Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κλέμενς φον Μέττερνιχ»

→‎Σταδιοδρομία: τυπογραφικά
μ (→‎Σταδιοδρομία: clean up, αντικατέστησε: Σαρλ Μωρίς Ταλλεϋράν → Σαρλ-Μωρίς ντε Ταλλεϋράν-Περιγκόρ με τη χρήση AWB)
(→‎Σταδιοδρομία: τυπογραφικά)
Η επανάσταση που ακολούθησε το [[1830]] στην [[Ισπανία]] καθώς και εκείνες στην [[Ιταλία]] και [[Γερμανία]] δεν στάθηκαν ικανές ούτε και τότε για ν΄ αντιληφθεί έστω και κατ΄ ελάχιστο τη σύγχρονη πραγματικότητα. Τις χαρακτήριζε όλες «ανιστόρητες», ή «ενέργειες αγραμμάτων που δεν ξέρουν ούτε γραφή και ανάγνωση», (εννοώντας πως θα νομοθετούν και θα αυτοδιοικούνται), κινδυνολογώντας ότι κάθε υποστήριξη αυτών θα αποτελέσει μαχαιριά στη πλάτη των ευρωπαϊκών διεθνών σχέσεων.<br />
Κάτω από αυτή την αντίληψη που στοίχισε ακόμα και στην Αυστριακή Αυτοκρατορία, τελευταία του ίσως επιτυχία ήταν στο [[Συνέδριο του Βερολίνου]]. Μετά όμως το θάνατο του Αυτοκράτορα Φραγκίσκου έχασε κάθε ισχύ θεωρούμενος γενικότερα ως αναχρονιστικός με συνέπεια το όνομά του να ταυτιστεί με τον [[Φεουδαρχισμός|φεουδαρχισμό]].
Δεν κατάφερε ακόμα να προβλέψει ούτε την επερχόμενη επανάσταση του 1848, παρά τις προσπάθειες άλλων διπλωματών «ν' ανοίξει τα αυτιά του και ν΄ αφουγκραστεί την κοινή γνώμη», βοηθώντας έτσι εκ των άνω την ειρηνική εξέλιξη της επανάστασης, ώσπου τελικά ξεσηκώθηκε εναντίον του ακόμα και ο λαός της Αυστρίας, που περικύκλωσε την καγκελαρία και χτυπώντας τις πόρτες ζητούσε την άμεση παραίτησή του, γεγονός που αποδέχθηκε ο Αυτοκράτορας καιμε στη συνέχειααποτέλεσμα να φυγαδευτεί την τελευταία στιγμή με την οικογένειά του στο [[Λονδίνο]], μόλις και διαφεύγοντας την έξαλλη οργή του κόσμου.
 
Ο Κλήμης φον Μέττερνιχ παρέμεινε στην Αγγλία για ένα χρόνο. Το [[1849]] μετέβη στις [[Βρυξέλλες]]. Επέστρεψε στη Βιέννη τον Σεπτέμβριο του [[1851]] ως απλός ιδιώτης χωρίς καμία δημόσια εμφάνιση αν και λέγεται ότι υπήρξε μυστικοσύμβουλος του Αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ. Πέθανε στη Βιέννη, οκτώ χρόνια μετά την επιστροφή του, σε ηλικία 86 ετών.
Ο δε [[Σαρλ-Μωρίς ντε Ταλλεϋράν-Περιγκόρ]] συγκρίνοντάς τον με τον Καρδινάλιο Μαζαρέν, (Μαζαρίνο), σημείωνε επ΄ αυτού: «''Ο Καρδινάλιος εξαπατούσε αλλά δεν ψεύδονταν'', (εφαρμόζοντας τις απατεωνιές του), ''ενώ ο Μέττερνιχ ψεύδονταν'', (στις συνεννοήσεις του), ''αλλά δεν εξαπατούσε ποτέ'' (εφαρμόζοντας αυτές)».
 
Γεγονός πάντως είναι ότι ο Κλέμενς φον Μέττερνιχ σ΄ όλες τις αποστολές του δημιούργησε νέα μοντέλα της διπλωματίας. Η δε προσφορά του στον τομέα αυτό κρίνεται σπουδαία. Υπήρξε ακριβώς ο θεμελιωτής της «διεθνούς νομιμότητας», και της λεγόμενης «ισορροπίας δυνάμενωνδυνάμεων», έννοιες για τις οποίες τότε μπορεί να λοιδορήθηκε, πλην όμως σήμερα βρίσκονται στη πρώτη γραμμή του Διεθνούς Δικαίου και των Διεθνών Σχέσεων, όπου σπουδαίοι διακρατικοί οργανισμοί, που θεσπίστηκαν επί τούτου στους νεότερους χρόνους (όπως π.χ. το [[Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης]], το [[Συμβούλιο Ασφαλείας]] κ.λπ.), καλούνται σήμερα να τις υπηρετούν.
 
==Παραπομπές==
* Η. φον Σρμπικ, ''Ο Μέττερνιχ ως πολιτικός και ως άνθρωπος'', 2 τόμοι (1925).
* Μπιμπλ Β., ''Μέττερνιχ'' (1935)
* [[Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος|Παπαρρηγόπουλος Κ.]], "Ιστορία του ελληνικού έθνους'' τομ.6ος''
* Μέττερνιχ Ριχ., ''Τα απομνημονεύματα του Πρίγκιπος Μέττερνιχ'' (1879-1884) τομ.8
* Palmer, Α.,''Μέττερνιχ: Ο Σύμβουλος της Ευρώπης'' (Λονδίνο, Orion, 1997).
*Kissinger, Henry. Ένας αποκατεστημένος κόσμος : Ο Μέττερνιχ, ο Κάσλρη και τα προβλήματα της ειρήνης, 1812-1822,επιμ. Δημήτρης Μιχαλόπουλος, μτφρ. Δημήτρης Μιχαλόπουλος, Αθήνα, Εκδ. Παπαζήση, 2003
* Zamoyski, Α.,''Αποχωρήσεις της Ειρήνης: Η πτώση του Ναπολέοντα και το Συνέδριο της Βιέννης''(2007).
* Sked, Α.''Ο Μέτερνιχ και η Αυστρία: Αξιολόγηση (Basingstoke, Palgrave Macmillan 2007), 306 pp.''
*Γεώργιος Διον. Πουκαμισάς, Καποδίστριας - Μέττερνιχ. Δύο αντίθετες αντιλήψεις για το Ανατολικό Ζήτημα,εκδ.Κασταλία, 2010
 
Ανώνυμος χρήστης