Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Φρανσουά Βιέτ (François Viète, λατινικά: Franciscus Vieta, 1540 - 23 Φεβρουαρίου 1603) γνωστός και ως Φραγκίσκος Βιετά, ήταν Γάλλος μαθηματικός ο οποίος γεννήθηκε το 1540 και πέθανε το 1603. Αν και οι κύριες σπουδές του ήταν νομικές, αναδείχθηκε στα μαθηματικά και ιδιαίτερα στην άλγεβρα[12].

Φρανσουά Βιέτ
Francois Viete.jpeg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
François Viète (Γαλλικά)
Γέννηση1540[1][2][3][4][5]
Φοντεναί-λε-Κοντ[6][2][4]
Θάνατος13  Δεκεμβρίου 1603[7][8][9][5] και 23  Φεβρουαρίου 1603[10][11]
Παρίσι[6][4]
ΥπηκοότηταΓαλλία
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο του Πουατιέ
Επιστημονική σταδιοδρομία
Ερευνητικός τομέαςΆλγεβρα, Κρυπτογραφία, Γεωμετρία και μαθηματικά
Ιδιότηταμαθηματικός, κρυπτογράφος και δικηγόρος
Ακαδημαϊκός τίτλοςπτυχίο νομικής
Φοιτητές τουJacques Aleaume, Μαρίνο Γκετάλντι, Jean de Beaugrand και Alexander Anderson
Υπογραφή
SignatureFrViète.jpg

ΚρυπτογραφίαΕπεξεργασία

 
Μέθοδος υπολογισμού του π από τον Φρανσουά Βιέτ

Το πρώτο του κατόρθωμα ήταν η αποκρυπτογράφηση του ισπανικού κώδικα αλληλογραφίας, που ήταν βασισμένος σε ένα περίπλοκο σύστημα αριθμών και γραμμάτων. Με την πράξη του αυτή βοήθησε σημαντικά τη Γαλλία και τον Ερρίκο Δ΄ στον πόλεμο με την Ισπανία. Συνέγραψε την «Εισαγωγή στην αναλυτική τέχνη» που αποτελεί ένα από τα πρώτα άρτια μνημεία του αλγεβρικού λογισμού.

Αλγεβρικός συμβολισμόςΕπεξεργασία

Ο Φρανσουά Βιέτ υπήρξε ο πρώτος μαθηματικός που χρησιμοποίησε σε ευρεία κλίμακα τα γράμματα για να εκφράσει αριθμητικές ποσότητες. Το 1593 κατάφερε να εκφράσει τον αριθμό π με τη βοήθεια ενός απειρογινόμενου και τον υπολόγισε με ακρίβεια εννέα δεκαδικών ψηφίων, βελτιώνοντας έτσι το σχετικό αποτέλεσμα του Αρχιμήδη. Συμπερασματικά ο Βιέτ υπήρξε ο πρώτος που υποκατέστησε στις μαθηματικές του αποδείξεις τις γεωμετρικές κατασκευές με αλγεβρικές διαδικασίες. Ακόμα, γνωστοί έχουν μείνει οι «τύποι του Βιετά», που δίνουν απλές σχέσεις μεταξύ των ριζών ενός πολυωνύμου και των συντελεστών του.

Ο Φρανσουά Βιετ συνεισέφερε σημαντικά στον αλγεβρικό συμβολισμό όταν χρησιμοποίησε για πρώτη φορά φωνήεντα για να παριστάνει τις άγνωστες μεταβλητές και σύμφωνα για τις γνωστές.[13] Επίσης ο Βιετ χρησιμοποιούσε τα ίδια γράμματα για ύψωση σε δύναμη: Α, Α quadratum, A cubum ανοίγοντας τον δρόμο για την επικράτηση των x, x2, x3.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  1. «François Vieta»
  2. 2,0 2,1 Dmitry Konstantinovich Bobylev: «Виет» (Ρωσικά)
  3. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 19  Σεπτεμβρίου 2016.
  4. 4,0 4,1 4,2 Moritz Cantor: «Vieta, François»
  5. 5,0 5,1 MacTutor History of Mathematics archive. Ανακτήθηκε στις 22  Αυγούστου 2017.
  6. 6,0 6,1 «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  7. 028737482.
  8. 120511976.
  9. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb120511976. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  10. www.culture.gouv.fr/culture/actualites/celebrations2003/viete.htm.
  11. archive.org/stream/histoireuniverse14thou#page/162/mode/2up.
  12. «Έθνος 21-1-2009». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2014. 
  13. Howard Eves, Οι μεγάλες στιγμές των Μαθηματικών, σελίδα 150