Η Γιούτα/Ιουδήθ, γερμ.: Jutta von Sponheim (22 Δεκεμβρίου 1091 – 1136) από τον Οίκο του Σπόνχαϊμ ήταν η νεότερη από τις τέσσερις ευγενείς που γεννήθηκαν σε εύπορο περιβάλλον, στην περιοχή που σήμερα είναι η Ρηνανία-Παλατινάτο. Έγινε ηγουμένη του αβαείου του Ντιζιμπόντενμπουργκ των Βενεδικτίνων.

Γιούτα του Σπόνχαϊμ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση22  Δεκεμβρίου 1091
Burgsponheim
Θάνατος22  Δεκεμβρίου 1136[1]
Odernheim am Glan
ΘρησκείαΡωμαιοκαθολική Εκκλησία
Eορτασμός αγίου22 Δεκεμβρίου
Θρησκευτικό τάγμαΤάγμα του Αγίου Βενέδικτου
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓερμανικά[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμοναχή
Οικογένεια
ΓονείςΣτέφανος Β΄ του Σπόνχαϊμ και Σοφία του Φόρμπαχ
ΑδέλφιαΜέγκιναρντ Α΄ του Σπόνχαϊμ
Χούγκο του Σπόνχαϊμ
Χέρμαν Β΄ του Ζαλμ
ΟικογένειαΟίκος του Σπόνχαϊμ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμααββέσσα
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Βιογραφία

Επεξεργασία

Ήταν κόρη του Στεφάνου Β΄ κόμη του Σπανχάιμ και της Σοφίας του Φόρμπαχ ή της Σοφίας του Χαμμ. Η Γιούτα, αντί να μπει στο μοναστήρι σε νεαρή ηλικία, έγινε μια «άγκυρα», μία συμβολική «άγκυρα» του κόσμου στον Θεό, και έτσι κλείστηκε για μία ζωή σε ένα μονόχωρο κατάλυμμο, με ένα μικρό μόνο παράθυρο από το οποίο περνούσε το φαγητό, και αρνήθηκε να το βγάλουν. Αυτή η καλύβα ήταν δίπλα στο μοναστήρι των Βενεδικτίνων στο Ντιζιμπόντενμπεργκ, όπου ήταν ηγουμένη. Δίδαξε πολλές μαθήτριες από πλούσιες οικογένειες, και ζούσαν μαζί της στο ερημητήριό της. Τς δίδιαξε και τις μεγάλωσε όλες, αλλά κυρίως τη μικρή Χίλντεγκαρντ του Μπίνγκεν.

Την Ημέρα των Αγίων Πάντων (1η Νοεμβρίου 1112) η Χίλντεγκαρντ παραδόθηκε ως κληροδότημα στη φροντίδα της Γιούτα του Σπόνχαϊμ, που ήταν μόλις έξι χρόνια πρεσβύτερη της Χίλντεγκαρντ. Επίσης η Γιούτα είχε σχέση με τη Ριχάρδις μαρκησία του Στάντε, τη μητέρα του Χάρτβιχ, αρχιεπισκόπου της Βρέμης και τη Ριχάρδις, η οποία ήταν στενή φίλη με τη Χίλντεγκαρντ.

Η Γιούτα δίδαξε τη Χίλντεγκαρντ να γράφει, να διαβάζει τη συλλογή των ψαλμών που χρησιμοποιούνται στη λειτουργία, και να ψάλλουν το Opus Dei («έργο του Θεού»), την εβδομαδιαία διαδοχική απαγγελία των Κανονικών ωρών. Ακόμη πιθανότατα δίδαξε τη Χίλντεγκαρντ να παίζει το έγχορδο όργανο που μοιάζει με σαντούρι και ονομάζεται ψαλτήριο.

Η Γιούτα ήταν μία αυστηρή ακόλουθος του ασκητισμού, συμπεριλαμβανομένου του αυτομαστιγώματος μετάνοιας. Φορούσε μία αλυσίδα κάτω από τα ρούχα της, προσευχόταν ξυπόλητη στο υπερβολικό κρύο του γερμανικού χειμώνα, και αρνήθηκε τις επιτρεπόμενες (και μάλιστα ενθαρρυνόμενες) τροποποιήσεις στη δίαιτα των Βενεδικτίνων, για όσους ήταν άρρωστοι.

Ως ενήλικας, η Χίλντεγκαρντ δίδασκε μετριοπάθεια. Η Χίλντεγκαρντ διαδέχθηκε τη Γιούτα μετά το τέλος της το 1136. Ο άλλος γνωστός διδάσκαλος της Χίλντεγκαρντ είναι ο μοναχός Φόλμαρ.

Πρόγονοι

Επεξεργασία

Παραπομπές

Επεξεργασία

Βιβλιογραφία

Επεξεργασία
  • Franz Staab [de]: Reform und Reformgruppen im Erzbistum Mainz. Vom ’Libellus de Willigisi consuetudinibus’ zur ’Vita domnae Juttae inclusae’, Anhang II. In: Quellen und Abhandlungen zur mittelrheinischen Kirchengeschichte Bd. 68: Reformidee und Reformpolitik im spätsalisch-frühstaufischen Reich…, 1992, pp. 172 ff

Eξωτερικοί σύνδεσμοι

Επεξεργασία