Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μεγάλες Δυνάμεις»

Αναίρεση έκδοσης 5769269 από τον 193.242.214.225 (Συζήτηση)
(Αναίρεση έκδοσης 5769269 από τον 193.242.214.225 (Συζήτηση))
Λαμβάνοντας δε υπόψη ότι και οι ΗΠΑ κατ' επίφαση αποτελούσαν μέρος του ευρωπαϊκού κόσμου τόσο από φυλετική, πολιτική, πολιτιστική και θρησκευτική, όσο και από οικονομική και θεσμική άποψη, δικαιολογημένη καθίσταται η κρίση ότι η [[Ευρώπη]] την εποχή εκείνη ήταν ο "Αφέντης όλου του κόσμου". Σημειώνεται ότι τότε οι μόνες περιοχές στον κόσμο που έμεναν έξω από κάθε ευρωπαϊκή επίδραση ήταν το [[Θιβέτ]] στην Ασία και η [[Αιθιοπία]] στην Αφρική στην οποία είχαν μόλις εισδύσει κάποιοι Έλληνες από την Αίγυπτο.
==Ο λόγος του Άλμπερτ Χωλ για τις μεγάλες δυνάμεις==
Τον Μάιο του [[1898]] ο τότε πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας Λόρδος Σώλσμπερυ, (αρχηγός των συντηρητικών), σ΄ ένα βαρυσήμαντο λόγο του που εκφώνησε στο [[Άλμπερτ Χωλ]] του [[Λονδίνο]]υ, κάνοντας μια επισκόπηση της τότε παγκόσμιας πολιτικής σκηνής μίλησεέκανε λόγο για '''ζωντανά και ετοιμοθάνατα έθνη'''. Συγκεκριμένα μεταξύ άλλων φέρεται να είπε:<br />
:«''Μπορεί κανείς να χωρίσει γενικά τα διάφορα έθνη σε ζωντανά και ετοιμοθάνατα. Από το ένα μέρος βλέπετε χώρες με τεράστια δύναμη, που χρόνο με το χρόνο η δύναμή τους αυξάνει, αυξάνει ο πλούτος τους, η έκτασή τους, η τελειότητα της οργάνωσής τους. Οι σιδηρόδρομοι τους παρέχουν την δυνατότητα να συγκεντρώνουν σε οποιοδήποτε σημείο θελήσουν το σύνολο σχεδόν της στρατιωτικής ισχύος τους και να παρατάσσουν στρατιωτική ισχύ που ουδέποτε προηγούμενες γενιές είχαν ονειρευτεί. Η επιστήμη τους έδωσε τα εφόδια και όπλα που η καταστροφική τους ικανότητα αυξάνει ολοένα …. Δίπλα στα θαυμαστά αυτά κράτη που τίποτε δεν φαίνεται ικανό να περιορίσει την ισχύ τους προβάλλοντας και ανταγωνιστικές διεκδικήσεις, τις οποίες ίσως μόνο το μέλλον θα μπορέσει να τακτοποιήσει με αιματηρή διαιτησία – δίπλα σ΄ αυτά, υπάρχει κι ένας αριθμός ανθρώπινων κοινοτήτων που δεν μπορώ να τις χαρακτηρίσω διαφορετικά παρά σαν ετοιμοθάνατες''.»
Η αναφορά αυτή παρέχει ίσως την καλλίτερη θεώρηση του κόσμου στη χαραυγή του 20ου αιώνα, όπου συνυπάρχουν οι ανταγωνισμοί, αλλά και ο φόβος από τους κινδύνους που γεννιόνται παράλληλα με μια προφητεία επί της τακτοποίησης αυτών. ¨Όταν δήλωνε τα παραπάνω ο λόρδος Σώλσμπερυ για ετοιμοθάνατα έθνη είχε κυρίως στο νου του τις άλλοτε μεγάλες αυτοκρατορίες της Κίνας και της μετέπειτα Τουρκίας.
123.639

επεξεργασίες