Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Σύνδρομο Άσπεργκερ»

μ
Τυπογραφικό λάθος
(Tagging 2 dead links using Checklinks)
μ (Τυπογραφικό λάθος)
Το '''Σύνδρομο Άσπεργκερ''' (AS), επίσης γνωστό ως διαταραχή Άσπεργκερ (AD) ή απλά Άσπεργκερ, είναι μια διαταραχή του φάσματος του αυτισμού (ASD), που χαρακτηρίζεται από σημαντικές δυσκολίες στην κοινωνική αλληλεπίδραση και στη λεκτική επικοινωνία, ενώ παράλληλα εκδηλώνεται με περιορισμένες και επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές και ενδιαφέροντα. Διαφέρει από τις άλλες διαταραχές του φάσματος του αυτισμού καθώς υπάρχει σχετική διατήρηση της γλωσσικής και γνωστικής ανάπτυξης. Αν και δεν απαιτούνται για τη διάγνωση, η φυσική αδεξιότητα και η άτυπη (περίεργη, παράξενη) χρήση της γλώσσας έχουν συχνά αναφερθεί.<ref name="McPartland"/><ref name="Baskin"/>
 
Το σύνδρομο πήρε το όνομά του από τοτον Αυστριακό παιδίατρο Χανς Άσπεργκερ (Hans Asperger) ο οποίος, το 1944, μελέτησε και περιέγραψε τα παιδιά στην πρακτική του, που δεν είχαν λεκτική ικανότητα επικοινωνίας, υποδεικνυόμενη περιορισμένη συμπάθεια με τους συνομηλίκους τους, και ήταν φυσικά αδέξια.<ref name=ha/> Η σύγχρονη αντίληψη του συνδρόμου Asperger άρχισε να λειτουργεί το 1981,<ref name="Klin A, Pauls D, Schultz R, Volkmar F 2005 221–34">{{cite journal |author=Klin A, Pauls D, Schultz R, Volkmar F |title=Three diagnostic approaches to Asperger syndrome: Implications for research |journal=J of Autism and Dev Dis |volume=35 |issue=2 |pages=221–34 |year=2005 |pmid=15909408 |doi=10.1007/s10803-004-2001-y}}</ref> και πέρασε από μια περίοδο εκλαΐκευσης,<ref>{{cite book |title= Asperger syndrome or high-functioning autism? |editors= Schopler E, Mesibov GB, Kunce LJ |publisher= Plenum press |location= New York |year=1998 |chapter= The history of Asperger syndrome |author= Wing L |pages=11–25 |isbn= 0-306-45746-6 |url= http://books.google.com/?id=jz_xbeWgG9AC&printsec=frontcover&dq=Asperger+syndrome+or+high-functioning+autism#v=onepage&q=Asperger%20syndrome%20or%20high-functioning%20autism%3F&f=false}}</ref><ref>{{cite journal |title=Asperger's Syndrome: A Comparison of Clinical Diagnoses and Those Made According to the ICD-10 and DSM-IV |journal=J of Autism and Dev Disord. |volume=35 |issue=2 |pages=235–240 |year=2005 |pmid= 15909409 |author=Woodbury-Smith M, Klin A, Volkmar F |doi=10.1007/s10803-004-2002-x }}</ref> για να γίνει τυποποιημένη ως διάγνωση στις αρχές του 1990. Πολλά ερωτήματα παραμένουν σχετικά με τις πτυχές της διαταραχής<ref name=Woodbury-Smith/><ref name="Klin"/>. Υπάρχει αμφιβολία για το αν είναι διαφορετική από τον αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας, γι αυτό και εν μέρει, η επικράτηση της δεν έχει εδραιωθεί<ref name=McPartland/> Η διάγνωση του συνδρόμου Άσπεργκερ εξαλείφθηκε το 2013 από την πέμπτη έκδοση του διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου των Ψυχικών διαταραχών (DSM - 5) και αντικαταστάθηκε από μια διάγνωση της διαταραχής του φάσματος του αυτισμού σε δυσχερή κλίμακα<ref name=DSMV/>.
 
Η ακριβής αιτία του συνδρόμου είναι άγνωστη. Παρά το γεγονός ότι η έρευνα δείχνει την πιθανότητα μιας γενετικής βάσης,<ref name=McPartland/ δεν υπάρχει καμία γνωστή γενετική αιτία<ref>{{cite book |chapter=Etiology and prevalence |year=2006 |publisher= Elsevier Science |title= Early intervention for autism spectrum disorders: a critical analysis |page= 33 |isbn= 0-08-044675-2 |location= Amsterdam |url= http://books.google.com/?id=XonQy12xCgEC&pg=PP2&dq=Early+intervention+for+autism+spectrum+disorders:+a+critical+analysis#v=onepage&q=Early%20intervention%20for%20autism%20spectrum%20disorders%3A%20a%20critical%20analysis&f=false |author= Matson JL, Minshawi NF}}</ref><ref>{{cite journal |author= Klauck SM |title= Genetics of autism spectrum disorder |journal= European Journal of Human Genetics |year=2006 |volume=14 |issue=6 |pages=714–720 |doi=10.1038/sj.ejhg.5201610 |url=http://www.nature.com/ejhg/journal/v14/n6/pdf/5201610a.pdf |format=PDF}}</ref> και τις τεχνικές απεικόνισης του εγκεφάλου δεν έχουν εντοπίσει μία σαφή κοινή παθολογία.<ref name=McPartland/> Επομένως δεν υπάρχει ενιαία μεταχείριση και η αποτελεσματικότητα των συγκεκριμένων παρεμβάσεων υποστηρίζεται μόνο από περιορισμένα δεδομένα.<ref name=McPartland/> Οι παρεμβάσεις στοχεύουν στη βελτίωση των συμπτωμάτων και της λειτουργίας του οργανισμού. Η κύρια αντιμετώπιση είναι η συμπεριφορική θεραπεία, εστιάζοντας σε συγκεκριμένα ελλείμματα για την αντιμετώπιση φτωχών δεξιοτήτων επικοινωνίας, των έμμονων ή επαναλαμβανόμενων ρουτινών και της φυσικής αδεξιότητας.<ref name=NINDS/> Τα περισσότερα παιδιά βελτιώνονται καθώς ωριμάζουν μέχρι την ενηλικίωσή τους, αλλά κάποιες κοινωνικές και επικοινωνιακές δυσκολίες μπορεί να επιμείνουν.<ref name=Woodbury-Smith/> Μερικοί ερευνητές και τα ίδια τα άτομα με Άσπεργκερ έχουν υποστηρίξει μια μετατόπιση στις συμπεριφορές που πρόκειται για μια διαφορά, όχι μια αναπηρία που πρέπει να αντιμετωπιστεί ή να θεραπευτεί.<ref name=Clarke/><ref name=BaronCohen2002/>
20

επεξεργασίες