Άνοιγμα κυρίου μενού

Η ακουαμαρίνα είναι μια γαλαζοπράσινη παραλλαγή της βηρύλλου. Αν και δεν είναι τόσο ακριβή όσο το σμαράγδι, χρησιμοποιείται, ως πολύτιμος λίθος, στην κοσμηματοποιία. Το χρώμα της αποδίδεται στην ύπαρξη μικρών ποσοτήτων Fe+2 και το όνομά της σημαίνει «θαλασσινό νερό», λόγω του χρώματός της. Θεωρείται ένας από τους πιο γνωστούς και δημοφιλείς πολύτιμους λίθους.

Ακουαμαρίνα
Aquamarine P1000141.JPG
Ακουαμαρίνα
Γενικά
ΚατηγορίαΚυκλοπυριτικά
Χημικός τύποςBe3Al2Si6O18
Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Πυκνότητα2,7 gr/cm3
ΧρώμαΓαλαζοπράσινο, γαλάζιο
Σύστημα κρυστάλλωσηςΕξαγωνικό
ΚρύσταλλοιΠρισματικοί ή τραπεζοειδείς, συχνά πυραμιδοειδούς απολήξεως
ΥφήΚοκκώδης ή συμπαγής, ενίοτε ακτινική ή στηλοειδής
ΔιδυμίαΣπάνια, {hkil}
Σκληρότητα7,5 - 8
ΣχισμόςΑτελής {0001}
ΘραύσηΚογχοειδής έως ανώμαλη
ΛάμψηΥαλώδης, κηρώδης, λιπαρή
Γραμμή κόνεωςΛευκή
ΠλεοχρωισμόςΑσθενής, άχρους, γαλαζωπός, κιτρινέρυθρος
ΔιαφάνειαΑδιαφανής έως διαφανής (πολύτιμες παραλλαγές)
ΠαρατηρήσειςΑνήκει στην οικογένεια της βηρύλλου

Η ακουαμαρίνα έχει σκληρότητα 7,5-8 στην κλίμακα Mohs (με μέγιστη τιμή το 10) που χρησιμοποιείται για την μέτρηση της σκληρότητας των ορυκτών. Το ειδικό βάρος του είναι 2,72. Η ακουαμαρίνα όντας διαφανής έως αδιαφανής, έχει δείκτες διαθλάσεως 1,577 έως 1,583.

Η ακουαμαρίνα έχει αποχρώσεις από γαλάζιο μέχρι γαλαζοπράσινο. Επειδή η ακουαμαρίνα με γαλάζια απόχρωση χρησιμοποιείται περισσότερο στη κοσμηματοποιία, η γαλαζοπράσινη μετατρέπεται σε γαλάζια με θερμική κατεργασία, σε θερμοκρασία περίπου 400 με 450°C. Το χρώμα με την θερμική κατεργασία είναι σταθερό, ενώ η διαδικασία δεν προκαλεί να ανιχνευτεί στα γεμολογικά εργαστήρια. Η πιο συνηθισμένη επεξεργασία της ακουαμαρίνας είναι η εδροποίηση, συνήθως τύπου μπριγιάν, ενώ να γίνει και επεξεργασία της με τη τεχνική καμπουσόν.

Η καλύτερη ποιότητα ακουαμαρίνας εξορύσσεται στη Βραζιλία, στην πολιτεία Μίνας Ζεράις, κοντά στο Μπέλο Οριζόντε. Άλλες χώρες με σημαντική εξόρυξη είναι η Κένυα, η Νιγηρία, η Μαγαδασκάρη, η Ζάμπια, η Τανζανία, η Σρι Λάνκα, το Πακιστάν, το Αφγανιστάν και η Ρωσία. Στην Μίνας Ζεράις εξορύχθηκε το 1910 το μεγαλύτερο κομμάτι ακουαμαρίνας με ποιότητα πολυτίμου λίθου που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα, περίπου 110 κιλά, το οποίο στη συνέχεια κόπηκε σε χιλιάδες μικρότερα κομμάτια. Το κομμάτι αυτό ονομάστηκε Papamel. Έχουν βρεθεί ακόμη μεγαλύτερα κομμάτια ακουαμαρίνας, με βάρος αρκετών τόνων, τα οποία όμως δεν ήταν καλής ποιότητας.

Στις λαϊκές παραδόσεις, η ακουαμαρίνα θεωρείται ότι προσδίδει σε αυτόν που την φοράει διορατικότητα, θάρρος και ευτυχία. Στον Μεσαίωνα θεωρείτο ότι η ακουαμαρίνα μπορούσε να μειώσει τις επιπτώσεις μιας δηλητηρίασης. Θεωρείται επίσης η τυχερή πέτρα των ναυτικών.

ΠηγέςΕπεξεργασία