Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Χάακον Γ΄ της Νορβηγίας ή Χάακον Σβέρενσον (Hakon Sverrisson, 1182 - 1 Ιανουαρίου 1204) βασιλιάς της Νορβηγίας (1202 - 1204) ήταν ο δεύτερος νόθος γιος του Σβερ της Νορβηγίας με μια ερωμένη του από τις Νήσους Φερόες. Ο ιστορικός Πέτρος Ανδρέας Μουνκ (1810 - 1863) αναφέρει ότι η μητέρα του Χάακον Γ΄ πιθανότατα να είναι η Άστριντ Ρόεσνταττερ μια κόρη του επισκόπου Ρόε στις νήσους Φερόες αλλά αυτό δεν έχει αποδειχτεί από τους σύγχρονους ιστορικούς.[1] Ο εμφύλιος πόλεμος στην Νορβηγία διήρκεσε μεταξύ 1130 - 1240, την περίοδο αυτή πραγματοποιήθηκαν πολλές συγκρούσεις με υπόβαθρο τους Νορβηγικούς νόμους διαδοχής όπως ερμηνεύτηκαν από τις αντιμαχόμενες πλευρές, τον κλήρο και την αριστοκρατία. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθούν δυο αντιμαχόμενες πολιτικές ομάδες των Μπάγκλερ και των Μπίρκεμπεινερ με έναν βασιλικό γιο να έρχεται σε διαμάχη με την βασιλική οικογένεια, ο Σβερ και γιος του Χάακον έγιναν τελικά οι αρχηγοί των Μπίρκεμπεινερ.

Χάακον Γ΄ της Νορβηγίας
Γενικές πληροφορίες
ΓέννησηLua error in Module:Wikidata/cite at line 116: attempt to index field 'claims' (a nil value).
Θάνατος1  Ιανουαρίου 1204
Τόπος ταφήςChrist Church
Χώρα πολιτογράφησηςΝορβηγία
ΘρησκείαΧριστιανισμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης
Οικογένεια
ΣύζυγοςInga of Varteig
ΤέκναΧάακον Δ΄ της Νορβηγίας
ΓονείςΣβερ της Νορβηγίας
ΑδέλφιαΣίγκουρντ Λαβάρντ
Christina of Norway
ΟικογένειαΟίκος του Σβέρε
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαmonarch of Norway (1202–1204)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Αναμφισβήτητος βασιλιάς αποδεκτός απο όλουςΕπεξεργασία

Ο Χάακον Γ΄ της Νορβηγίας αναφέρεται για πρώτη φορά σαν ένας από τους αρχηγούς στις μάχες του πατέρα του εναντίον των Μπλάγκλερ (1197), στην συνέχεια αναφέρεται η συμμετοχή του σε όλες τις μάχες του πατέρα του εναντίον των Μπάγκλερ. Ο πατέρας του στο νεκροκρέβατο του δήλωσε ότι δεν αναγνωρίζει κανέναν άλλον για γιο του πέρα από τον Χάακον και τον κάλεσε να λύσει τις διαφορές που είχε ο ίδιος με την εκκλησία. Όταν τα νέα για τον θάνατο του Σβερ έφτασαν στον Χάακον συγκάλεσε την συνέλευση των Μπίρκεμπεινερ οπλαρχηγών στο Νιδάρος οι οποίοι τον ανακήρυξαν νέο βασιλιά της Νορβηγίας, την άνοιξη του ίδιου χρόνου ορκίστηκε στο Νιδάρος. Την άνοιξη του ίδιου χρόνου οι Νορβηγοί επίσκοποι τον Μπάγκλερ που είχαν εξοριστεί από τον πατέρα του Σβερ στην Σουηδία και την Δανία επέστρεψαν με πρωτοβουλία του ίδιου στην Νορβηγία, ο Χάακον ικανοποίησε τα αιτήματα τους καταργώντας τις απαγορεύσεις που είχε βάλει ο πατέρας του. Ο Χάακον Γ΄ είχε πλέον την υποστήριξη ολόκληρου του λαού και των αγροτικών πληθυσμών κάτι που έδειχνε ότι οι Μπάγκλερ δεν είχαν πλέον καμιά ελπίδα. Ο διεκδικητής βασιλιάς των Μπάγκλερ Ίγκνε Μάγκνουσον δολοφονήθηκε το φθινόπωρο του 1202 από τον τοπικό αγροτικό πληθυσμό στο Όππλαντ και η παράταξη τους διαλύθηκε. Νέος διεκδικητής βασιλιάς των Μπάγκλερ εκλέχτηκε ο Έρλινγκ Στέινβεγκ αλλά βλέποντας ότι δεν έχει καμιά ελπίδα για υποστήριξη απέναντι στον Χάακον αναγκάστηκε να δηλώσει την υποταγή του, ο βασιλιάς Χάακον Γ΄ ήταν πλέον αποκλειστικά ο μοναδικός κυρίαρχος στην Νορβηγία.

