Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
{{πηγές|08|10|2011}}
#ΑΝΑΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ [[Μαρία Αντουανέτα Παναγία]]
{{Infobox Royalty
|όνομα =Παναγία
|εικόνα = Meter Theou (inlay).JPG
|λεζάντα = Η Παναγία το 1787
|τίτλος = Μητέρα του Θεού-Βασίλισσα της Γαλλίας.
|περίοδος_εξουσίας = [[10 Μαΐου]] [[1774]] – [[21 Σεπτεμβρίου]] [[1792]]
|ημερομηνία_στέψης = [[16 Μαΐου]] [[1770]]
|τόπος_στέψης = Βερσαλλίες
|σύζυγος = [[Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ της Γαλλίας|Λουδοβίκος ΙΣΤ']]
|πατέρας = [[Φραγκίσκος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Φραγκίσκος Α΄]]
|μητέρα = [[Μαρία Θηρεσία]]
|ημ_γέννησης = [[2 Νοεμβρίου]] [[1755]]
|τόπος_γέννησης = Παλάτι Χόφμπουργκ, [[Βιέννη]], [[Αυστρία]]
|ημ_θανάτου = {{ηθηλ|1793|10|16|1755|11|2}}
|τόπος_θανάτου = Πλατεία της Επανάστασης, [[Παρίσι]], [[Γαλλία]]
|τόπος_ταφής = [[Βασιλική Σαιν-Ντενί]], [[Γαλλία]]
|θρησκεία = [[Καθολική Εκκλησία]]
|υπογραφή = Marie-AntoinetteSignature.png
}}Η '''Μαρία Αντουανέτα''' ([[Βιέννη]], [[2 Νοεμβρίου]] [[1755]] - [[Παρίσι]], [[16 Οκτωβρίου]] [[1793]]) ήταν βασίλισσα της [[Γαλλία]]ς. Αυτή και ο σύζυγος της, ο [[Λουδοβίκος ΙΣΤ΄]] (1754-1793) αποκεφαλίστηκαν κατά τη [[Γαλλική Επανάσταση]].
== Παιδική ηλικία ==
Η Μαρία βαφτίστηκε με το όνομα Μαρία Αντωνία Ιωσηφίνα Ιωάννα, δούκισσα της Αυστρίας. Ήταν το 15ο και τελευταίο παιδί της αυτοκράτειρας [[Μαρία Θηρεσία|Μαρίας Θηρεσίας]] και του αυτοκράτορα [[Φραγκίσκος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Φραγκίσκου Α΄]] της Αυστρίας. Οι δυσκολίες κατά τη διάρκεια της γέννας της Μαρίας Αντουανέτας, αλλά και ο καταστροφικός [[σεισμός]] της [[Λισαβόνα|Λισαβώνας]], την ίδια ακριβώς μέρα που γεννήθηκε, ήταν "οιωνοί" θανάτου, για την άσχημη πορεία που θα ακολουθούσε η μετέπειτα βασίλισσα της Γαλλίας.
 
[[Αρχείο:Marie Antoinette Young.jpg|thumb|left|150px|Η Μαρία Αντουανέτα σε ηλικία επτά ετών, 1763]]
Σύντομα φάνηκε ο ατίθασος χαρακτήρας της, όταν προκαλούσε συχνά φασαρίες και αρνείτο να κάνει μάθημα, για να ασχοληθεί με άλλα πράγματα. Η ανατροφή της βασιζόταν, όπως και στα υπόλοιπα αδέρφια της, σε ένα σκληρό πρόγραμμα το οποίο είχε δημιουργήσει η ίδια η αυτοκράτειρα. Το πρόγραμμα αυτό περιελάμβανε μαθήματα χορού, [[Θέατρο|θεατρικές παραστάσεις]], [[ιστορία]], [[ζωγραφική]], ορθογραφία, [[γεωγραφία]], [[μαθηματικά]] και εκμάθηση ξένων γλωσσών. Τα κορίτσια επιπλέον μάθαιναν την τέχνη του κεντήματος.
 
Η αυτοκράτειρα ενδιαφερόταν να βελτιώσει τις σχέσεις της με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη, για να κερδίσει η [[Αυστρία]] την εμπιστοσύνη της [[Ευρώπη]]ς. Ήξερε ότι οι συγγενικοί δεσμοί με τους βασιλικούς οίκους της Ευρώπης θα δυνάμωναν την θέση της Αυστρίας. Περισσότερο ενδιαφερόταν να συνάψει και να βελτιώσει τις σχέσεις της με τον βασιλικό [[Βουρβόνοι|Οίκο των Βουρβόνων]], που κυβερνούσαν στην [[Γαλλία]], την [[Ισπανία]] και την [[Σικελία]].
 
