Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μιλλέτ»

17 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 4 έτη
→‎Ιστορία: +γουικισύνδεσμος
μ (Διόρθωση συντακτικού κώδικα με τη χρήση AWB (10454))
(→‎Ιστορία: +γουικισύνδεσμος)
Πέρα από τον πνευματικό ρόλο, το [[Αρμένικο μιλλέτ]] και το [[Ρουμ μιλλέτ]] είχαν και έναν πολιτικό και πολιτισμικό ρόλο. Ο επικεφαλής του κάθε μιλλέτ διοριζόταν από το Σουλτάνο, που επέλεγε ανάμεσα στις προτάσεις της εκκλησιαστικής ηγεσίας, έμενε στην [[Κωνσταντινούπολη]] και υποχρεωνόταν να του είναι πιστός. Με τον όρο αυτό απολάμβανε ελευθερία στη διοίκηση του ποιμνίου του, για την οποία στηριζόταν στους αντιπροσώπους της σουλτανικής εξουσίας στις επαρχίες, [[πασάς|πασάδες]] και [[καδής|καδήδες]]. Η θρησκευτική ηγεμονία χρησιμοποιήθηκε επίσης για την επικράτηση της γλώσσας της Μητέρας Εκκλησίας και την επιβολή γλωσσικής ομοιομορφίας στο ποίμνιο των δύο αυτών μιλλέτ.<ref name="Masters 2006 274"/>
 
Η ταξινόμηση των μη Μουσουλμάνων υπηκόων της αυτοκρατορίας σε ιεραρχικές κοινωνικές ομάδες εμπεριείχε την απαρχή της μεταμόρφωσης της θρησκευτικης ταυτότητας σε εθνική. Η επιτυχία των ελληνορθόδοξων και των Αρμενίων της Κωνσταντινούπολης να εξασφαλίσουν την έκδοση σουλτανικού διατάγματος με το οποίο ιδρυόταν το μιλλέτ τους επέτεινε τη δυσαρέσκεια των τοπικών [[λαϊκοί|λαϊκών]] ελίτ της περιφέρειας, η οποία εκφράστηκε το 19ο αιώνα στη γλώσσα του [[εθνικισμός|εθνικισμού]].<ref>{{harvnb|Masters|2006|p=274, 273}}</ref>
 
Λίγα χρόνια πριν την πτώση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, στις 22 Μαΐου 1905 αναγνωρίστηκε από τον [[Αμπντούλ Χαμίτ Β΄|Σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίτ]] το [[Βλάχικο μιλλέτ]] (Ullah millet), δηλαδή επέτρεψε σε όσους αυτοπροσδιορίζονταν ως Βλάχοι να έχουν δικές τους εκκλησίες και σχολεία<ref>[http://books.google.gr/books?id=-ebpDLhkVWcC&lpg=PA148&dq=aromanians%20millet&pg=PA148#v=onepage&q=aromanians%20millet&f=false The ethnicity of Aromanians after 1990: the Identity of a Minority that Behaves lika a Majority], Thede Kahl, Ethnologia Balkanica, Vol. 6 (2002), σελ. 148</ref>.
10.511

επεξεργασίες