Ρωμανός Β´: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Περιεχόμενο που διαγράφηκε Περιεχόμενο που προστέθηκε
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Γραμμή 43:
Ο Ρωμανός Β' ήταν γιος του αυτοκράτορα [[Κωνσταντίνος Ζ΄|Κωνσταντίνου Ζ']] και της [[Ελένη Λεκαπηνού]],, κόρης του αυτοκράτορα [[Ρωμανός Α´|Ρωμανού Α']] και της συζύγου του, [[Θεοδώρα (9ος αιώνας)|Θεοδώρας]]. Γεννήθηκε στην [[Κωνσταντινούπολη]] το [[939]] και πήρε το όνομα του παππού του από τη μεριά της μητέρας του. Το [[944]], σε ηλικία μόλις 5 ετών, νυμφεύθηκε τη [[Βέρθα]], νόθα κόρη του [[Ούγος της Προβηγκίας|Ούγου της Προβηγκίας]], βασιλιά της Ιταλίας. Mετά το θάνατό της το [[949]], ερωτεύτηκε την ωραία Αναστασία (κόρη ταβερνιάρη απο την Σπάρτη) την οποία μετονόμασε [[Θεοφανώ (10ος αιώνας)|Θεοφανώ]]. Εικοσαετής διαδέχθηκε τον πατέρα του που πέθανε στις 6 Νοεμβρίου 959.
 
Ο Ρωμανός Β' ήταν νέος ωραίος αθλητικού παραστήματος, νοήμων, ευπαίδευτος και φίλαθλος, συνεχώς ασχολούμενος με το κυνήγι και παραμελώντας ενίοτε τα καθήκοντά του. Είχε όμως τη δεξιότητα να αναθέτει τα μεγαλύτερα του κράτους υπουργήματα σε άνδρες ικανούς και δραστήριους. Τη διαχείριση όλης της βασιλικής εξουσίας εμπιστεύθηκε στον [[Ιωσήφ Βρίγγας|Ιωσήφ Βρίγγα]] και αρχιστρατήγους του ([[Δομέστικος των σχολών|δομεστίκους των σχολών]]) όρισε για τα μεν στην Ασία στρατεύματα τον περιφανή στρατηγό [[Νικηφόρος Φωκάς|Νικηφόρο Φωκά]], των δε ευρωπαϊκών περιοχών τον αδελφό του [[Λέων Φωκάς ο νεότερος|Λέοντα Φωκά]].
 
Το [[960]] θέλησε να απαλλάξειανακαταλάβει την [[Κρήτη]] από τοντην αραβικό[[Εμιράτο ζυγότης Κρήτης|αραβική κυριαρχία]] παρά την αντίθετη άποψη των περισσοτέρων συγκλητικών, φοβουμένων τη δυσχέρεια της επιχείρησης. Έτσι κάλεσε από τη [[Μικρά Ασία]] τον Νικηφόρο Φωκά και του ανέθεσε την αρχηγία της εκστρατείας που τελικά στέφθηκε με επιτυχία.
Στο μεταξύ οι [[Άραβες]] της [[Κιλικία]]ς, επωφελούμενοι από την απομάκρυνσης του Νικηφόρου, εισέβαλαν με πολύ στρατό στο βυζαντινό έδαφος υπό τον Εμίρη [[Χαμβντά]]. Εναντίον αυτών ο Ρωμανός έστειλε τον Λέοντα Φωκά, το έργο του οποίου ολοκλήρωσε ο Νικηφόρος Φωκάς. Αυτός μετά την επιστροφή του από τη Κρήτη ([[961]]) επαναδιορίστηκε στρατηγός στη [[Μικρά Ασία]] και πολύ σύντομα κατατρόπωσε τελείως τους [[Άραβες]], εκπορθώντας 60 κάστρα και παίρνοντας χιλιάδες αιχμαλώτους και αμύθητη λεία.
 
Στο μεταξύ οι [[Άραβες]] της [[Κιλικία]]ς, επωφελούμενοι από την απομάκρυνσης του Νικηφόρου, εισέβαλαν με πολύ στρατό στο βυζαντινό έδαφος υπό τον Εμίρη [[ΧαμβντάΣαΐφ αλ-Ντάουλα]]. Εναντίον αυτών ο Ρωμανός έστειλε τον Λέοντα Φωκά, το έργο του οποίου ολοκλήρωσε ο Νικηφόρος Φωκάς. Αυτός μετά την επιστροφή του από τη Κρήτη ([[961]]) επαναδιορίστηκε στρατηγόςεπέστρεψε στη [[Μικρά Ασία]] και πολύ σύντομα κατατρόπωσε τελείως τους [[Άραβες]], εκπορθώντας 60 κάστρα και παίρνοντας χιλιάδες αιχμαλώτους και αμύθητη λεία.
Στο μέσο των μεγάλων αυτών επιτυχιών, στις [[15 Μαρτίου]] [[963]], ο Ρωμανός Β' πέθανε αιφνίδια, κατ΄ άλλους δηλητηριασμένος από τη σύζυγό του, κατ΄ άλλους από συγκοπή καρδιάς λόγω βιαίων ασκήσεων. Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του [[Βασίλειος Β']] και [[Κωνσταντίνος Η']] επιτροπευόμενοι από τη μητέρα τους Θεοφανώ, οποία όμως σύντομα παντρεύτηκε τον Νικηφόρο Φωκά. Ο Ρωμανός Β' είχε και δύο κόρες, τη [[Θεοφανώ Σκλήραινα|Θεοφανώ]] που παντρεύτηκε τον αυτοκράτορα της Γερμανίας [[Όθων Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Όθωνα Β’]] το 972, και την [[Άννα Πορφυρογέννητη|Άννα]] που το 989 παντρεύτηκε τον [[Ρως]] ηγεμόνα του Κιέβου [[Βλαδίμηρος|Βλαδίμηρο τον Μέγα]].
 
Στο μέσο των μεγάλων αυτών επιτυχιών, στις [[15 Μαρτίου]] [[963]], ο Ρωμανός Β' πέθανε αιφνίδια, κατ΄ άλλους δηλητηριασμένος από τη σύζυγό του, κατ΄ άλλους από συγκοπή καρδιάς λόγω βιαίων ασκήσεων. Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του [[Βασίλειος Β']] και [[Κωνσταντίνος Η']] επιτροπευόμενοι από τη μητέρα τους Θεοφανώ, οποία όμως σύντομα παντρεύτηκε τον Νικηφόρο Φωκά. Ο Ρωμανός Β' είχε και δύο κόρες, τη [[Θεοφανώ Σκλήραινα|Θεοφανώ]] που παντρεύτηκε τον αυτοκράτορα της Γερμανίας [[Όθων Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Όθωνα Β’]] το 972, και την [[Άννα Πορφυρογέννητη|Άννα]] που το 989 παντρεύτηκε τον [[Ρως]] ηγεμόνα του Κιέβου [[Βλαδίμηρος ο Μέγας|Βλαδίμηρο τον Μέγα]].
 
Κύρια πηγή για το βίο του Ρωμανού είναι ο [[Λέων Διάκονος|Λέων ο Διάκονος]].