Συντεταγμένες: 31°37′11.80″N 74°52′35.51″E / 31.6199444°N 74.8765306°E / 31.6199444; 74.8765306

Ο Χρυσός Ναός (το επίσημο όνομα για του Σιχίτες είναι Χαριμαντίρ Σαχίμπ / ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ στη γλώσσα Παντζάμπι, το οποίο μεταφράζεται ως ο ναός του θεού [4]) είναι ο κύριος ναός λατρείας (γκουντβάρα) των Σιχιτών και βρίσκεται στο Αμριτσάρ, στην περιοχή Παντζάμπ βορειοδυτικά στην Ινδία. Ο Ναός ιδρύθηκε στα τέλη του 16ου αιώνα από τον Γκουρού Ραμ Ντας και ολοκληρώθηκε από τον νεότερο υιό του, τον Γκουρού Αρτζάν Ντεβ το 1604. [5] [6]

Χρυσός Ναός
Hamandir Sahib (Golden Temple).jpg
Είδοςγκουντβάρα
Γεωγραφικές συντεταγμένες31°37′12″N 74°52′36″E
Διοικητική υπαγωγήΠεριφέρεια Αμριτσάρ[1]
ΤοποθεσίαΑμριτσάρ
ΧώραΙνδία[1]
Έναρξη κατασκευής1601[2]
Προστασίαενδεικτικός κατάλογος Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς (από 2004)[3]
Ιστότοπος
Επίσημος ιστότοπος
Commons page Πολυμέσα
Ο Χρυσός Ναός και ένας πιστός Σιχ ο οποίος μόλις έκανε σύμφωνα με την θρησκευτική παράδοση ιερό λουτρό στα νερά (νέκταρ) του ναού.

ΕτυμολογίαΕπεξεργασία

Το επίσημο όνομα του ναού στη γλώσσα Παντζάμπι ως Χαριμαντίρ Σαχίμπ αποτελείται από τον ινδικό όρο Χάρι, το οποίο σημαίνει Θεός, τον όρο Μαντρίρ, που σημαίνει ναός και το Σαχίμπ, το οποίο προέρχεται από τα Αραβικά και σημαίνει ο Κύριος ή Θεός. Η ονομασία του ναού ως ο Χρυσός Ναός καθιερώθηκε από τις Βρετανικές αρχές στην Ινδία και οφείλεται στο ότι το επάνω μέρος του ναού είναι καλυμμένο από χρυσό. Η διακόσμηση του ναού με χρυσό έγινε αρχές του 19ου αιώνα από τον Μαχαραγιά Ραντζίτ Σινγχ. [4]

ΠεριγραφήΕπεξεργασία

Ο ναός έχει τέσσερις πύλες, οι οποίες -σύμφωνα με την θρησκευτική παράδοση των Σιχιτών- συμβολίζουν ότι ο Θεός είναι πανταχού παρών. Στον ναό επιτρέπεται η είσοδος όλων των ανθρώπων ανεξαρτήτως της κάστας, του θρησκεύματος ή του φύλου που ανήκουν. Η αρχιτεκτονική του ναού αποτελεί συνδυασμό ισλαμικής και ινδικής αρχιτεκτονικής. Συγκεκριμένα ο θόλος δείχνει επιρροή από την ισλαμική αρχιτεκτονική ενώ οι κολώνες δείχνουν επιρροή από την ινδική παράδοση. Ο ναός βρίσκεται στο κέντρο μιας τετράγωνης δεξαμενής, η οποία σύμφωνα με τους Σιχίτες περιέχει νερό/νέκταρ αθανασίας. [4]

Συγκρότημα Χρυσού Ναού.
Το κτήριο Ακάλ Τακχτ - κέντρο της Σιχίτικης αρχής-διοίκησης.
Είσοδος κοινόχρηστης κουζίνας Λανγκάρ.
Εσωτερικό Χρυσού Ναού.
Νοτιοανατολική είσοδος στο συγκρότημα του ναού.
Πύργοι-παρατηρητήρια (18ου αιώνα).

