Αμανιέ του Αλμπρέ

Γάλλος καρδινάλιος


Ο Αμανιέ, γαλλ. Amanieu (1478 - 1520) από τον Οίκο του Αλμπρέ ήταν επίσκοπος του Παμιά, του Κομίνγκ & Λεσκάρ και καρδινάλιος.

Αμανιέ του Αλμπρέ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Amanieu d'Albret (Γαλλικά)
Γέννηση1478
Γαλλία
Θάνατος20  Δεκεμβρίου 1520
Casteljaloux
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία[1]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητακαθολικός ιερέας
Οικογένεια
ΓονείςΑλαίν Α΄ του Αλμπρέ και Φρανσουάζ του Σατιγιόν
ΑδέλφιαΙωάννης Γ΄ της Ναβάρρας
Καρλότα του Άλμπρετ
Isabella of Albret
Louis d'Albret
ΟικογένειαΟίκος του Αλμπρέ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμακαρδινάλιος (από 1500)[2]
καθολικός επίσκοπος
apostolic administrator (20  Ιουνίου 1515 – 25  Ιουνίου 1515)[3]
Θυρεός
Armoiries Albret moderne.svg

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν ο τρίτος γιος του Αλαίν Α΄ κυρίου των Αλμπρέ, Γκράβ & του Καστρ και της Φρανσουάζ ντε Σατιγιόν-Μπλουά της Βρετάνης, κόμισσας του Περιγκόρ. Ήταν ανιψιός του Λουδοβίκου.

Στην αρχή έγινε αποστολικός πρωτονοτάριος και αρχιμανδρίτης του Αγ. Ρούφου. Το 1499 έγινε αποστολικός διοικητής της επισκοπής του Κομίνγκ, αλλά το 1502 ο Σύλλογος του καθεδρικού του Αγ. Βερνάρδου εξέλεξε άλλον ως επίσκοπο εκεί.

Ο πεθερός της αδελφής του Καρλόττας, ο πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄ Βοργίας τον έκανε καρδινάλιο-διάκονο στη συνεδρίαση του 1500: ο πάπας του έστειλε τον ερυθρό πίλο του καρδιναλίου και τον έκανε διάκονο του Σαν Νικόλα ιν Κάρσερε. Το ίδιο έτος έγινε διοικητής της επισκοπής του Ολορόν και το 1502 διοικητής της επισκοπής του Παμιέ ως το 1506 (α΄ θητεία).

Όταν ο καρδινάλιος Τζουλιάνο ντελλα Ρόβερε (μετέπειτα πάπας Ιούλιος Β΄) κατέφυγε στη Σαβόνα, ο Αμανιέ εστάλη μυστικά να τον επαναφέρει, αλλά απέτυχε. Έλαβε μέρος στη συνεδρίαση του Συλλόγου των καρδιναλίων (Conclavium) του Σεπτεμβρίου 1503, όπου εξελέγη ο πάπας Πίος Γ΄ Πικολομίνι και του Οκτωβρίου 1503, όπου εξελέγη ο πάπας Ιούλιος Β΄ ντέλλα Ρόβερε και μετά έφυγε από τη Ρώμη.

Το 1504 έγινε διοικητής της επισκοπής του Βάνν και αυτής του Μπαζάς. Επίσης του Λεσκάρ (1507-15) και της Παμπλόνα (1510-12, 17-20). Συμμετείχε στη συνωμοσία των καρδιναλίων εναντίον του Ιουλίου Β΄. Έλαβε μέρος στη σχισματική Σύνοδο της Πίζας το 1511, αν και ο πάπας τον απείλησε με αφορισμό, όπου ήταν σφοδρός υποστηρικτής της Γαλλικής μερίδας.

Όταν απεβίωσε ο Ιούλιος Β΄, ο Αλαίν συμμετείχε στη συνεδρίαση του Συλλόγου των καρδιναλίων του 1513, όπου εξελέγη ο πάπας Λέων Ι΄ των Μεδίκων. Αυτός απάλλαξε τον Αμανιέ μαζί με άλλους και τον περιόρισε στα αξιώματά του. Υπηρέτησε ως διοικητής της επισκοπής του Παμιέ (1514-20, β΄ θητεία) και αναβιβάστηκε σε καρδινάλιο-πρωτοδιάκονο το 1502. Το 1520 απεβίωσε στο καστέλ Ζαλού και τάφηκε εκεί.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Biographical Dictionary of the Cardinals of the Holy Roman Church.
  1. «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. dalbret. Ανακτήθηκε στις 22  Οκτωβρίου 2020.
  2. «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. dalbret. Ανακτήθηκε στις 5  Φεβρουαρίου 2021.
  3. dalbret.