Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Οσίν του Λαμπρόν»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Ρομπότ: προσθήκη σήμανσης επαληθευσιμότητας)
μ
 
Αν και ο Σαμουήλ του Άνι αναφέρει ότι "κατέλαβε το Λαμρόν από τους Μουσουλμάνους¨, άλλοι Αρμένιοι συγγραφείς, εγγύτερα στους Χετουμίδες, αναφέρουν ότι "ο Οσίν ήταν απλά ένας πιστός υπαρχηγός του Αμπουλγκαρίμπ, ο οποίος μετά τού παραχώρησε το κάστρο τού Λαμπρόν". Ο [[Ματθαίος της Έδεσσας]] και ο [[Σαμπάντ ο κοντόσταυλος]] αναφέρουν τον Οσίν μόνο περιστασιακά. Ο Αυτοκράτορας δεν είχε αντίρρηση να βλέπει Αρμενίους να γίνονται ανάχωμα μεταξύ αυτού και των Σελτζούκων και επικύρωσε τον Οσίν μαζί με δύο άλλους Αρμενίους ηγέτες που είχαν εγκατασταθεί στον Ταύρο, τους [[Ρουπέν Α΄ της Αρμενίας|Ρουπέν Α΄]] και Γκογκ Βασίλ, στις θέσεις τους τιμώντας τους με τον τίτλο του ''σεβαστού''.
 
Τον Οσίν οι ιστορικοί τον ταυτίζουν με τον [[Μιχαήλ Ασπιέτης|Μιχαήλ Ασπιέτη]] στρατηγό που τη δράση του αναφέρει η Άννα Κομνηνή στην ''Αλεξιάδα'' ή με τον Ουρσίνο που αναφέρει ο Ραλφ του Καέν στο ''[[Πράξεις του Τανκρέδου]]'' και ο [[Αλβέρτος του Αιξ]]. Ο ιστορικός Ιωσήφ Λωράν θεωρεί ότι οι Οσίν, Ασπιέτης και Ουρσίνος είναι τρία διαφορετικά πρόσωπα· όμως ο Κρίστοφερ Μάσεβιτ βρίσκει τους δεσμούς τού Οσίν με τον Ουρσίνο πειστικούς. Το 1097 ο [[Βαλδουίνος Α΄ της Ιερουσαλήμ]] (του Οίκου της Φλάνδρας) πήρε την Ταρσό από τον [[Ταγκρέδος, (πρίγκιπας της Γαλιλαίας)|Τανκρέδο]] πρίγκιπα της Γαλιλαίας, που πρόσφατα είχε καταλάβει την πόλη· τότε ο Οσίν/Ουρσίνος έστειλε πρέσβεις στον Τανκρέδο, συμβουλεύοντάς τον να επιτεθεί στα Μάμιστρα. Όταν οι σταυροφόροι προωθήθηκαν στην Αντιόχεια, ο Οσίν τους παρείχε προμήθειες, προτρέποντάς τους να αφήσουν την Κιλικία.
 
==Οικογένεια==
100.165

επεξεργασίες