Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Γεώργιος Σαμουήλ (1894 - 3 Σεπτεμβρίου 1965) ήταν αντιστράτηγος της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής, της οποίας διατέλεσε αρχηγός από τον Ιούνιο του 1950 έως τον Νοέμβριο του 1952. Προηγουμένως, κατά τα Δεκεμβριανά, διακρίθηκε ως διοικητής του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη στην μάχη κατά του ΕΛΑΣ.

Γεώργιος Σαμουήλ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Γεώργιος Σαμουήλ (Ελληνικά)
Γέννηση 1894
Ιεράπετρα
Θάνατος 3  Σεπτεμβρίου 1965
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αστυνομικός
στρατιωτικός

Ο Σαμουήλ ήταν στενός φίλος και υποστηρικτής του Γεωργίου Παπανδρέου, ο οποίος και τον επέβαλε ως αρχηγό της Χωροφυλακής το 1950, παρά τις έντονες αντιδράσεις της αντιπολίτευσης.

ΒίοςΕπεξεργασία

Γεννήθηκε το 1894 στην Ιεράπετρα Λασιθίου Κρήτης. Κατατάχθηκε στο Σώμα της τότε Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής το 1913. Πολέμησε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στην Μικρασιατική εκστρατεία, ενώ στα χρόνια του μεσοπολέμου διακρίθηκε στην καταπολέμηση λήσταρχων στην Βόρεια Ελλάδα, αλλά και στην Κρήτη και την Σάμο.

Το 1944, κατά τα Δεκεμβριανά, ορίστηκε επικεφαλής του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, το οποίο αναχαίτισε με επιτυχία τις επιθέσεις του ΕΛΑΣ και κράτησε τις θέσεις του, συμβάλλοντας στην τελική νίκη των κυβερνητικών δυνάμεων. Τον Απρίλιο του 1950 ανέλαβε γενικός διευθυντής του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως.[1]

Ο Σαμουήλ ορίστηκε αρχηγός της Χωροφυλακής στις αρχές Ιουνίου του 1950, από την κυβέρνηση του στρατηγού Νικολάου Πλαστήρα, στην οποία αντιπρόεδρος και υπουργός Εσωτερικών ήταν ο Γεώργιος Παπανδρέου. Τον Σαμουήλ διόρισε ο υπουργός Δημοσίας Τάξεως Πέτρος Γαρουφαλιάς, ο οποίος ήταν (τότε) ο «υπαρχηγός» της ομάδας των βουλευτών του Παπανδρέου.[2]

Η επιλογή του Σαμουήλ για την αρχηγία προκάλεσε την σφοδρή αντίδραση βουλευτών και ηγετών της Δεξιάς, όπως ο Κωνσταντίνος Τσαλδάρης και ο πρώην μεταξικός υπουργός Κωνσταντίνος Μανιαδάκης, λόγω των γνωστών φιλικών δεσμών του Σαμουήλ με τον Παπανδρέου.[3] Τον Σαμουήλ υπερασπίστηκε στην Βουλή ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο οποίος απέκρουσε και τις κατηγορίες του Μανιαδάκη. Ο Μανιαδάκης δήλωσε ότι «η εγκατάστασις ως αρχηγού του Σώματος του κ. Σαμουήλ υπαρχόντων δύο εν ενεργεία αρχαιοτέρων του αποτελεί πραξικόπημα. Το νομοθέτημα ευνοεί την πολιτικήν επέμβασιν εις τα Σώματα Ασφαλείας».[4] Ο Παπανδρέου απάντησε ότι «Η Κυβέρνησις δεν έκαμε κομματικήν αλλά εθνικήν εκλογήν, τοποθετήσασα τον ήρωα του Μακρυγιάννη εις την αρχηγίαν της Χωροφυλακής» ενώ απευθυνόμενος στον Μανιαδάκη είπε ότι «Ήσαστε και τότε συνωμότης. Και τώρα συνωμοτείτε».[5]

Ο Σαμουήλ παρέμεινε αρχηγός της Χωροφυλακής μέχρι τον Νοέμβριο του 1952, οπότε παραιτήθηκε μετά την εκλογή της κυβέρνησης Παπάγου. Πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου 1965, σε ηλικία 71 ετών.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Η Καθημερινή, 2 Ιουνίου 1950, «Αρχηγός της Χωροφυλακής θα τοποθετηθή ο κ. Σαμουήλ προαγόμενος εις Αντιστράτηγον»
  2. Η Καθημερινή, 2 Ιουνίου 1950, «Αρχηγός της Χωροφυλακής θα τοποθετηθή ο κ. Σαμουήλ προαγόμενος εις Αντιστράτηγον»
  3. Η Καθημερινή, 2 Ιουνίου 1950, «Αρχηγός της Χωροφυλακής θα τοποθετηθή ο κ. Σαμουήλ προαγόμενος εις Αντιστράτηγον»
  4. Η Καθημερινή, 9 Ιουνίου 1950 «Εν μέσω ζωηροτάτου θορύβου η Βουλή συνεζήτησεν επί του νομοσχεδίου περί διορισμού Αρχηγού της Χωροφυλακής»
  5. Η Καθημερινή, 9 Ιουνίου 1950 «Εν μέσω ζωηροτάτου θορύβου η Βουλή συνεζήτησεν επί του νομοσχεδίου περί διορισμού Αρχηγού της Χωροφυλακής»