Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Λουδοβίκος Αντώνιος των Βουρβόνων»

μ
μ
 
==Βιογραφία==
Ήταν ο πέμπτος γιος (3ος από τον 2ο γάμο) του [[Φίλιππος Ε΄ της Ισπανίας|Φιλίππου Ε΄]] της Ισπανίας από τη 2η σύζυγό του [[Ελισάβετ Φαρνέζε]], κόρη του [[Οδοάρδος Φαρνέζε, διάδοχος της Πάρμας|Οδοάρδου]] διαδόχου στο δουκάτο της Πάρμας.
 
Σε ηλικία μόλις 8 ετών χρίστηκε αρχιεπίσκοπος του Τολέδο και της Σεβίλλης και ακολούθως [[Καρδινάλιος]]. Εγκατέλειψε την εκκλησιαστική ζωή (1754), για να πάρει τον τίτλο του κόμη του Σινσόν (Chinchón).
 
Με το τέλος των δύο μεγαλύτερων ετεροθαλών αδελφών του [[Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας|Λουδοβίκου Α΄]] (1724) και [[Φερδινάνδος ΣΤ΄ της Ισπανίας|Φερδινάνδου ΣΤ΄]] (1759) βασιλέων της Ισπανίας χωρίς απογόνους, του παρουσιάστηκε η μοναδική ευκαιρία να γίνει βασιλιάς της Ισπανίας, γιατί οι δύο μεγαλύτεροι αμφιθαλείς αδελφοί του ζούσαν μακριά από τα πάτρια εδάφη: ο τριτότοκος Κάρολος ήταν βασιλιάς της Νάπολης & Σικελίας. Ωστόσο, τελικά έχασε τα δικαιώματα του, αφού τον θρόνο κατέλαβε ο αδελφός του [[Κάρολος Γ΄ της Ισπανίας|Κάρολος Γ΄]], ο οποίος άφησε τον τρίτο του γιο [[Φερδινάνδος Α΄ των δύοΔύο Σικελιών|Φερδινάνδο Α΄]] ως βασιλιά της Νάπολης & Σικελίας. Η Πάρμα δόθηκε στον τεταρτότοκο [[Φίλιππος της Πάρμας|Φίλιππο]].
 
Ο Λουδοβίκος ήταν λάτρης των τεχνών, του μουσικού [[Λουίτζι Μποκερίνι]], του αρχιτέκτονα [[Μπεντούρα Ροδρίγεθ|Βεντούρα Ροδρίγκεθ]] και των ζωγράφων [[Γκόγια|Φραγκίσκου ντε Γκόγια]], Λουδοβίκου Παρέτ.
99.623

επεξεργασίες