαϊκό, δεμένο χειροπόδαρα, πυροβολημένο με μια σφαίρα στο πίσω μέρος του κεφαλιού που αποδεικνύεται ότι είναι ο Πολκ.

Επίσημη εκδοχήΕπεξεργασία

Για ένα μεγάλο διάστημα οι αρχές θεωρούσαν ότι τον Πολκ τον σκότωσαν οι κομμουνιστές. Η θεωρία αυτή βρήκε αντίθετους τους Αμερικάνους οι οποίοι δημοσίευαν σχόλια σχετικά την κατεύθυνση που είχαν πάρει οι ανακρίσεις.[1][2][3][4][5]

Τελικά κατηγορήθηκε από την Ασφάλεια Θεσσαλονίκης ο Αδάμ Μουζενίδης, επιτελικό στέλεχος του ΚΚΕ, ως δολοφόνος καθώς και ο Βαγγέλης Βασβανάς και ο Γρηγόρης Στακτόπουλος, συντάκτης της εφημερίδας «Μακεδονία» και ανταποκριτής του «Ρόιτερς» στη Θεσσαλονίκη, για συνέργεια.

Η εκδοχή που παρουσιάστηκε στο δικαστήριο από την Ασφάλεια Θεσσαλονίκης και έγινε αποδεκτή θέλει τον Πολκ να συναντιέται με τον Στακτόπουλο ο οποίος τον οδήγησε σε συνάντηση με τον Αδάμ Μουζενίδη. Η συνάντηση έγινε σε μια βάρκα με την οποία θα τον οδηγούσαν στον Βαφειάδη. Για λόγους ασφαλείας του έδεσαν τα μάτια, τα χέρια και τα πόδια. Τότε ο Μουζενίδης τον πυροβόλησε. Υποχρέωσε μετά τον Στακτόπουλο να ταχυδρομήσει την ταυτότητα του θύματος. Η εκδοχή αυτή υποστήριζε ότι το κίνητρο των κομμουνιστών ήταν η δημοσιοποίηση στην αμερικανική κοινή γνώμη πως η ελληνική κυβέρνηση είναι εγκληματική.

Το δικαστήριο καταδίκασε τους Μουζενίδη και Βασβανά ερήμην σε θάνατο, και τον Στακτόπουλο σε ισόβια δεσμά.

Άλλες θεωρίεςΕπεξεργασία

Μια άλλη εκδοχή είναι ότι οργανωτές και δράστες ήταν οι Βρετανοί με κύριο υποστηριχτή αυτής της εκδοχής τον συνεργάτη του Πολκ Κώστα Χατζυαργύρη.

Διεθνείς προεκτάσειςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 ««Υπόθεση Πολκ», ένας πολιτικο-αστυνομικός άλυτος γρίφος..., Του Κώστα Θ. Καλφόπουλου | Kathimerini». Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2017. 
  2. 2,0 2,1 2,2 «Ένα βιβλίο για το Σαββατοκύριακο: Η υπόθεση Πολκ από τον Γιάννη Μαρή». ελculture. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2017. 
  3. 3,0 3,1 3,2 «υπόθεση "Πολκ"». ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2017. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 «Υπόθεση Πολκ: Η δολοφονία που συγκλόνισε την Ελλάδα μέσα στον Εμφύλιο (1948)». Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2017. 
  5. 5,0 5,1 5,2 «tovima.gr - Ποιοι και γιατί δολοφόνησαν τον Τζορτζ Πολκ». TO BHMA. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2017.