Άνοιγμα κυρίου μενού

Γαλήνη (μυθιστόρημα)

μυθιστόρημα του Έλληνα συγγραφέα Ηλία Βενέζη

Το μυθιστόρημα Γαλήνη του Έλληνα συγγραφέα Ηλία Βενέζη εκδόθηκε το 1937. Σε αυτό ο συγγραφέας αναλαμβάνει να αποδώσει την προσπάθεια των Ελλήνων της Μικράς Ασίας που έφθασαν πρόσφυγες στην Ελλάδα να ριζώσουν στη νέα τους πατρίδα.

Γαλήνη
Συγγραφέας Ηλίας Βενέζης
Τίτλος Γαλήνη
Γλώσσα Νέα ελληνική γλώσσα

Πίνακας περιεχομένων

ΥπόθεσηΕπεξεργασία

Το μυθιστόρημα αρχίζει με την επική πορεία ενός πλήθους εξαντλημένων και απογοητευμένων ανθρώπων, Μικρασιατών προσφύγων του 1922, που κατευθύνονται προς κάποια έρημη ακτή της Αττικής, την οποία θα προσπαθήσουν να μεταβάλουν σε κατοικήσιμο χώρο. Στο κεντρο του έργου τοποθετείται η οικογένεια του γιατρού Βέννου, η τύχη της οποίας συμβολίζει σε κάποιο βαθμό και την τύχη όλων των προσφύγων, με καθένα από τα μέλη της να αντιπροσωπεύει και μία ομάδα τους.

Βασικός πυρήνας της αφήγησης είναι οι περιπέτειες δυο οικογενειών του γιατρού Δημήτρη Βένη, και του απλού αγρότη Φώτη Γλάρου, προσφύγων από την Παλαιά Φώκαια της Μικράς Ασίας, που εγκαταστάθηκαν μαζί με άλλους Φωκιανούς το Φθινόπωρο του 1924 στην παραλία της Αναβύσσου.

Ο ίδιος ο γιατρός Βέννος ζει με το όνειρο να καλλιεργήσει ροδώνες στο ξερό και άνυδρο έδαφος της Αναβύσσου. Πρόκειται για μια χίμαιρα, που θα αποδειχθεί απραγματοποίητη, χωρίς αυτό να είναι ικανό να τον απογοητεύσει. Η σύζυγός του, απογοητευμένη από τον νεανικό της έρωτα, θα ζητήσει την έξοδο από την αφόρητα πεζή καθημερινότητα, μέσα στην οποία υποχρεώνεται να ζήσει, στην αγκαλιά ενός περαστικού μηχανικού. Η γιαγιά ζει με το όνειρο της επιστροφής του χαμένου στα τάγματα εργασίας της Ανατολίας αγοριού της. Στη θεία Μαρία προσφέρεται μία παράταση της αγωνίας της με τη δημιουργία ενός μύθου. Τέλος, η κόρη του Βέννου, ένα πραγματικά αγγελικό πρόσωπο, βρίσκει τραγικό θάνατο μετά από τον βιασμό της στο δάσος της Αναβύσσου. Δίπλα στα κύρια αυτά πρόσωπα του μυθιστορήματος κινούνται και πολλά άλλα, αγωνιζόμενα (το καθένα με τον δικό του τρόπο) να επιβιώσουν και να δημιουργήσουν συνθήκες μιας ανεκτής διαβιώσεως σε μια νέα πατρίδα.

Σχολιασμός του έργουΕπεξεργασία

Καθώς συμβαίνει και στο μυθιστόρημα Το Νούμερο 31328, παντοδύναμη εμφανίζεται και εδώ η μοίρα, σκληρή και αδυσώπητη, εναντίον της οποίας ματαίως αγωνίζονται οι άνθρωποι, που πάντα ελπίζουν και πάντα διαψεύδονται, αλλά και συνεχίζουν την πάλη τους. Με την πάλη αυτή βρίσκουν τη δικαίωση και από αυτή αποκτούν τη συμπάθεια του συγγραφέα. Οι ήρωες αποτελούν περισσότερο σύμβολα, παρά ζωντανά πρόσωπα. Δεν συνθέτουν έναν «πίνακα της ζωής», αλλά αρκούνται στο να αποκαλύπτουν αποσπασματικές όψεις του εσωτερικού τους τοπίου. Αν και αντικειμενικό στη μορφή του, το μυθιστόρημα μοιάζει περισσότερο με εξομολόγηση.

ΕκδόσειςΕπεξεργασία

  • 35η έκδ.: «Βιβλιοπωλείον της Εστίας», Αθήνα 1999, 240 σελ., ISBN 978-960-05-0134-6
  • 41η έκδ.:«Βιβλιοπωλείον της Εστίας», Αθήνα 2010, 344 σελ., ISBN 978-960-05-1104-8

ΠηγήΕπεξεργασία

  • Παγκόσμιον Λεξικόν των `Εργων, Διεθνής Εκδοτικός Οργανισμός "Spiritus Mundi", Αθήναι. Τόμος Α΄ (1964), σελ. 456