Άνοιγμα κυρίου μενού

Δημήτριος Βυζάντιος

Έλληνας κωμωδιογράφος και αγιογράφος

Ο Δημήτριος Βυζάντιος, του οποίου το αληθινό όνομα ήταν Δημήτριος Κωνσταντίνου Χατζή-Ασλάνης (αναφερόταν και ως Δ. Κ. Χ. Ασλάνης Βυζάντιος), ήταν κωμωδιογράφος και αγιογράφος. Γεννήθηκε το 1790 στην Κωνσταντινούπολη και απεβίωσε το 1853 στην Πάτρα. Το δημοφιλέστερο θεατρικό του έργο υπήρξε η Βαβυλωνία.

Δημήτριος Βυζάντιος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1790[1]
Κωνσταντινούπολη
Θάνατος1853[1]
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα[1]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταζωγράφος

Πίνακας περιεχομένων

ΒίοςΕπεξεργασία

Ο Βυζάντιος, όντας μορφωμένος και γλωσσομαθής, ανέλαβε πολλές και διάφορες θέσεις εργασίας εκ των οποίων οι κυριότερες ήταν η θέση του ως διερμηνέας του Μπέη της Τύνιδας και ως γραμματέας της Πελοποννησιακής Γερουσίας. Κατά τα πρώτα χρόνια της Οθωνικής Βασιλείας, ο Βυζάντιος δυσαρεστείται από την πολιτική κατάσταση της χώρας και αποσύρεται στην Πάτρα όπου και ασκεί το επάγγελμα του αγιογράφου.

Ο αγιογράφος Δημήτριος ΒυζάντιοςΕπεξεργασία

Διακόσμησε εκκλησίες στην Πελοπόννησο, μεταξύ άλλων και την οροφή του παλαιού Αγίου Ανδρέα στην Πάτρα με μεγάλες συνθέσεις, σύμφωνα με γλυκερά και από τότε ξεπερασμένα ιταλικά πρότυπα. Αυτό ανταποκρινόταν στην επαρχιακή νοοτροπία της εποχής.[2]

Η ΒαβυλωνίαΕπεξεργασία

Πρόκειται για μια ιστορία Ελλήνων από διαφορετικά μέρη της Ελλάδος οι οποίοι γιορτάζουν τη νίκη των συμμαχικών δυνάμεων στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου (1827). Το έργο διαδραματίζεται σε ένα πανδοχείο στο Ναύπλιο. Το έργο μεταφέρει, με κωμικό τρόπο, την ασυνεννοησία μεταξύ των χαρακτήρων η οποία δημιουργείται λόγω των τοπικών ιδιωμάτων και γλωσσών του καθενός. Είναι το πρώτο θεατρικό έργο της ελληνικής λογοτεχνίας μετά την απελευθέρωση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.[3] Στην αρχή είχε γραφτεί σε τέσσερις πράξεις αλλά αργότερα ο συγγραφέας πρόσθεσε και μία πέμπτη.[4] Το θεατρικό έργο εκδόθηκε για πρώτη φορά στο Ναύπλιο το 1836,[5] ενώ το 1970 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γιώργου Διζικιρίκη.

ΕργογραφίαΕπεξεργασία

  • Η Βαβυλωνία (1836)
  • Μυθοι, μυθιστοριαι και διηγηματα ηθικα και αστεια,εκτεθεντα προς διασκεδασιν των Ελληνων(1839)
  • Ο Σινάνης (1838)
  • Η γυναικοκρατία (1841)
  • Ο κόλαξ (1856)

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 LIBRIS. 21  Ιανουαρίου 2013. libris.kb.se/katalogisering/wt7bh73f22j21mn. Ανακτήθηκε στις 24  Αυγούστου 2018.
  2. Μαρίνος Καλλιγάς, Ζωγρφική, γλυπτική, χαρακτική, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τομ. ΙΓ (1977), σελ.536
  3. Εθνικό θέατρο, Κριτική Μάριου Πλωρίτη (12/02/1947) στην εφημερίδα Ελευθερία
  4. Εθνικό θέατρο, Πρόγραμμα 1947, σελ. 8
  5. ΠΟΤΕ Ο Δ. Κ. ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ ΕΓΡΑΨΕ ΤΗ «ΒΑΒΥΛΩΝΙΑ»; (pdf, 16,1 MB)

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Βαρελάς Λάμπρος, «Ο Παναγιώτης Σούτσος για το αγιογραφικό έργο του Δ. Κ. Βυζάντιου», περ. Μικροφιλολογικά, τ/χ. 16 (Φθινόπωρο 2004),σελ. 10-13.

ΠηγέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία