Άνοιγμα κυρίου μενού
Ακκαδικά - lišānum akkadītum
Ομιλείται στο: Εξαφανίστηκε το 100 π.Χ.
Συνολικοί ομιλητές: κανείς ως μητρική
Κατάταξη: χωρίς κατάταξη
Γενετική ταξινόμηση: Αφροασιατικές γλώσσες

 Σημιτικές γλώσσες
   Ανατολική Σημιτική
    Ακκαδική

Επίσημη κατάσταση
Επίσημη γλώσσα: Ουδείς
Ρυθμίζεται από: Ουδείς
Κώδικες γλώσσας
ISO 1
ISO 2 akk
ISO 3 akk

Η Ακκαδική γλώσσα (lišānum akkadītum) ήταν σημιτική γλώσσα (κλάδος της ευρύτερης ομάδας Αφροασιατικών γλωσσών) και ομιλείτο στην αρχαία Μεσοποταμία, ιδιαίτερα από τους Ασσυρίους και τους Βαβυλωνίους. Στη γραπτή εκδοχή της χρησιμοποιείτο η σφηνοειδής γραφή, σύστημα γραφής που προέκυψε από τη Σουμεριακή γλώσσα, μια μη-σημιτική γλώσσα. Το όνομά της προέκυψε από την πόλη Ακκάδ, ένα μεγάλο κέντρο του Μεσοποταμιακού πολιτισμού.

Πίνακας περιεχομένων

Διάλεκτοι της γλώσσαςΕπεξεργασία

Τα Ακκαδικά διαιρούνται σε διαλέκτους βασισμένες σε ιστορικά και γεωγραφικά κριτήρια:

  • Αρχαία Ακκαδική - 2500 - 1950 π.Χ.
  • Αρχαία Βαβυλωνιακή/Αρχαία Ασσυριακή - 1950 - 1530 π.Χ.
  • Μέση Βαβυλωνιακή/Μέση Ασσυριακή - 1530 - 1000 π.Χ.
  • Νεοβαβυλωνιακή/Νεοασσυριακή - 1000 - 600 π.Χ.
  • Ύστερη Βαβυλωνιακή - 600 π.Χ. - 100 μ.Χ.

Ακκαδική φιλολογίαΕπεξεργασία

Ανάμεσα στα έργα που γράφτηκαν στην Ακκαδική σφηνοειδή συγκαταλέγονται το Έπος του Γκιλγκαμές και το Έπος του Ατράχασι.

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Huehnergard, John (2005). A Grammar of Akkadian (Second Edition). Eisenbrauns. ISBN 1-57506-922-9.
  • Marcus, David (1978). A Manual of Akkadian. University Press of America. ISBN 0-8191-0608-9.
  • Mercer, Samuel A B (1961). Introductory Assyrian Grammar. New York: F Ungar. ISBN 0-486-42815-X.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία