Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο αττικαΐτης (αγγλικά: attikaite) είναι αρσενικικό ορυκτό του ασβεστίου και του χαλκού.

Αττικαΐτης
Attikaite-91256.jpg
Αττικαΐτης. Προέλευση:Άγιος Κωνσταντίνος, Λαύριο, Ελλάδα
Γενικά
Κατηγορία Αρσενικικά
Χημικός τύπος Ca3Cu2Al2(AsO4)4(ОН)4·2Н2О
Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Πυκνότητα 3,2 gr/cm3
Χρώμα Ανοικτό μπλε, γαλαζοπράσινο, ανοικτοπράσινο
Σύστημα κρυστάλλωσης Ρομβικό
Κρύσταλλοι Μικροί νιφαδωτοί σε συσσωματώσεις
Υφή Συμπαγής, σε επιφλοιώσεις
Διδυμία Άγνωστο
Σκληρότητα 2 - 2,5
Σχισμός Τέλειος κατά {001}
Θραύση Κογχοειδής (;)
Λάμψη Υαλώδης
Γραμμή κόνεως ανοικτό γαλάζιο
Πλεοχρωισμός Όχι
Διαφάνεια Διαφανής
Παρατηρήσεις Δεν φθορίζει
Ανευρίσκεται Μόνο στο μεταλλείο Χριστιάνα στο Λαύριο

Οφείλει το όνομά του στο νομό Αττικής, στον οποίο εντοπίστηκε από ομάδα Ρώσων ερευνητών (N. V. Chukanov, I. V. Pekov και A. E. Zadov) το 2007[1] και συγκεκριμένα στο μεταλλείο "Χριστιάνα" της Καμάριζας, που περιλαμβάνεται στα Μεταλλεία Λαυρίου.

Ανευρέθη, σύμφωνα με τους ερευνητές, στην υπογενή ζώνη των πολυμεταλλικών φλεβών θειούχων - χαλαζιακών αποθέσεων στο μεταλλείο "Χριστιάνα" αριθ. 132 σχετιζόμενο με κονιχαλκίτη, ολιβινίτη, αζουρίτη, μαλαχίτη, καρμινίτη, γκετίτη, χαλαζία, αλλοφανή και τα πολύ λιγότερο διαδεδομένα αρσενιοκρανταλλίτη, αρσενογκογιαζίτη και μπωνταντίτη.

Μέχρι πολύ πρόσφατα δεν είχαν αναφερθεί εμφανίσεις του ορυκτού σε άλλα σημεία του πλανήτη. όμως το 2009, ανακαλύφθηκαν δείγματα Αττικαΐτη στην Ισπανία. Το ορυκτό δεν έχει μελετηθεί ακόμη πλήρως ως προς τις οπτικές του ιδιότητες και οι έρευνες σε αυτό το πεδίο συνεχίζονται.

Σχηματίζει μικρούς νιφαδωτούς κρυστάλλους, οι οποίοι συνενώνονται σε σφαιρικά συσσωματώματα στο εσωτερικό κοιλωμάτων στη ζώνη οξείδωσης των χαλκούχων αποθέσεων.

ΠηγέςΕπεξεργασία

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Chukanov, N.V., Pekov, I.V., Zadov, A.E. (2007): Attikaite, Ca3Cu2Al2(AsO4)4(ОН)4·2Н2О, a new mineral. Proceedings of the Russian Mineralogical Society (Zapiski RMO), 136(2), 17-24. [American Mineralogist 94,1076 (2009)