Ο Έξαρχος Γρηγοράκης ήταν Μανιάτης, μέλος της οικογένειας των Γρηγοράκηδων. Έζησε περί τα μέσα του 18ου αιώνα. Όταν μετά την αποτυχημένη επανάσταση του 1769 η Μάνη απόκτησε δικό της ηγεμόνα, ο Βεζίρης της Τρίπολης τοποθέτησε πρώτον Μπέη τον Τζανέτο Κουτούφαρη. Επειδή όμως η οικογένεια των Γρηγοράκηδων είχε μεγαλύτερη επιρροή στον τόπο, έκανε σχέδια για να τους προσεγγίσει. Για τον σκοπό αυτό ο Βεζίρης πήγε από την Τρίπολη στον Μιστρά, και εκεί προσκάλεσε τους Γρηγοράκηδες, παρακαλώντας να του στείλουν τουλάχιστον έναν αντιπρόσωπό τους για να μιλήσει μαζί του. Αυτοί δέχτηκαν, και ο Έξαρχος Γρηγοράκης, συνοδευόμενος μαζί και με διάφορους άλλους έφτασε στον Μιστρά, όπου τιμήθηκε με πολλές φιλοξενίες και φιλίες. Ο Βεζίρης τον προσκάλεσε και στην Τρίπολη με όλη την συνοδεία του, πράγμα που έγινε. Στην Τρίπολη ο Γρηγοράκης δέχτηκε και άλλες φιλοξενίες, μέχρι που ένα πρωί βρέθηκαν αυτός και όλοι οι δικοί του ανασκολοπισμένοι και αποκεφαλισμένοι. Οι Μανιάτες για να εκδικηθούν τον θάνατό του, μετά το μνημόσυνο κυρίευσαν το φρούριο του Πασαββά, και έσφαξαν όλους τους Τούρκους σ' αυτό και στα πέριξ, περίπου 700 οικογένειες με όλους τους άνδρες και τα γυναικόπαιδα. Στην συνέχεια έστησαν τέσσερις ώρες μακρυά από το Σκουτάρι το όριο της Μάνης.

ΠηγέςΕπεξεργασία