Ο Χαϊράν Β΄, λατιν.: Hairan II ήταν πρίγκιπας της Παλμύρας, γιος του βασιλιά Oδαίναθου και, πιθανώς, της δεύτερης συζύγου του Zηνοβίας.

Χαϊράν Β΄
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση3ος αιώνας
Χώρα πολιτογράφησηςΠαλμύρα
Οικογένεια
ΓονείςΟδαίναθος και Ζηνοβία
ΑδέλφιαΒαμπάλαθος
Χαϊράν Α΄ (ετεροθαλής αδελφός από πατέρα)

Η σφραγίδα RTP 736 του μουσείου ΔαμασκούΕπεξεργασία

Η ύπαρξη του Χαϊράν Β΄ διαπιστώθηκε με την ανακάλυψη μίας μολύβδινης (κωδικός με το όνομα RTP 736). [Σημ. 1] [1] Η σφραγίδα φέρει τις εικόνες δύο ιερέων, ενός σε κάθε πλευρά. [2] Στη μία από τις πλευρές, κάτω από την εικόνα ήταν χαραγμένο το όνομα τού γιου και διαδόχου τού Oδαίναθου, τού Βαμπαλάθου ως επιγραφή, ενώ το όνομα του Χαϊράν Β΄ ήταν χαραγμένο στην άλλη πλευρά. [2] Το όνομα του Οδαίναθου ήταν χαραγμένο και στις δύο πλευρές. [2] Δεν υπήρχε χαραγμένο όνομα μητέρας και η σφραγίδα είναι αχρονολόγητη. [1]

Ο βασιλιάς Ηρωδιανός και ο Χαϊράν Β΄Επεξεργασία

 
Ο βασιλιάς Σεπτίμιος Ηρωδιανός μάλλον ταυτίζεται με τον Χαϊράν Β΄.

Ο Οδαίναθος είχε και έναν άλλο γιο, τον Χαϊράν Α', ο οποίος εμφανίζεται σε διάφορες επιγραφές, που χρονολογούνται από το 251 μ.Χ. [1] Σε μία μολύβδινη σφραγίδα, εμφανίζεται το όνομα τού Σεπτίμιου Ηρωδιανού, βασιλιά των βασιλέων. [3] Οι μελετητές υποστηρίζουν αν ο Σεπτίμιος Ηρωδιανός ήταν ο Χαϊράν Α΄ ή Β΄. [1]

Η Ιστορία των Αυγούστων αναφέρει ότι ο Οδαίναθος είχε πολλούς γιους, συμπεριλαμβανομένου ενός με το όνομα Ηρώδης (από προηγούμενο γάμο) και ενός άλλου που ονομαζόταν Χερενιανός. [3] Σύμφωνα με τον Ανρί-Αρνόλντ Σεϋρίγκ, ο Χαϊράν Β΄ πρέπει να ταυτίζεται με τον Χερενιανό και ήταν μεγαλύτερος αδελφός του Βαμπαλάθου και δεν βασίλευσε. [2] Ο Σεϋρίγκ διακρίνει τον Χαϊράν Α΄ από το Χαϊράν στη σφραγίδα RTP 736. [4] Ο Aντρέα Αλφόλντι πρότεινε επίσης ότι ο Σεπτίμιος Ηρωδιανός είναι ο Χερενιανός. μία άλλη σφραγίδα που σχετίζεται με τη σφραγίδα του Σεπτίμιου Ηρωδιανού αντιπροσώπευε μία γυναίκα στεφανωμένη με φύλλα δάφνης, που σύμφωνα με τον Aλφόλντι μπορεί να είναι μόνο η Ζηνοβία. [5] Επομένως, ο Σεπτίμιος Ηρωδιανός είναι γιος της Ζηνοβίας και του Οδαινάθου. [5] Κατά την άποψη του Aλφόλντι, ο μεγαλύτερος γιος του Oδαίναθου, Ηρώδης της Ιστορίας των Αυγούστων, δεν θα ονομαζόταν βασιλιάς των βασιλέων κατά τη διάρκεια της ζωής τού πατέρα του και ο Σεπτίμιος Ηρωδιανός διαδέχθηκε για λίγο τον πατέρα του. [5]

Ο Ούντο Χάρτμαν υποστηρίζει ότι ο Σεπτίμιος Ηρωδιανός είναι ο ίδιος με τον Χαϊράν Α΄ και ότι ο Ηρωδιανός είναι η ελληνική εκδοχή του Χαϊράν και ότι ο «Ηρώδης» είναι παραφθορά τού Χαϊράν. [6] Ο τέιβιντ Σ. Πότερ διαφωνεί και πιστεύει ότι ο Σεπτίμιος Ηρωδιανός είναι γιος της Ζηνοβίας, πανομοιότυπος με τον Χαϊράν Β΄ και διαφορετικός από τον Χαϊράν Α΄ [7].

ΣημειώσειςΕπεξεργασία

Σημ. 1: RTP σημαίνει "Recueil des Tessères de Palmyre", Συλλογή Μικροαντικειμένων Παλμύρας.

Βιβλιογραφικές αναφορέςΕπεξεργασία

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Hartmann 2001, σελ. 111.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Seyrig 1963, σελ. 172.
  3. 3,0 3,1 Southern 2008, σελ. 8.
  4. Seyrig 1963, σελ. 171.
  5. 5,0 5,1 5,2 Bray 1997, σελ. 276.
  6. Southern 2008, σελ. 9.
  7. Potter 2014, σελ. 85.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Bray, John Jefferson (1997). Gallienus: A Study in Reformist and Sexual Politics. Wakefield Press. ISBN 978-1-86254-337-9.
  • Hartmann, Udo (2001). Das palmyrenische Teilreich (in German). Franz Steiner Verlag. ISBN 978-3-515-07800-9.
  • Potter, David S (2014). The Roman Empire at Bay, AD 180–395. Routledge. ISBN 978-1-134-69477-8.
  • Southern, Patricia (2008). Empress Zenobia: Palmyra's Rebel Queen. A&C Black. ISBN 978-1-4411-4248-1.
  • Seyrig, Henri Arnold (1963). "Les fils du Roi Odainat". Annales Archéologiques Arabes Syriennes. Damas: Direction Générale des Antiquités et des Museés. 13. ISSN 0570-1554.
  • Sommer, Michael (2018). Palmyra. A History. Routledge. ISBN 978-0-415-72002-1.