Ο Άγιος Θεόδωρος ο μάρτυρας καταγόταν από το Αμόριο και έζησε κατά το πρώτο μισό του 9ου αιώνα. Υπήρξε στρατηγός και πρωτοσπαθάριος του αυτοκράτορα Θεοφίλου (829-842).

Σε κάποια πολιορκία του Αμορίου από τον χαλίφη Μοτασέμ υπερασπίστηκε την πόλη μαζί με τον στρατηγό Αέτιο σε μια από τις πιο αιματηρές μάχες που έγιναν ανάμεσα στους χριστιανούς και τους μουσουλμάνους. Όταν αλώθηκε η πόλη ακολούθησε σφαγή των 30.000 κατοίκων της. Ο Θεόδωρος, ο Αέτιος και άλλοι επιφανείς στρατιωτικοί και πολιτικοί της πόλης συνελήφθησαν από τον χαλίφη Μοτασέμ και βασανίστηκαν σκληρά. Δεν ελευθερώθηκαν παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις και τα δώρα που πρόσφερε ο Θεόφιλος. Όταν συνομολογήθηκε ειρήνη μεταξύ του χαλίφη και του αυτοκράτορα είχαν ήδη πεθάνει.

Ο Θεόδωρος μαρτύρησε στη Βαγδάτη, όπου τους είχε μεταφέρει ο Μοτασέμ, μαζί με τους Αέτιο, Βασσόη, Θεόφιλο και άλλους στρατιωτικούς, συνολικά 42 μάρτυρες, που αρνήθηκαν να αλλαξοπιστήσουν. Ο βίος τους ιστορήθηκε από τον Ευόδιο και ο λαός σε πολλά ακριτικά τραγούδια ύμνησε τη θυσία τους, ιδίως του Αέτιου.

Η μνήμη του εορτάζεται στις 6 Μαρτίου.

ΠηγήΕπεξεργασία

  • Εγκυκλοπαίδεια Δομή, έκδοση 2004, τόμος 12ος: σελ. 235-236: λήμμα «Θεόδωρος. Όνομα αγίων της Ανατ. Ορθόδοξης Εκκλησίας»