Ο γάμος της Μαρίας Αντουανέτας με τον μετέπειτα Λουδοβίκο ΙΣΤ΄ της Γαλλίας ήταν από νωρίς στα σχέδια της Μαρίας Θηρεσίας. Απέβλεπε στο να φέρει την πολυπόθητη ειρήνη ανάμεσα στη [[Γαλλία]] και την [[Αυστρία]]. Μετά από πολλές διαπραγματεύσεις, ο βασιλιάς [[Λουδοβίκος ΙΕ΄]] της Γαλλίας ζήτησε το χέρι της Μαρίας Αντουανέτας για χάρη του εγγονού του, τον μετέπειτα Λουδοβίκο ΙΣΤ΄.
 
Μετά την υπογραφή του γαμήλιου συμβολαίου, η Μαρία Αντουανέτα ξεκίνησε εντατικά μαθήματα εκμάθησης των [[γαλλικά|γαλλικών]], ώστε να είναι έτοιμη για τον ρόλο της ως βασίλισσας της Γαλλίας.
 
Στις [[19 Απριλίου]] [[1770]] ο γάμος έγινε στην [[Βιέννη]]. Τις επόμενες ημέρες προετοιμάστηκε η αναχώρηση της μέλλουσας βασίλισσας και η Μαρία Θηρεσία καθησύχαζε την κόρη της που έκλαιγε συνεχώς.
 
Το 14χρονο κορίτσι αποχαιρέτησε στις [[21 Απριλίου]] [[1770]] την μητέρα της και τα αδέλφια της στη [[Βιέννη]] και αναχώρησε για τη Γαλλία, για το πολυτελές ανάκτορο των [[Βερσαλλίες (παλάτι)|Βερσαλλιών]]. Στις [[16 Μαΐου]] έγινε ο πραγματικός γάμος της Μαρίας Αντουανέτας με τον μετέπειτα Λουδοβίκο ΙΣΤ΄ στις Βερσαλλίες, και η νέα βασίλισσα παρουσιάστηκε στην γαλλική βασιλική αυλή.
== Βασίλισσα της Γαλλίας ==
[[Αρχείο:Marie Antoinette and her Children by Élisabeth Vigée-Lebrun.jpg|right|thumb|250px|Πορτραίτο της Μαρίας Αντουανέτας με τα παιδιά της, 1787]]
Το [[1774]] το βασιλικό ζευγάρι ανέβηκε επίσημα στον γαλλικό θρόνο μέσα από φαντασμαγορικές τελετές, αλλά σύντομα ήρθε σε ρήξη με το [[γαλλικό αντιαυστριακό κόμμα]]. Και όχι μόνο με το αντιαυστριακό κόμμα, αλλά και με τις θείες του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, που έβγαλαν στη Μαρία Αντουανέτα το όνομα ''"η Αυστριακή"''.
 
Ξόδευε κάθε μήνα 15.000 λίβρες για ζητήματα όπως η [[μόδα]], οι κομμώσεις και πολυτελή κοσμήματα, καθώς και για την ανέγερση ενός μικρού, αλλά πολύ πολυτελούς κτίσματος στις Βερσαλλίες, το [[Μικρό Τριανόν]], ενώ μεγάλο μέρος του γαλλικού πληθυσμού πέθαινε από την πείνα. Αυτό δεν βοηθούσε καθόλου τις σχέσεις της με τον γαλλικό λαό, ο οποίος ήταν δυσαρεστημένος από εκείνη, ενώ ταυτόχρονα οργίαζαν οι φήμες γύρω από την ίδια και την ιδιωτική της ζωή, όπως και τις σεξουαλικές της προτιμήσεις.
 
Σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές την επισκέφτηκε ο αδερφός της αυτοκράτορας [[Ιωσήφ Β΄ των Αψβούργων]], ο οποίος προσπάθησε να την συνετίσει, θυμίζοντας της τις υποχρεώσεις της απέναντι στον γαλλικό λαό. Από τότε, και ιδίως μετά τη γέννηση της πρώτης κόρης της, [[Μαρία Θηρεσία της Γαλλίας|Μαρίας Θηρεσίας Καρλόττας]], τον Δεκέμβριο του [[1778]], η βασίλισσα ζούσε πιο απλά.
 
