Ο Εμμανουήλ Ιωάν. Τρούλης  (ή Τρουλομανόλης) γεννήθηκε στο χωριό Λιβάδια Μυλοποτάμου Ρεθύμνης το 1863 και απεβίωσε στις 25 Δεκεμβρίου 1934 σε ηλικία 71 ετών. Από το 1889-1897 διορίστηκε από την Κρητική Πολιτεία επίσημος οπλαρχηγός του Μυλοποτάμου, γι’ αυτό και τιμήθηκε μετά την απελευθέρωση με ισόβια σύνταξη.[1] Ως οπλαρχηγός έγινε ο φόβος και ο τρόμος των Τούρκων του Μυλοποτάμου που τους ανάγκασε να φύγουν από τα χωριά και να μαζευτούν στο Ρέθυμνο για ασφάλεια. Στο χωριό Μελισσουργάκι φόνευσε τον αγά του χωριού γιατί κατατυραννούσε τους χριστιανούς. Έλαβε μέρος στη μάχη του Κούλε στο Λατζιμά. Στο χωριό Μάραθος Μαλεβιζίου σκότωσε το γενίτσαρο Ριζά Τσαούση γιατί είχε στραγγαλίσει τους μοναχούς της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονα.

Υπήρξε μέλος της Επαναστατικής Επιτροπής που διαπραγματεύτηκε τη συνθηκολόγηση μεταξύ χριστιανών και Τούρκων.

Η συμμετοχή του στην αντίσταση κατά των Τούρκων μαρτυρείται και από το παρακάτω έγγραφο[2] που, μαζί με τους συμπολεμιστές του Γεώργιο Καρτερή και Ευάγγελο Φραγκιαδάκη, έστειλαν προς το Γενικό Διοικητή των Τούρκων στο Ρέθυμνο, δηλώνοντας την απόφασή τους να αθετούν τις διαταγές του και να φονεύουν τους Οθωμανούς σε αντίποινα των δολοφονιών των χριστιανών. Σε κάπως ασύντακτο ύφος γράφουν:

Εξοχώτατε,

Σας φανερώνουμε ότι εμείς οι χριστιανοί προ πάντων φυγόδικοι δεν είμεθα βάρβαρον έθνος και συ πλάνε Γενικέ Διοικητά διατί να συλλαμβάνεις τους χριστιανούς και να τους βάνεις εις τα φυλακάς προς ασφάλειαν και συ να τους φονεύεις ενώ είναι αθώοι, να γνωρίζεις δε ότι δεν θα ησυχάσεις τον τόπον ούτε εμείς οι φυγόδικοι θα φύγομεν από εδώ αφού δεν δώσεις το πρώην καθεστώς και εις ημάς αμνηστείαν και μετακομιστεί η χωροφυλακή, λέγω δε να γνωρίσεις ότι στο τμήμα Ρεθύμνης ευρισκόμεθα συσσωματωμένοι 40 πρόσφυγες Κρήτες και δεν θα λείψωμεν από εδώ έως ότου ζει ένας από ημάς ,μόνο  θα φονεύομεν και θα κακοποιούμεν τους Οθωμανούς, αλλ’ όχι εμείς αλλά εσύ με τας βιαιό(τητας) όπου κάμνης των χριστιανών.

Οι φυγόδικοι

Γεώργιος Καρτερής

Ευάγγελος Φραγκιαδάκης

Εμμανουήλ Τρούλης

ΠηγέςΕπεξεργασία

  1. Τρούλης, Γεώργιος (2010). Το Γενεαλογικό Δέντρο της Οικογένειας των Τρούληδων. Ηράκλειο. σελ. 12. 
  2. Γρυντάκης, Γιάννης (2001). Το Ρέθυμνο μεταξύ δύο επαναστάσεων (1890-1894). Ρέθυμνο. σελ. 228-230. ISBN 960-7778-47-2.