Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Όλαφ Ε΄ (Olav V, 2 Ιουλίου 1903 - 17 Ιανουαρίου 1991) ήταν βασιλιάς της Νορβηγίας από το 1957 μέχρι το θάνατό του, το 1991.[1][2] Ήταν μέλος του Οίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ.

Όλαφ Ε΄
Olav V of Norway.jpg
Περίοδος 21 Σεπτεμβρίου 1957 – 17 Ιανουαρίου 1991
Στέψη 22 Ιουνίου 1958
Προκάτοχος Χάακον Ζ´
Διάδοχος Χάραλντ Ε΄
Γέννηση 2 Ιουλίου 1903
Σάντρινγκχαμ Χάουζ, Αγγλία
Θάνατος 17 Ιανουαρίου 1991 (87 ετών)
Χολμενκόλεν, Όσλο
Τόπος ταφής Φρούριο Άκερσους
Σύζυγος Μάρθα της Σουηδίας
Επίγονοι Ράγκνχιλντ
Άστριντ
Χάραλντ Ε΄
Οίκος Γκλύξμπουργκ
Πατέρας Χάακον Ζ´ της Νορβηγίας
Μητέρα Ματθίλδη του Ηνωμένου Βασιλείου
Θρησκεία Εκκλησία της Νορβηγίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε ως Πρίγκιπας της Δανίας στις 2 Ιουλίου 1903 σto Σάντρινγκχαμ Χάουζ της Αγγλίας.[3][4] Γονείς του ήταν ο Πρίγκιπας Κάρλος, δεύτερος γιος του τότε διαδόχου της Δανίας, και η Πριγκίπισσα Ματθίλδη, μικρότερη κόρη του Βασιλιά Εδουάρδου του Ηνωμένου Βασιλείου.[3] Βαπτίστηκε με τα ονόματα Αλέξανδρος Εδουάρδος Χριστιανός Φρειδερίκος, όμως όταν ο πατέρας του εξελέγη ως βασιλιάς της Νορβηγίας και μετονομάστηκε σε Χάακον Ε΄, απέκτησε το νορβηγικό όνομα Όλαφ.[2][5]

Ο Όλαφ ήταν ο πρώτος διάδοχος του νορβηγικού θρόνου που μεγάλωσε στη Νορβηγία από την περίοδο του μεσαίωνα. Σε αντίθεση με τον πατέρα του, ο οποίος ήταν αξιωματικός του ναυτικού, ο Όλαφ επέλεξε να κάνει κύρια στρατιωτική εκπαίδευση στο στρατό ξηράς.[3] Αποφοίτησε από την τριετή Νορβηγική Στρατιωτική Ακαδημία το 1924, έχοντας την τέταρτη καλύτερη βαθμολογία στην τάξη του.[3] Στη συνέχεια σπούδασε νομολογία και οικονομικά για δύο έτη, στο Κολέγιο Μπέιλιολ της Οξφόρδης. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, ο Διάδοχος Όλαφ υπήρξε ναυτικός δόκιμος υπηρετώντας στο εκπαιδευτικό πλοίο Olav Tryggvason. Κινήθηκε ανοδικά στις τάξεις των ενόπλων δυνάμεων, φτάνοντας το βαθμό του συνταγματάρχη το 1936.[6]

Υπήρξε, επίσης, και ένας καταξιωμένος αθλητής, δείχνοντας ενδιαφέρον για το σκι και την ιστιοπλοΐα.[2] Κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο στην ιστιοπλοΐα κατά τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928 στο Άμστερνταμ.[2][3]

Στις 21 Μαρτίου 1929 παντρεύτηκε στο Όσλο την πρώτη εξαδέλφη του Πριγκίπισσα Μάρθα της Σουηδίας, με την οποία απέκτησε ένα γιο, τον Χάραλντ, και δύο κόρες, την Ράγκνχιλντ και την Άστριντ.[1][3]

Το 1939, έτος έναρξης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο πρίγκιπας Όλαφ διορίστηκε ναύαρχος του Βασιλικού Ναυτικού της Νορβηγίας και στρατηγός του Νορβηγικού Στρατού.[3] Κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στη Νορβηγία, βρέθηκε δίπλα στον πατέρα του κατά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και αυτοεξορίστηκε μαζί του στην Αγγλία, όταν πλέον ο έλεγχος της χώρας είχε χαθεί.[2][3]

Ο Όλαφ έκανε πολλές επισκέψεις σε νορβηγικά και συμμαχικά στρατεύματα στο Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1944 διορίστηκε στη θέση του Αρχηγού του Νορβηγικού Επιτελείου Άμυνας.[2] Εξαιτίας του ρόλου του υπέρ των συμμάχων απέκτησε πολλές διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένων των πολεμικών σταυρών της Νορβηγίας, της Γαλλίας, της Ελλάδας και της Ολλανδίας.[2]

Μετά το θάνατο του πατέρα του, στις 21 Σεπτεμβρίου 1957, ανήλθε στο νορβηγικό θρόνο και έγινε εξαιρετικά δημοφιλής.[1][2] Του άρεσε να οδηγεί ο ίδιος τα αυτοκίνητά του και χρησιμοποιούσε τις δημόσιες λωρίδες, έστω και αν ως μονάρχης είχε το δικαίωμα να οδηγεί στις λωρίδες των λεωφορείων.

Ως βασιλιάς έδειξε έντονο ενδιαφέρον για τα στρατιωτικά θέματα και πήρε σοβαρά το ρόλο του ως αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων. Αντιπροσώπευσε τη Νορβηγία εκτενώς στο εξωτερικό με τη διεξαγωγή πολλών επισκέψεων σε διάφορα μέρη του πλανήτη.[2]

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1990, ο βασιλιάς Όλαφ υπέφερε από προβλήματα υγείας, αλλά σχετικά ανέκαμψε κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων του ίδιου έτους. Στις 17 Ιανουαρίου του 1991, όντας σε ηλικία 87 ετών, απεβίωσε στο Όσλο από έμφραγμα του μυοκαρδίου.[2] Στον θρόνο τον διαδέχθηκε ο γιος του Χάραλντ.[2]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία