Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

Την άνοιξη του 1937, κατά την περίοδο της [[Καθεστώς της 4ης Αυγούστου |δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά]], οι στρατιωτικές φυλακές της Ακροναυπλίας μετατράπηκαν σε "Στρατόπεδο Κράτησης Κομμουνιστών" και στέλνονταν οι πολιτικοί αντίπαλοι του καθεστώτος. Στην "Ακρό" όπως αποκαλούσαν οι πολιτικοί κρατούμενοι την Ακροναυπλία, φυλακίστηκαν εκατοντάδες κομμουνιστές, αντιφασίστες και δημοκρατικοί πολίτες. Τον Απρίλιο του 1941 όταν το μεταξικό καθεστώς παρέδωσε τους κρατούμενους στους Γερμανούς, κρατούνταν εκεί 600 περίπου άτομα. Ανάμεσά τους τα ηγετικά στελέχη και βουλευτές του ΚΚΕ [[Γιάννης Ιωαννίδης (στέλεχος ΚΚΕ)|Γ. Ιωαννίδης]], [[Κώστας Θέος|Κ. Θέος]], [[Ανδρέας Τζήμας|Α. Τζήμας]], [[Βασίλης Βερβέρης|Β. Βερβέρης]], [[Μιχάλης Σινάκος|Μ. Σινάκος]], [[Διονύσης Μενύχτας|Δ. Μενύχτας]], [[Φίλιππος Παπαδόπουλος|Φ. Παπαδόπουλος]], , [[Δημήτρης Παπαρήγας|Μ. Παπαρήγας]], [[Στέλιος Σκλάβαινας|Σ. Σκλάβαινας]], [[Ανδρέας Τσίπας|Α. Τσίπας]], [[Παντελής Πουλιόπουλος|Π. Πουλιόπουλος]], [[Αντώνης Φλούντζης|Α. Φλούντζης]] κ.α.<ref>Α. Φλούντζης (1986), Ακροναυπλία και Ακροναυπλιώτες & Ιστορία της Αντίστασης (1978)</ref>
 
Στη διάρκεια της Κατοχής οι συνθήκες κράτησης των πολιτικών κρατουμένων ήταν δραματικές και πολλοί πέθαναν από πείνα, ενώ αρκετοί μεταφέρθηκαν σε άλλα στρατόπεδα. Η απελευθέρωση της Ελλάδας απο τους Γερμανούς βρήκε στην Ακροναυπλία κρατούμενους κομμουνιστές που απελευθερώθηκαν.<ref>Α. Φλούντζης (1986), Ακροναυπλία και Ακροναυπλιώτες</ref>
 
Η Ακροναυπλία έγινε και πάλι τόπος εκτόπισης πολιτικών κρατουμένων μετά τον πόλεμο, όταν ο Αντιβασιλέας [[Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός]] επανέφερε σε ισχύ τα διαρκή στρατοδικεία.<br>
* Γιάννης Μανούσακας (1978), "Ακροναυπλία (θρύλος και πραγματικότητα)", εκδόσεις ΔΩΡΙΚΟΣ.
* Βασίλης Γιαννόγκωνας (1978), "Ακροναυπλία", εκδόσεις ΔΩΡΙΚΟΣ.
* [[Βασίλης Μπαρτζιώτας]] (1982), "Και άστραψε φως η Ακροναυπλία", εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή
* Αντώνης Φλούντζης (1984), "Ακροναυπλία και Ακροναυπλιώτες", εκδόσεις Κ. Καπόπουλος
 
4.788

επεξεργασίες