ΘάνατοςΕπεξεργασία

Ο Χάακον Γ΄ είχε άσχημες σχέσεις με την πρώην βασίλισσα σύζυγο του πατέρα του Μαργαρίτα Έρικσνταττερ, μετά τον θάνατο του Σβερ η Μαργαρίτα με την κόρη της Χριστίνα δραπέτευσαν για την Σουηδία. Οι άντρες του Χάακον την κράτησαν με την βία στην Σουηδία, η ίδια εγκαταστάθηκε στην βασιλική αυλή μαζί με τον θετό της γιο Χάακον. Τα Χριστούγεννα του 1203 ο Χάακον Γ΄ έπεσε άρρωστος ύστερα από μια αιμοληψία και πέθανε την πρωτοχρονιά του 1204, όλοι υποψιάστηκαν ότι δηλητηριάστηκε από τη μητριά του Μαργαρίτα. Στην δοκιμή που υποβλήθηκε στην συνέχεια αποδείχτηκε η ενοχή της Μαργαρίτας αφού ο άντρας της Μαργαρίτας που συμμετείχε στο δοκιμαστικό πείραμα κάηκε ζωντανός, η ίδια τότε αναγκάστηκε να δραπετεύσει στην Σουηδία.

ΔιαδοχήΕπεξεργασία

Ο Χάακον Σβέρενσον δεν είχε παντρευτεί και δεν άφησε απογόνους, τον διαδέχτηκε ο τετράχρονος ανιψιός του Γκούττορμ της Νορβηγίας. Στην συνέχεια εμφανίστηκε μια γυναίκα η Ίνγκα του Βαρτέγ την οποία είχε ο Χάακον Γ΄ ερωμένη κατά την διάρκεια του 1203 ετοιμόγεννη ισχυρίστηκε ότι το παιδί της είναι του Χάακον Γ΄, το παιδί γεννήθηκε μετά τον θάνατο του υποτιθέμενου πατέρα γι'αυτό πήρε το ίδιο όνομα Χάακον ήταν ο μελλοντικός Χάακον Δ΄ της Νορβηγίας. Το καλοκαίρι του 1218 ο Ίνγκα του Βερτέγ υποβλήθηκε στην δοκιμαστική διαδικασία με πυρωμένο σίδηρο για να αποδείξει ότι το παιδί το έκανε πραγματικά με τον Χάακον Γ΄, η δοκιμή αποδείχτηκε θετική και ο Χάακον Δ΄ κατοχυρώθηκε ως νόμιμος κληρονόμος του Νορβηγικού θρόνου. Την σύντομη περίοδο της βασιλείας του ο Χάακον Γ΄ κατόρθωσε να ελευθερώσει την Νορβηγία από τις απαγορεύσεις της εκκλησίας και να σταματήσει όλες τις εμφύλιες διαμάχες. Η ειρήνη διεκόπη απότομα με τον πρόωρο θάνατο του, ο διεκδικητής βασιλιάς των Μπάγκλερ Έρλινγκ Στέινβεγκ σε λίγους μήνες συγκέντρωσε επαναστατικό στρατό για να διεκδικήσει το στέμμα της Νορβηγίας. Ο Χάακον ετάφη στον παλιό Καθεδρικό ναό στο Μπέργκεν, ο καθεδρικός ναός καταστράφηκε (1531) και ο τόπος ταφής σημειώθηκε με ένα μνημείο Οι πηγές που έχουμε γύρω από τον Χάακον Γ΄ βρίσκονται στα Σάγκα του Σβέρρε και στα Σάγκα του Μπάγκλερ τα οποία γράφτηκαν αμέσως μετά τα γεγονότα τον 13ο αιώνα. Ο Χάακον Γ΄ ήταν ο πρωταγωνιστής στο έργο του Μπένντζαμιν Χέλστάντ "Ο τελευταίος βασιλιάς" (2016).

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Karl Jónsson; translator J. Stephton. The Saga of King Sverri of Norway. Llanerch Press.
  • Sturla Þórðarson; translation to English by G.W. Dasent (1894, repr. 1964). The Saga of Hakon and a Fragment of the Saga of Magnus with Appendices. London (Rerum Britannicarum Medii Ævi Scriptores, vol.88.4).
  • Finn Hødnebø & Hallvard Magerøy (eds.); translator Gunnar Pedersen; (1979). Soga om baglarar og birkebeinar (Noregs kongesoger 3). Det Norske Samlaget, Oslo.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Χάακον Γ΄ της Νορβηγίας
Γέννηση: 1182 Θάνατος: 1 Ιανουαρίου 1204
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Σβερ της Νορβηγίας
Βασιλιάς της Νορβηγίας
 
1202 - 1204
Διάδοχος
Γκούττορμ της Νορβηγίας
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Haakon III of Norway της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).