Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κήλη»

295 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 4 έτη
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον Oratiosgr (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρήστης:C me...)
'''Συνήθης μετεγχειρητική πορεία:''' Στην πλειονότητά τους οι ασθενείς κινητοποιούνται και σιτίζονται το βράδυ της επέμβασης. Οι ασθενείς εξέρχονται την επομένη το πρωί και ακολουθούν συγκεκριμένες οδηγίες για τρείς έως έξι εβδομάδες.
 
=== β. Ελάχιστα επεμβατική (λαπαροσκοπική/ρομποτική) αποκατάσταση βουβωνοκήλης<ref>{{Cite web|url=http://www.srizos.gr/kiles/vouvonokili/|title=Βουβωνοκήλη λαπαροσκοπικά με τοπική αναισθησία {{!}} Δρ. Σπύρος Κ. Ρίζος|last=|first=|date=|website=|publisher=|language=el-GR|accessdate=2016-09-13}}</ref> ===
 
==== 1. Πλήρως εξωπεριτοναϊκή αποκατάσταση βουβωνοκήλης (μέθοδος TEP) ====
 
== Ομφαλοκήλη ==
Οι μετεγχειρητικές κοιλιοκήλες και η [http://www.xeirourgos-antonakissrizos.gr/%CE%BF%CE%BC%CF%86%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%AE%CE%BB%CE%B7_%CE%BA%CE%AE%CE%BB%CE%B7_%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B5%CE%B3%CF%87%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%BA%CE%AE%CE%BB%CE%B7.htmlkiles/omfalokili/ ομφαλοκήλη] (ορθότερα παραομφαλοκήλη) αποτελούν μαζί με τις μηροκήλες (κήλες στην περιοχή ένωσης του μηρού με τον κορμό, χαμηλότερα από την περιοχή εμφάνισης βουβωνοκήλης) τη δεύτερη μεγάλη κατηγορία κηλών, μετά τη βουβωνοκήλη.
 
Εδώ τα πράγματα είναι απλούστερα, καθώς η κήλη ουσιαστικά σχηματίζεται πέριξ του ομφαλού (ομφαλοκήλη / παραομφαλοκήλη). Οι κήλες αυτές πέραν της ενοχλητικής διόγκωσης και των όποιων τοπικών συμπτωμάτων, εάν αφεθούν να μεγαλώσουν πάρα πολύ μπορούν να προκαλέσουν απώλεια ζωτικού χώρου από την κοιλιά, έτσι ώστε ικανό ποσοστό ενδοκοιλιακών σπλάγχνων να βρίσκονται εκτός κοιλιάς! Σε κάθε περίπτωση μία ομφαλοκήλη μπορεί να εμφανίσει επιπλοκές (αδυναμία ανάταξης, περίσφιγξη, στραγγαλισμός) και να απειλήσει τη βιωσιμότητα του περιεχομένου της κήλης (το οποίο είναι συνήθως λεπτό έντερο). Με την έλευση των ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών (λαπαροσκοπική / ρομποτική) αποκατάστασης, έχει λυθεί ένα βασικό μειονέκτημα της χειρουργικής αποκατάστασης των κηλών αυτών, το οποίο δεν ήταν άλλο από την εκ νέου ανάγκη διενέργειας ευμεγέθους τομής στο δέρμα, στη θέση της κήλης. Οι επιπλοκές από την τομή και τις αποκολλήσεις ιστών, προκειμένου να τοποθετηθεί το πλέγμα, ήταν συνήθεις και περιόριζαν το τελικό αποτέλεσμα και από πλευράς διάρκειας νοσηλείας / ανάρρωσης και από πλευράς κοσμητικού αποτελέσματος.
Εμφανίζεται σχετικά σπάνια (2%-3% του πληθυσμού) και είναι συχνότερες στους '''άνδρες'''. Εμφανίζονται κατά μήκος της γραμμής που ενώνει το στέρνο με τον ομφαλό, και η οποία ονομάζεται «λευκή γραμμή». Γι’ αυτό και πολλές φορές οι κήλες αυτής της κατηγορίας ονομάζονται «'''κήλες της λευκής γραμμής'''». Ως ιδιαίτερος τύπος κήλης της λευκής γραμμής θεωρείται η διάσταση των ορθών κοιλιακών μυών. Μόνο ο χειρουργός μπορεί να ξεχωρίσει αυτά τα δύο είδη κηλών και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, διότι οι κήλες της λευκής γραμμής χειρουργούνται λαπαροσκοπικά, ενώ αντίθετα η διάσταση των ορθών κοιλιακών μυών δεν απαιτεί χειρουργική αντιμετώπιση παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Κυρίως προκαλούν '''συμπτώματα''' που ποικίλλουν, από τοπική ευαισθησία και πόνο έως ναυτία και τάση για έμετο. Η επιγαστρική κηλη είναι '''επικίνδυνος τύπος κήλης''', διότι συχνά αναπτύσσει περίσφιξη. Η κατεξοχήν ενδεδειγμένη θεραπεία είναι η λαπαροσκοπική αποκατάσταση με χρήση πλέγματος<ref>{{Cite web|url = http://www.axiarchos.gr/epigastriki-kili/|title = Επιγαστρική κήλη|date = |accessdate = |website = |publisher = Αναστάσιος Γ. Ξιάρχος|last = Ξιάρχος|first = Αναστάσιος}}</ref>.
 
== Μετεγχειρητική κοιλιοκήλη<ref>{{Cite web|url=http://www.srizos.gr/kiles/metegxeiritiki-koiliokili/|title=Μετεγχειρητική κοιλιοκήλη {{!}} Δρ. Σπύρος Κ. Ρίζος|language=el-GR|accessdate=2016-09-13}}</ref> ==
Οι μετεγχειρητικές κοιλιοκήλες έρχονται δεύτερες σε συχνότητα εμφανίσεως, μετά από τις βουβωνοκήλες (10%-16%). Εδώ, το κοιλιακό περιεχόμενο προπίπτει μέσω της ουλής που σχηματίστηκε από προηγούμενη εγχειρητική τομή, επομένως οι κήλες αυτές προκύπτουν έπειτα από χειρουργική επέμβαση στην περιοχή της κοιλιάς. Αναπτύσσονται στο 0,5% – 15% των ασθενών που υποβάλλονται σε ανοιχτές κοιλιακές εγχειρήσεις. Οι μετεγχειρητικές κοιλιοκήλες υποτροπιάζουν σε μεγάλο ποσοστό, εάν δεν γίνει η σωστή επέμβαση, και ειδικά εάν δεν χρησιμοποιηθεί πλέγμα. Η πλέον ενδεδειγμένη και αποτελεσματική '''θεραπευτική παρέμβαση''' είναι σήμερα η λαπαροσκοπική αποκατάσταση με χρήση πλέγματος<ref>{{Cite web|url = http://www.axiarchos.gr/metegxeiritiki-koiliokili/|title = Μετεγχειρητική κοιλιοκήλη|date = |accessdate = |website = |publisher = Αναστάσιος Γ. Ξιάρχος|last = Ξιάρχος|first = Αναστάσιος}}</ref>.
 
Ανώνυμος χρήστης