Η σημερινή μορφή του ναού είναι κατασκευασμένη στα τέλη του 18ου αιώνα. Ο ναός αποτέλεσε, εκτός από θρησκευτικό κέντρο, και κέντρο πολιτικής αντιπαράθεσης, και έχει καταστραφεί δύο φορές. [7] Το 1984 ο ναός αποτέλεσε πεδίο σύγχρουσης μεταξύ Σιχιτών, που ζητούταν απόσχιση, και της Ινδικής κυβέρνησης. Έγινε επέμβαση του στρατού και σκοτώθηκαν μέσα στο συγκρότημα του ναού περισσότεροι από 500 άνθρωποι, ενώ έγιναν ζημιές στο κτήριο Ακάλ Τακχτ. Οι ζημιές στο κτήριο Ακάλ επισκευάστηκαν την δεκαετία του 1980. [8]

 
Πανοραμική εικόνα (180 μοιρών) του συγκροτήματος του Ναού, όπου διακρίνονται από αριστερά προς τα δεξιά: στο βάθος βρίσκεται η νοτιοανατολική είσοδος (όπου από πίσω βρίσκεται η κουζίνα "Λανγκάρ"), πύργοι-παρατηρητήρια (διακρίνεται στην εικόνα ένας πύργος), ο χρυσός ναός μέσα στην δεξαμενή "νέκταρ" και δεξιά διακρίνεται λίγο το κτήριο Ακάλ Τακχτ (κέντρο Σιχιτικής αρχής).

Στο ναό υπάρχει και κοινή κουζίνα Γκουρού κα Λανγκάρ όπου ο κάθε επισκέπτης/προσκυνητής μπορεί να λάβει δωρεάν γεύματα. Το φαγητό που προσφέρεται είναι αυστηρά χορτοφαγικό. Η ιδέα δωρεάν διανομής φαγητού -ανεξάρτητα από την κάστα, το φύλλο, το χρώμα ή τη θρησκεία- αποτέλεσε επαναστατική ιδέα το 16ο αιώνα στην Ινδία, την εποχή που ξεκίνησε ο Σιχισμός. Η παρασκευή του φαγητού, το σερβίρισμα αλλά και η συντήρηση της κουζίνας γίνεται από ομάδες εθελοντών, οι οποίοι ονομάζονται σεβαντάρς. Η ιδέα ίδρυσης κοινής κουζίνας Λανγκάρ ξεκίνησε από τον πρώτο Σιχ Γκουρού Νάνακ. [9] Κάθε μέρα 40.000 γεύματα σερβίρονται στο Λανγκάρ [8].

Στο συγκρότημα υπάρχουν δύο υψηλοί "μιναρέδες", οι οποίοι χρονολογούνται από το 18ο αιώνα και χρησιμοποιούνται ως παρατηρητήρια [8].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 www.britannica.com/topic/Harmandir-Sahib.
  2. www.thesun.co.uk/news/5840885/golden-temple-amritsar-sikhism-great-indian-railway-journeys-gurdwara/.
  3. whc.unesco.org/en/tentativelists/1858/.
  4. 4,0 4,1 4,2 Sewa Singh Kalsi (2005). Religions of the World / Sikhism. Chelsea House Publishers. σελίδες 58-59. ISBN 0-7910-8098-6. 
  5. Sewa Singh Kalsi (2005). Religions of the World / Sikhism. Chelsea House Publishers. σελίδες Appendix Page B. ISBN 0-7910-8098-6. 
  6. Merriam-Webster's Encyclopedia of World Religions: An A-Z Guide to the World's Religions. Merriam-Webster. 1999. σελ. 383. ISBN 978-0877790440. 
  7. Dr Linda Kay Davidson, David Martin Gitlitz, Linda Kay Davidson (2002). Pilgrimage: From the Ganges to Graceland : An Encyclopedia - Τόμος 1. ABC-Clio. σελίδες 226–227. ISBN 978-1576070048. 
  8. 8,0 8,1 8,2 Sam Miller (2012). Blue Guide India. Somerset Books Company. σελίδες 290–293. ISBN 978-1-905131-53-2. 
  9. Aruna Thaker, Arlene Barton (2012). Multicultural Handbook of Food, Nutrition and Dietetics. John Wiley & Sons. σελ. 31. ISBN 978-1405173582.