Αρίστος Ασπιώτης

Έλληνας ψυχίατρος και συγγραφέας

Ο Αρίστος Α. Ασπιώτης (Σμύρνη 1910 - Αθήνα, Ιανουάριος 1983) ήταν Έλληνας ψυχίατρος.

Αρίστος Ασπιώτης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1910
Σμύρνη
ΘάνατοςΙανουάριος 1983
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΕλληνικά
ΣπουδέςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταψυχίατρος
συγγραφέας

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε το 1910 στη Σμύρνη και μετά τη Μικρασιατική καταστροφή εγκαταστάθηκε οικογενειακώς κατά το 1922 στην Αθήνα, όπου σπούδασε ιατρική από το 1927 μέχρι το 1933 στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια υπηρέτησε ως ψυχίατρος και νευρολόγος στο Αιγινήτειο και στο Δρομοκαΐτειο Ψυχιατρείο. Το 1949 ίδρυσε στην Αθήνα, με τη συνεργασία και άλλων επιστημόνων και την υποστήριξη της Χριστιανικής Ενώσεως Επιστημόνων, το «Ινστιτούτο Ιατρικής Ψυχολογίας και Ψυχικής Υγιεινής»[1].

Είχε ακροδεξιές-εθνικιστικές απόψεις και συνδεόταν με συντηρητικές θρησκευτικές οργανώσεις όπως η Αδελφότης Θεολόγων "Η Ζωή".

Ανήκε στην εκδοτική ομάδα του χριστιανοεπιστημονικού περιοδικού Ακτίνες (εκδιδόμενο από τη Χριστιανική Ένωση Επιστημόνων).

Παντρεύτηκε τη Δέσποινα, αδελφή του Αλέξανδρου Τσιριντάνη, καθηγητή Νομικής και ηγετικού στελέχους ακροδεξιών χριστιανικών οργανώσεων και απέκτησαν δύο παιδιά.

Πέθανε τον Ιανουάριο του 1983 και κηδεύθηκε στις 25 Ιανουαρίου από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών. [2]

ΈργαΕπεξεργασία

Ο Ασπιώτης έγραψε σειρά βιβλίων για θέματα ψυχολογίας από χριστιανική οπτική. Μερικά από τα έργα του είναι:

  • Θέματα της σημερινής ψυχολογίας
  • Το παιδί και ο ψυχικός του κόσμος (1958)
  • Το παιδί και η πειθαρχία
  • Η ψυχική ωριμότης του ανθρώπου (1960)
  • Το παιδί και το παιχνίδι
  • Τα αισθήματα μειονεκτικότητας
  • Η αγωγή και ο νέος άνθρωπος
  • Η σεξουαλική σφαίρα και ο νέος άνθρωπος


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τόμος 3ος, Αθήναι 1962, σελ. 398 - 399.
  2. εφ. Ακρόπολις, φύλλο 25-1-1983, Κοινωνικά, σελ. 2.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Το αντίστοιχο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια (Χάρη Πάτση), τόμος 7, σελ. 102