Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Σελκέτ»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
| authorlink =
| coauthors =
| title =[[Ιερογλυφικά Χωρίς Μυστήριο]]
| publisher =University of Texas Press
| date =1992
| id = }}</ref>|<hiero>z:r-N29:t-B1</hiero>|align=left|era=egypt}}
 
Η '''Σελκέτ''' (ή '''Σερκέτ''') είναι η θεά της [[Αιγυπτιακή μυθολογία|Αιγυπτιακής μυθολογίας]] για τη θεραπεία των [[δηλητηρίαση|δηλητηριωδών]] [[δήγμα|τσιμπημάτων]], ενώ αρχικά υπήρξε η θεοποίηση του [[Σκορπιός (αρθρόποδο)|σκορπιού]]<ref>[http://www.egyptianmuseum.gov.eg/selket.html Pharaonic Gods] Egyptian Museum</ref>.
 
Το τσίμπημα του σκορπιού οδηγεί σε [[παράλυση]], και το όνομα της Σελκέτ το υποδηλώνει αυτό, καθώς σημαίνει "(αυτή που) σφίγγει το λαιμό", μπορεί όμως να διαβαστεί και ως "(αυτή που) κάνει το λαιμό να αναπνέει", και έτσι είναι αυτή που τιμωρεί με το τσίμπημα τους ανίερους, αλλά και αυτή που μπορεί να θεραπεύσει το τσίμπημα του σκορπιού και άλλα δηλητήρια, όπως από τσίμπημα [[φίδι|φιδιού]].
 
Στην τέχνη της Αρχαίας Αιγύπτου η Σελκέτ απεικονίζεται είτε σαν σκορπιός (σύμβολο που απαντάται σε τεχνουργήματα του πρώιμου πολιτισμού, όπως κατά την [[Προδυναστική περίοδος της Αιγύπτου|Προδυναστική Περίοδο]]), είτε σαν γυναίκα με ένα σκορπιό στο κεφάλι της. Παρόλο που απ' ό, τι φαίνεται η Σελκέτ δεν είχε ναούς αφιερωμένους σ' αυτήν, είχε έναν μεγάλο αριθμό ιερέων σε πολλές κοινότητες.
Ως προστάτιδα θεά εναντίον τον δηλητηρίων και των τσιμπημάτων φιδιών, η Σελκέτ συχνά θεωρείται ότι προστάτευε τους θεούς από τον [[Απέπ|Άπωφι]] (Άπωφις ή Άποφις, ''Apep''), δαίμονα-φίδι, και κάποιες φορές απεικονίζεται να φυλάει τον Άπωφι αφού έχει πιαστεί.
 
Καθώς πολλά από τα [[ιοβόλο|ιοβόλα ζώα]] στην Αίγυπτο μπορεί να είναι θανατηφόρα, η Σελκέτ επίσης θεωρούνταν ως προστάτιδα των νεκρών, έχοντας ιδιαίτερη σχέση με δηλητήρια και υγρά που προκαλούν σκλήρυνση. Ήταν η προστάτιδα των σκηνών όπου εργάζονταν οι [[μούμια|ταριχευτές]] και του [[Κανωπικό αγγείο|κανωπικού αγγείου]] -του αγγείου όπου τοποθετούνταν εσωτερικά όργανα των ταριχευόμενων- που είχε σχέση με τα δηλητήρια, αυτό στο οποίο τοποθετούνταν τα [[σπλάγχνα]] (έντερα), ο φύλακας του οποίου θεοποιήθηκε αργότερα ως ο [[Τέσσερεις γιοι του Ώρου#Κεμπεχσενούφ|Κεμπεχσενούφ]], ένας από τους Τέσσερεις γιους του [[Ώρος|Ώρου]]. Η Σελκέτ ήταν προστάτιδα του φύλακα αυτού και συσχετίστηκε σε μεγάλο βαθμό με την Aset ([[Ίσις]]), την Nebet Het ([[Νέφθυς]]), και την [[Νηίθ]], προστάτιδες των φυλάκων των άλλων τριών αγγείων. Τελικά, καθώς το [[Αιγυπτιακή μυθολογία#Το αιγυπτιακό πάνθεο|Αιγυπτιακό Πάνθεον]] εξελίχθηκε για χιλιάδες χρόνια και συγχώνευσε διαφορετικές θεότητες σε λιγότερες, η Σελκέτ άρχισε να ταυτίζεται με την Ίσιδα, μοιραζόμενη απεικονίσεις και καταβολή, ώσπου τελικά κατέληξε να θεωρείται απλά μια "έκφανση" της Ίσιδας, η λατρεία της οποίας είχε γίνει κυρίαρχη.
 
== Παραπομπές ==
9.679

επεξεργασίες