Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Ο '''Μαίανδρος''' ([[τουρκική γλώσσα|τουρκικά]]: '''Μεντερές''', ''Büyük Menderes'') είναι ποταμός της νοτιοδυτικής [[Τουρκία]]ς στην αρχαία [[Καρία]] της [[Μικρά Ασία|Μικράς Ασίας]],<ref><Μαίανδρος>· ποταμὸς Μιλήτου· ἄλλοι Καρίας [[s:Γλώσσαι/Μ|Ησύχιος Γλώσσαι Μ]]</ref> αλλά και προσωποποιημένη ποτάμια θεότητα των αρχαίων Ελλήνων.
 
Πηγάζει από το οροπέδιο της Ανατολίας στη [[Φρυγία]]<ref>[1.2.7 ] ἐντεῦθεν ἐξελαύνει σταθμοὺς τρεῖς παρασάγγας εἴκοσιν εἰς Κελαινάς, τῆς Φρυγίας[...]διὰ μέσου δὲ τοῦ παραδείσου ῥεῖ ὁ Μαίανδρος ποταμός· αἱ δὲ πηγαὶ αὐτοῦ εἰσιν ἐκ τῶν βασιλείων· ῥεῖ δὲ καὶ διὰ τῆς Κελαινῶν πόλεως. [[s:Κύρου Ανάβασις/Α|Ξενοφώντος Κύρου Ανάβασις Α΄]]</ref>, κοντά στην σημερινή πόλη [[Απάμεια η Κιβωτός|Ντινάρ]] και ακολουθώντας ελικοειδή πορεία χύνεται στο [[Αιγαίο πέλαγος]]. Στις εκβολές του χτίστηκαν οι αρχαίες πόλεις [[Μίλητος]] και [[Πριήνη]]. Σύμφωνα με τον [[Παυσανίας|Παυσανία]], η Μίλητος αρχικά ήταν λιμάνι αλλά με τις προσχώσεις του Μαιάνδρου απομακρύνθηκε από αυτή.<ref>[11] κατὰ τὴν Μυουσίαν χώραν θαλάσσης κόλπος ἐσεῖχεν οὐ μέγας: τοῦτον λίμνην ὁ ποταμὸς ἐποίησεν ὁ Μαίανδρος, ἀποτεμόμενος τὸν ἔσπλουν τῇ ἰλύι: ὡς δὲ ἐνόστησε τὸ ὕδωρ καὶ οὐκέτι ἦν θάλασσα, οἱ κώνωπες ἄπειρον πλῆθος ἐγίνοντο ἐκ τῆς λίμνης, ἐς ὃ τοὺς ἀνθρώπους ἠνάγκασαν ἐκλιπεῖν τὴν πόλιν[[s:Αχαϊκά|Παυσανία Αχαϊκά]]</ref>. Έχει μήκος 584 χιλιόμετρα και κατά την πορεία του σχηματίζει μια εύφορη κοιλάδα όπου κατά την αρχαιότητα αναπτύχθηκαν πολλές πόλεις. Στην πορεία του δέχεται νερά πολλών παραποτάμων με κυριότερους τον [[Λύκος (ποταμός)|Λύκο]], δύο με το ίδιο όνομα Μαρσύας, του Οργκία και του Λυθαίου. Ο Μαίανδρος είναι βαθύ ποτάμι αλλά και στενό και γι αυτό είναι πλωτό μόνο από βάρκες.
 
Από τον Μαίανδρο ονομάστηκε και ένας είδος διακοσμητικού σχήματος που χρησιμοποιούνταν από τους αρχαίους Έλληνες σε αγγεία και υφάσματα. Επίσης μαίανδροι ονομάζονται οι συνεχόμενες ελικοειδείς στροφές των ποταμών.
2.664

επεξεργασίες