Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Γρηγόριος Νύσσης»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 2A02:587:1820:3F00:D968:B7EC:1144:9ADF (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό Nemomagister)
Ετικέτα: Επαναφορά
Γεννήθηκε γύρω στο [[335]]. Ήταν αδελφός του [[Βασίλειος Καισαρείας|Μεγάλου Βασιλείου]] και αδελφικός φίλος του [[Γρηγόριος Ναζιανζηνός|Γρηγορίου του Θεολόγου]]. Το [[372]] έγινε επίσκοπος της πόλης [[Νύσσα (Καππαδοκία)|Νύσσα]] της [[Καππαδοκία]]ς.
 
Είχε ενεργό ανάμειξη σε ζητήματα θεολογικά και πολιτικά. Συμμετείχε στις Συνόδους της Αντιοχείας το 379 και της [[Πρώτη Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης|Β' Οικουμενικής]] στην Κωνσταντινούπολη. Άφησε πλούσιο συγγραφικό έργο, το οποίο περιλαμβάνει ομιλίες με εξηγητικό και δογματικό περιεχόμενο, καθώς και επιτάφιους λόγους με λογοτεχνικές αξιώσεις. Ο άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης από ορισμένους ερευνητές θεωρείται περισσότερο [[φιλόσοφος]] παρά [[Θεολογία|θεολόγος]], καθώς καταφέρνει να επεξηγήσει και φιλοσοφικά πολλές θεολογικές έννοιες. Έχει ειπωθεί ότι «μπόρεσε καλύτερα απ' όλους να μεταφυτεύσει στο εσωτερικό του χριστιανικού κόσμου την πνευματική κληρονομιά της αρχαίας Ελλάδας» , ενώ επηρεάστηκε σημαντικά από το έργο του Ωριγένη. Η αφομοιωτική αυτή ικανότητά του και η εκλεκτική χρήση φιλοσοφικών ιδεών και όρων, λειτούργησε επικουρικά στηνστη θεολογία του Γρηγορίου με τη χρήση τους ως δομικό υλικό.<ref>{{Cite book|title=Πατρολογία Τόμος Β΄|first=Στυλιανός|last=Παπαδόπουλος|publisher=Γρηγόρη|isbn=|year=2012|location=Αθήνα|page=594-595|quote=}}</ref>
 
Ο Γρηγόριος συνέχισε την τριαδολογία και την πνευματολογία του αδελφού του Βασιλείου, όπως και τηντη χριστολογία του [[Γρηγόριος Ναζιανζηνός|Γρηγορίου Θεολόγου]] αλλά προχωρώντας αυτές σε εύρος και βάθος. Με τη θεολογία του περί εκπόρευσης του αγίου Πνεύματος, απέκλεισε τηντη δυτική χρήση του filioque από τηντη διδασκαλία της ανατολικής χριστιανικής Εκκλησίας. Προετοίμασε επίσης, τηντη θεολογία της "υποστατικής ενώσεως" των δύο φύσεων του Χριστού με τηντη χρήση των όρων "ἀσυγχύτως", "ἀτρέπτως", "ἀδιαιρέτως"<ref>Ό.π., σελ. 603</ref> οι οποίοι επικυρώθηκαν στην [[Σύνοδος της Χαλκηδόνας|Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο]] το 451 στη Χαλκηδόνα.
 
Έχει ανακηρυχθεί άγιος και η μνήμη του τιμάται στις [[10 Ιανουαρίου]] από την [[Ορθόδοξη εκκλησία|Ορθόδοξη]], στις [[9 Μαρτίου]] από την [[Καθολική εκκλησία|Καθολική]], στις [[14 Ιουνίου]] από την [[Λουθηρανισμός|Λουθηρανική]], και στις [[19 Ιουλίου]] από την [[Αγγλικανισμός|Αγγλικανική εκκλησία]].
Ανώνυμος χρήστης