Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Καλλιθέα Πιερίας»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
|pages =
|isbn =
}}</ref> Επίσης αναφέρει το χωριό ως Βρουμερή. Η ντοπιολαλιά του χωριού συχνά μετατρέπει το ο ή ω σε ου και πιθανόν ο Σοννίνι άκουσε από τον πρώτο κάτοικο το όνομα του χωριού σαν Βρουμερή. Ο Σοννίνι περιγράφει ένα χωριό με ωραία κτιστά πέτρινα σπίτια με μεγάλες αυλές και κήπους, με οπωροφόρα δέντρα και κηπευτικά που ζήλεψε και θα ήθελε να περάσουν στην γαλλική κουζίνα. Η απόσταση μεταξύ των κατοικιών του έδωσε αμέσως την αίσθηση του καλού αερισμού και δροσιάς λόγω των δέντρων που κυριαρχούσαν στο τοπίο. Ακόμη περιγράφει τα σκυλιά-φύλακες των αυλών των κατοικιών, όμορφων, μεγαλόσωμων, άγριων και πολύ υπάκουων στον κύριο τους. Ο υψηλός επισκέπτης διανυκτέρευσε στην Βρωμερή, συναντήθηκε με τον παπά και τους κατοίκους. Φίλος του από την [[Θεσσαλονίκη]] τον συμβούλευσε να παραστήσει τον γιατρό, ώστε να κερδίσει την εύνοια των χωρικών. Αργότερα μέσω του βιβλίου ζητά συγνώμησυγγνώμη για την εξαπάτησή τους. Η συνάντηση με τον παπά ήταν η αφορμή του φόβου και πανικού που τον οδήγησαν να αποφασίσει για το ψέμα και την απάτη. Ο παπάς δεν είχε καμιά σχέση με τους ιερείς του Παρισιού που συνάντησε στο παλάτι, ήταν ένας αγρότης, κτηνοτρόφος και πνευματικός ηγέτης, ηλιοκαμένος και τραχύς, ώστε έδωσε την εντύπωση στον ξένο πως δεν θα γλίτωναν από τα στιβαρά του χέρια. Ο ξένος ζητούσε βοήθεια για να φτάσει στον [[Όλυμπος|Όλυμπο]] με σκοπό την συλλογή βοτάνων και ο άλλος ζητούσε ιατρική βοήθεια για του πιστούς του (πρώτο περιστατικό του ψευτογιατρού ήταν μια ογδοντάχρονη γυναίκα που έπασχε για δέκα χρόνια από τρεμούλιασμα των χεριών, ίσως [[νόσος του Πάρκινσον|πάρκινσον]]). Με την βοήθεια του παπά φτάνουν στην αυλή του αλβανού πρίγκηπα στην Κατερίνη και εξασφαλίζουν δύο ένοπλους συνοδούς για το ταξίδι στον Όλυμπο. Επισκέπτονται και φιλοξενούνται στο Μοναστήρι του Αγ. Διονυσίου και πραγματοποιούν μια ανάβαση σε κάποιο υψόμετρο μέχρι που συναντούν σημεία χιονισμένα και θάμνους ακόμη παγωμένους παρά το καλοκαίρι. Επιστρέφουν περνώντας από την Κατερίνη για να ευχαριστήσουν τον αλβανό πρίγκηπα και μέσω της Βρομερής επιβιβάζονται σε φορτηγό πλοιάριο γεμάτο με καλαμπόκι και μαζί με μια ομάδα οθωμανών στρατιωτών επιστρέφουν στην Θεσσαλονίκη, 20 Ιουλίου 1870.
 
Ο οικισμός μετονομάστηκε σε Καλλιθέα το 1950.
965

επεξεργασίες