Άνοιγμα κυρίου μενού

To Na putu (αγγλικά: On the Path) είναι δραματική ταινία, από τη Βοσνία Ερζεγοβίνη, του 2010, σε σκηνοθεσία και σενάριο Γιασμίλα Ζμπάνιτς. Πρωταγωνιστούν η Ζρίνκα Κβίτεσιτς και Λέον Λούτσεβ. Η ταινία επικεντρώνεται στη σχέση και τις δυσκολίες που παρουσιάζονται σε ένα νεαρό ζευγάρι. Η ταινία υπήρξε επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, για τη Χρυσή Άρκτο.[1] Ενώ στο Διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου του Γερεβάν, κέρδισε το βραβείο FIPRESCI.[2]

Na putu
On the Path.jpg
Κινηματογραφική αφίσα της ταινίας
ΣκηνοθεσίαΓιασμίλα Ζμπάνιτς
ΠαραγωγήΝταμίρ Ιμπραχίμοβιτς
Μπάρμπαρα Άλεμπερτ
Ράιμοντ Γκέμπελ
Λέον Λούτσεβ
Μπρούνο Βάγκνερ
Καρλ Μπάμουγκαρτνερ
ΣενάριοΓιασμίλα Ζμπάνιτς
ΠρωταγωνιστέςΖρίνκα Κβίτεσιτς
Λέον Λούτσεβ
ΜουσικήΜπράνο Γιακούμποβιτς
ΦωτογραφίαΚριστίν Α. Μάιερ
ΜοντάζΝίκι Μοσμποκ
Εταιρεία παραγωγήςDeblokada
Coop99 Filmproduktion
Pandora Filmproduktion
Ziva Produkcija
Πρώτη προβολή18 Φεβρουαρίου 2010 (Βερολίνο)
20 Φεβρουαρίου (Βοσνία Ερζεγοβίνη)
Διάρκεια100΄
ΠροέλευσηΒοσνία Ερζεγοβίνη
ΓλώσσαΒοσνιακά

ΠλοκήΕπεξεργασία

Η Λούνα και ο Αμάρ είναι ένα νεαρό ζευγάρι που ζει στο Σαράγιεβο. Αμφότεροι έχουν τραυματικές εμπειρίες από το πόλεμο που είχε ξεσπάσει στην περιοχή τη δεκαετία του 1990. Η Λούνα, είχε δει τους γονείς της να πεθαίνουν από αντιμουσουλμάνους, στο Μπιέλινα και ήρθε στο Σαράγιεβο με τους παππούδες της, ως προσφυγοπούλα. Ο Αμάρ είχε υπηρετήσει στον πόλεμο ως στρατιώτης και έχασε τον αδελφό του. Πλέον και οι δύο έχουν φτιάξει τη ζωή τους, η Λούνα δουλεύοντας ως αεροσυνοδός και ο Αμάρ ως υπάλληλος στο κέντρο ελέγχου του Αεροδρομίου του Σαράγιεβο. Όταν αυτή επέστρεψε από μία πτήση, κάνανε ένα παθιασμένο σεξ και βγήκαν έξω να διασκεδάσουν. Αν και είναι μουσουλμάνοι, η θρησκεία δεν έπαιζε μεγάλο ρόλο στη σχέση τους. Μάλιστα, ο Αμάρ, έπινε λίγο παραπάνω - απαγορευμένο στο Ισλάμ -, αλλά αυτό άρχισε σιγά σιγά να γίνεται πρόβλημα στη σχέση τους.

Εν αρχή, ο Αμάρ, χάνει τη δουλειά, επειδή τον πιάσανε μεθυσμένο εν ώρα υπηρεσίας. Έτσι η Λούνα έγινε πολύ ανήσυχη, ενώ διατηρούσε πάντα, το όνειρό της, ότι μία μέρα θα αποκτήσει ένα παιδί με τον Αμάρ. Οι φόβοι της όμως για το μέλλον αυξήθηκαν όταν ο Αμάρ, βρήκε δουλειά, με καλά λεφτά, σε μία μουσουλμανική κοινότητα, η οποία βρισκόταν αρκετές ώρες μακριά από όπου διέμεναν. Η Λούνα δεν επικοινωνούσε συχνά με τον Αμάρ. Όταν πια της επιτράπηκε να πάει στην κοινότητα, η οποία βρισκόταν σε ένα ωραίο και ειδυλλιακό μέρος, πρόσεξε ότι οι άντρες αλλά και γυναίκες ζούσαν σε στενό περιορισμό και ότι τους παρακολουθούσαν στενά. Έτσι, η Λούνα ζητά στον Αμάρ να επιστρέψει σπίτι, όμως εκείνος αρνήθηκε λέγοντας ότι τον κρατά μακριά από το ποτό, αλλά και ότι αυτή η ζωή αξίζει σε αυτήν την κοινότητα. Τότε η Λούνα κατάλαβε ότι οι πεποιθήσεις του Αμάρ για τη θρησκεία άλλαξαν. Ο Αμάρ, ισχυριζόταν ότι όλα τα κάνει για γίνει ένα καλύτερο άτομο, αλλά η συλλογιστική πορεία του Αμάρ ήταν κάτι που δεν μπορούσε να κατανοήσει η Λούνα. Τότε αρχίζει να αμφισβητεί σε οτιδήποτε πίστευε έως τότε, μέχρι και την ανάγκη της να αποκτήσει ένα παιδί.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «60th Berlin International Film Festival: Programme». berlinale.de. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2010. 
  2. «Golden Apricot International Film Festival». gaiff.am. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2011. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία