Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

1.299 bytes προστέθηκαν, πριν από 5 έτη
→‎Ανθρώπινη καρδιά: o ινώδης σκελετός της καρδιάς (επεξεργασία με το ProveIt)
Ο δεξιός κόλπος της καρδιάς δέχεται το αίμα από όλα τα μέρη του σώματος μέσω των μεγάλων [[φλέβα|φλεβών]], το προωθεί στη δεξιά κοιλία και από εκεί στην πνευμονική κυκλοφορία με στόχο την [[οξυγόνωση (ιατρική)|οξυγόνωσή]] του. Στη συνέχεια, το πλούσιο σε οξυγόνο αίμα προωθείται από τους πνεύμονες στον αριστερό κόλπο και από εκεί στην αριστερή κοιλία. Η τελευταία αποτελεί το πιο «δυνατό» και σημαντικό τμήμα του μυοκαρδίου γιατί με τη συστολή της προωθεί το οξυγονωμένο πλέον αίμα σε όλο το σώμα, μέσω της [[αορτή|αορτής]] και των μεγάλων [[αρτηρία|αρτηριών]]. Στην αορτή το αίμα έχει [[πίεση]] πέντε ή έξι φορές υψηλότερη από ό,τι στην πνευμονική αρτηρία.
 
Η καρδιά διαθέτει τέσσερις [[βαλβίδα|βαλβίδες]] που χρησιμεύουν στο να επιτρέπουν την δίοδο του [[αίμα|αίματος]] προς μία μόνο κατεύθυνση και να εμποδίζουν την παλινδρόμησή του κατά τη διάρκεια της καρδιακής συστολής. Για παράδειγμα, η [[μιτροειδής βαλβίδα]] ανοίγει κατά τη διάρκεια της συστολής του αριστερού κόλπου και το αίμα περνάει στην αριστερή κοιλία, ενώ κλείνει κατά τη σύσπαση της κοιλίας και απαγορεύει την αντίστροφη ροή του αίματος προς τον κόλπο. Οι βαλβίδες έχουν λεπτές και σύνθετες δομές. Αποτελούνται από μικρά μέρη ιστού, πολύ λεπτού μα ισχυρού, και υποχρεώνουν το αίμα που βρίσκεται στην καρδιά να κυλάει προς μια μοναδική κατεύθυνση και αποκαλούνται γλωχίνες.
 
Αυτές οι βαλβίδες είναι:
* η '''μιτροειδής''' ή '''διγλώχινα''' μεταξύ αριστερού κόλπου και αριστερής κοιλίας και
* η '''αορτική''' μεταξύ αριστερής κοιλίας και αορτής.
 
Ο μυς και οι βαλβίδες στηρίζονται πάνω σε ένα σκελετό από [[κολλαγόνο]], ο οποίος ονομάζεται ινώδης σκελετός της καρδίας. Ο ινώδης σκελετός αποτελείται από τέσσερις δακτύλιους, οι οποίοι περιβάλλουν τις βαλβίδες, οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους με δύο ινώδη τρίγωνα (δεξί και αριστερό) και δύο υμενώδεις μοίρες, το κολποκοιλιακό και το μεσοκοιλιακό διάφραγμα. Ο σκελετός εμποδίζει την σύμπτωση των βαλβίδων, αποτελεί σημείο πρόσφυσης του μυοκαρδίου και των γλωχίνων των βαλβίδωνε ενώ ταυτόχρονα βοηθά στο διαχωρισμό της σύσπασης κόλπων και κοιλιών, δρώντας σαν μονωτής του σήματος σύσπασης.<ref>{{cite book | title=Κλινική Ανατομία | author=Κέιθ Μουρ | year=2013 | publisher=Broken Hill | pages=176-7 | isbn=978-9663-716-07-4}}</ref>
 
Για την αιμάτωσή της, η καρδιά έχει δύο [[Αγγείο (ανατομία)|αγγεία]], την αριστερή και την δεξιά στεφανιαία αρτηρία. Η αρχή τους βρίσκεται στο αρχικό μέρος της αορτής. Η αριστερή είναι συνήθως πιο μεγάλη από τη δεξιά. Επειδή η αριστερή χωρίζεται, λίγο μετά την αρχή της, σε δύο κλάδους από λειτουργικής πλευράς, οι στεφανιαίες μπορούν να θεωρηθούν και τρεις. Ο βασικός ρόλος των στεφανιαίων αρτηριών είναι η παροχή οξυγόνου και, γενικότερα, θρεπτικών ουσιών στα κύτταρα του μυοκαρδίου.
62.117

επεξεργασίες