Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

Το [[1976]] ο νέος διευθυντής της RAI προσκαλεί το Φο να κάνει ένα καινούριο πρόγραμμα, ''Το Θέατρο του Ντάριο'' (''Il Teatro di Dario''). Εντούτοις, όταν η δεύτερη έκδοση του ''Μίστερο Μπούφο'' παρουσιάζεται στην τηλεόραση το [[1977]], το [[Βατικανό]] το θεωρεί "βλάσφημο" και οι Ιταλοί ακροδεξιοί άρχισαν να γκρινιάζουν ξανά. Παρ' όλα αυτά, η Φράνκα Ράμε, έλαβε το βραβείο ''IDI'' σαν η καλύτερη τηλεοπτική ηθοποιός.
 
Το [[1978]] ο Φο κάνει την τρίτη έκδοση του ''Μίστερο Μπούφο''. Ξαναγράφει και σκηνοθετεί το ''Η Ιστορία ενός Στρατιώτη'' (''La storia di un soldato''), βασισμένο σε μια όπερα του [[Ιγκόρ Στραβίνσκι|Στραβίνσκι]]. Αργότερα διασκευάζει, επίσης, [[όπερα|όπερες]] του [[Τζοακίνο Ροσσίνι|Ροσίνι]]. Γράφει κι ένα έργο για το θάνατο του [[Άλντο Μόρο]], το οποίο ποτέ δεν παίχτηκε δημόσια.
 
=== Οι δεκαετίες '80 και '90 και το βραβείο Νόμπελ ===
80.938

επεξεργασίες