Άνοιγμα κυρίου μενού

Polikarpov ITP

μαχητικό αεροσκάφος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου

Το Polikarpov ITP (ρωσ. Истребитель Тяжелый Пушечный) ήταν σοβιετικό μονοκινητήριο μαχητικό αεροσκάφος που σχεδιάστηκε κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η ανάπτυξη του ήταν μακρόχρονη και επίπονη εξ αιτίας της μεταφοράς του Σχεδιαστικού Γραφείου στα μετόπισθεν προκειμένου να προστατευθεί από την γερμανική προέλαση στην Μόσχα τον χειμώνα του 1941. Όταν είχε πια ολοκληρωθεί το δεύτερο πρωτότυπο, η Σοβιετική Αεροπορία διέθετε ήδη πολεμικά αεροσκάφη με αντίστοιχες ή καλύτερες επιδόσεις από το ITP, με συνέπεια την ακύρωση του προγράμματος.

Polikarpov ITP
Τύποςμαχητικό
ΚατασκευαστήςΣχεδιαστικό Γραφείο Polikarpov
Χώρα προέλευσηςΕΣΣΔ
Παρθενική πτήση23 Φεβρουαρίου 1942
Κατάστασηακυρώθηκε
Μονάδες που παρήχθησαν2

Σχεδιασμός και ανάπτυξηΕπεξεργασία

Τον Νοέμβριο του 1940 ο Νικολάι Πολικάρποφ πρότεινε την δημιουργία ενός μαχητικού που θα ήταν οπλισμένο με πυροβόλα και θα αναλάμβανε αποστολές συνοδείας βομβαρδιστικών και εγγύς υποστήριξης. Σχεδιάστηκε με προωστικό σύστημα τον κινητήρα Klimov M-107P ή τον Mikulin AM-37. Επίσης προτάθηκαν δύο διατάξεις του οπλισμού: η πρώτη αποτελούνταν από ένα πυροβόλο των 37 mm που έβαλε μέσα από τον κώνο της έλικας και δύο συγχρονισμένα πυροβόλα ShVAK των 20 mm, ένα σε κάθε πλευρά του ρύγχους. Το πυροβόλο των 37 mm είχε αναχορηγία 50 βλημάτων ενώ τα ShVAK από 200 έκαστο. Η δεύτερη διάταξη οπλισμού προέβλεπε την χρήση ενός ακόμα ShVAK με 200 βλήματα στην θέση του πυροβόλου των 37 mm.[1] Το αεροσκάφος μπορούσε επίσης να μεταφέρει οκτώ ρουκέτες RS-82.[2]

Το ITP ήταν ένα χαμηλοπτέρυγο αεροσκάφος, μικτής κατασκευής. Η άτρακτος ήταν κατασκευασμένη από ξύλο και οι πτέρυγες από μέταλλο. Το σύστημα προσγείωσης ήταν πλήρως ανασυρόμενο.[1] Μπορούσε να μεταφέρει μέχρι και 624 λίτρα καυσίμου. Το πίσω μέρος της ατράκτου, το πιλοτήριο και το ουραίο ήταν παρόμοια με του Polikarpov I-185.[2]

Το αρχικό πρωτότυπο (Μ-1) ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 1941 με κινητήρα Μ-107P ισχύος 1300 hp. Για να προστατευθεί από την γερμανική προέλαση το Σχεδιαστικό Γραφείο μεταφέρθηκε στο Νοβοσιμπίρσκ με συνέπεια την καθυστέρηση πολλών προγραμμάτων. Το ITP πραγματοποίησε τελικά την παρθενική του πτήση στις 23 Φεβρουαρίου 1942. Ο Μ-107P αποδείχθηκε αναξιόπιστος και αντικαταστάθηκε από τον M-107A στα τέλη του έτους. Το πυροβόλο των 37 mm αντικαταστάθηκε τελικά από ένα των 20 mm. Οι πτητικές δοκιμές δεν ολοκληρώθηκαν διότι το ίδιο αεροσκάφος χρησιμοποιούνταν και για στατικές δοκιμές.[3] Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις θα μπορούσε να φτάσει μέγιστη ταχύτητα 655 km/h σε ύψος 6300 m και θα χρειάζονταν 5,9 λεπτά για να φτάσει σε ύψος 5000 m.[2]

Το δεύτερο πρωτότυπο (Μ-2) κατασκευάστηκε το 1942 με κινητήρα Mikulin AM-37, που επίσης αποδείχθηκε αναξιόπιστος και αντικαταστάθηκε στην συνέχεια από τον Mikulin AM-39 των 1,800 hp. Πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 23 Νοεμβρίου 1943 αλλά οι πτητικές δοκιμές ολοκληρώθηκαν τον Ιούνιο του επόμενου έτους. Όταν το ITS ήταν έτοιμο, η αεροπορία διέθετε ήδη αεροσκάφη με παρόμοιες ή καλύτερες επιδόσεις και έτσι το μαχητικό δεν μπήκε σε παραγωγή.[4]

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του ITPΕπεξεργασία

Παρόμοια αεροσκάφηΕπεξεργασία

ΚατάλογοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Gordon 2008, σελ. 278
  2. 2,0 2,1 2,2 Gunston 1995, σελ. 310
  3. Gordon 2008, σελίδες 278–79
  4. Gordon 2008, σελ. 279

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Polikarpov ITP της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).