Με τον θάνατο της μητέρας της το [[1780]], η Μαρία Αντουανέτα έχασε μία καλή και έξυπνη σύμβουλο. Η θέση της όμως ενδυναμώθηκε, όταν το [[1781]] γεννήθηκε ο πρώτος της γιος, Λουδοβίκος Ιωσήφ, που πέθανε σε ηλικία οκτώ ετών. Το [[1785]] γεννήθηκε ο δεύτερος της γιος, [[Λουδοβίκος ΙΖ΄ της Γαλλίας|Λουδοβίκος, δούκας της Νορμανδίας]], και το [[1786]] η δεύτερη κόρη της, Σοφία Βεατρίκη, η οποία πέθανε το [[1787]].
== Γαλλική Επανάσταση ==
Το έτος [[1789]] αποτέλεσε σημείο καμπής στην ζωή της Μαρίας Αντουανέτας. Στις [[4 Ιουνίου]] πέθανε ο πρωτότοκος γιος της. Η οικονομική και πολιτική κατάσταση της Γαλλίας χειροτέρευε συνεχώς. Γρήγορα ξέσπασε και η [[Γαλλική Επανάσταση]].
 
Στις 5 και 6 Οκτωβρίου [[1789]], ο λαός του Παρισιού ξεχύθηκε στο βασιλικό [[Βερσαλλίες (παλάτι)|ανάκτορο των Βερσαλλιών]] και εξαγριωμένος κατευθύνθηκε προς το υπνοδωμάτιο της Μαρίας Αντουανέτας. Εκείνη από μια μυστική έξοδο κατάφερε να φτάσει στα διαμερίσματα του βασιλιά και έτσι γλίτωσε το λιντσάρισμα. Αλλά αν και γλίτωσε, η βασιλική οικογένεια, αιχμαλωτίστηκε. Στη συνέχεια την μετέφεραν στο [[Παρίσι]]. Η βασίλισσα όμως προσπάθησε να δραπετεύσει μαζί με τον βασιλιά και τα παιδιά της, βοηθούμενη από φίλους και συγγενείς στο εξωτερικό. Η προσπάθειά της αυτή απέτυχε, καθώς συνελήφθη κοντά στα σύνορα με το [[Βέλγιο]], όταν κάποιος αναγνώρισε τον Λουδοβίκο από την απεικόνιση του προσώπου του σε ένα νόμισμα. Η αναγνώριση θα ηταν λογικά εύκολη, καθώς οι βασιλείς ήταν τόσο προσηλωμένοι στο πρωτόκολλο, που δεν έλαβαν τις απαραίτητες προφυλάξεις για τη μεταμφίεσή τους και ταξίδευαν και με αντικείμενα πάνω τους (και μέσα στην άμαξα) που τους έκαναν εύκολο στόχο.
 
{{Βικιφθέγματα}}Φυλακίστηκε στο Παρίσι, όπως και τα υπόλοιπα μέλη της βασιλικής οικογενείας. Στη φυλακή και μέσα από τα γράμματά της η Μαρία Αντουανέτα εμφάνισε μια πρωτοφανή αλλαγή στον χαρακτήρα της. Καθοδηγούσε και έδινε συμβουλές στους δικούς της ανθρώπους και εμφανίζοταν αποφασισμένη να οδηγήσει η ίδια την εκστρατεία ενάντια στην επανάσταση.
 
Παρόλα αυτά καρατομήθηκε. Τα τελευταία της λόγια, «Συγχωρήστε με, κύριε» απευθύνονταν στον δήμιο της, Σαρλ-Ανρί Σαμσόν, του οποίου το πόδι πάτησε κατά λάθος.
 
Της αποδίδεται η θρυλική φράση: «αν δεν έχει ο λαός ψωμί, ας φάει παντεσπάνι», αν και κατά μία άλλη εκδοχή δεν το είχε πει η ίδια,αλλά η φράση κυκλοφορούσε σε διάφορα έντυπα ήδη από το 1760 αντικατοπτρίζοντας την παρακμή της αριστοκρατίας.{{πηγή}}
{{Βασίλισσες της Γαλλίας}}
{{Authority control}}
{{DEFAULTSORT:Μαρια Αντουανετα}}
[[Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας]]
[[Κατηγορία:Οίκος Αψβούργων]]
[[Κατηγορία:Οίκος Λωρραίνης]]
[[Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση]]
75.211

επεξεργασίες