Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης»

μ
+βελτίωση
μ (Αναστροφή της έκδοσης 87.203.22.14, επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό FocalPoint)
μ (+βελτίωση)
{{βελτίωση}}
'''ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΤΟΠΙΚΗΣΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ'''
H ελληνική επικράτεια-με εξαίρεση την περιοχή του [[Άγιο Όρος|Αγίου Όρους]], για την οποία προβλέπεται ιδιαίτερο καθεστώς- είναι διαιρεμένη σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ).
 
Οι ΟΤΑ σκοπό έχουν να δημιουργήσουν ευκαιρίες ενεργητικής συμμετοχής του πολίτη στα κοινά και να ενδυναμώσουν το αίσθημα ευθύνης και καθήκοντος του πολίτη απέναντι στη κοινωνία. Δημιουργώντας καλύτερη τοπική κοινωνία δημιουργούμε καλύτερο κράτος.
Ο θεσμός της τοπικής Αυτοδιοίκησης κατοχυρώνεται από το '''[[Σύνταγμα]] (άρθρο 102),'''
το οποίο θεμελιώνει τον Α΄ και Β΄ βαθμό Αυτοδιοίκησης.
Συγκεκριμένα:
*Συγχρόνως, '''εισάγεται σύστημα θεσμών συμμετοχής των πολιτών στη διαμόρφωση των αποφάσεων''' που λαμβάνουν τα δημοτικά και κοινοτικά συμβούλια. Στους θεσμούς αυτούς εντάσσεται και η διαβούλευση των οργάνων λήψης αποφάσεων με συλλογικούς φορείς και ενδιαφερόμενες ομάδες του πληθυσμού. Περαιτέρω, καθιερώνονται η '''Χάρτα Δικαιωμάτων του Δημότη''', η κατάρτιση '''Οδηγού του Δημότη'''.
 
==Δεύτερη βαθμίδα τοπικής αυτοδιοίκησης Ν. Α.===
Μέχρι το έτος 1994 οι επικεφαλής των Νομών, Νομάρχες, διορίζονταν και παύονταν με ΠΔ που εκδιδόταν μετά από πρόταση του Υπουργού Εσωτερικών. Από το 1994 (Ν. 2218/1994 και 2240/1994) οι νομοί αποτέλεσαν τον Β΄ βαθμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης και αποτελούν ΝΠΔΔ. Τα όργανά τους και το Νομαρχιακό Συμβούλιο είναι αιρετά και αποτελούν όργανα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. ("Κώδικας Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης" Π.Δ. 30/96 ΦΕΚ Α' 21)
'''Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση διακρίνεται''' στις απλές διοικητικές περιφέρειες, (Νομός) και στις διευρυμένες (διοικητική περιφέρεια περισσοτέρων νομών). Σήμερα υπάρχουν συνολικά 50 Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις (απλές και διευρυμένες). Οι διευρυμένες είναι οι εξής: α) Αθηνών-Πειραιώς, β) Ροδόπης-Έβρου και γ) Δράμας –Καβάλας – Ξάνθης).