Ο Ευχέριος (περίπου 389 - 408) ήταν Ρωμαίος πολιτικός, γιος του Ρωμαίου στρατηγού Στιλίχωνα που ουσιαστικά κυβέρνησε τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ονώριου. Δολοφονήθηκε μετά την πτώση του πατέρα του.

Ευχέριος
Stilico diptych.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση389 (περίπου)[1]
Ρώμη
Θάνατος23  Αυγούστου 408[1]
Ρώμη ή Ραβέννα
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Οικογένεια
ΓονείςΣτιλίχων και Σερένα
ΑδέλφιαΜαρία
Θερμαντία
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στη Ρώμη. Ήταν γιος του Στιλίχωνα[2][3][4], στρατηγού βαρβαρικής καταγωγής και της Σερένας, θετής κόρης και ανιψιάς του Θεοδοσίου Α΄, από τον οποίο έλαβε το όνομά του, Φλάβιος Ευχέριος. Ήταν ακόμα βρέφος κατά την επίσκεψη του Θεοδοσίου στη Ρώμη, το 389.[5] Ο Ευχέριος είχε δυο αδερφές, τη Μαρία και τη Θερμαντία, που αργότερα έγιναν σύζυγοι του αυτοκράτορα Ονώριου.

Χάρη στην επιρροή του πατέρα του, ο Ευχέριος διορίστηκε tribunus et notarius το 396, αν και δεν άσκησε το αξίωμά του, λόγω της μικρής ηλικίας του.[6] Ο πατέρας του ήλπιζε να παντρευτεί, όταν ενηλικιωθεί, τη Γάλλα Πλακιδία, κόρη του Θεοδοσίου Α΄ και ως εκ τούτου ξαδέρφη της Σερένας.[7] Το 404 ο Ευχέριος βρισκόταν στην Ρώμη κατά την επίσκεψη του Ονώριου.[8]

Τον Αύγουστο του 408, ο Στιλίχων κατηγορήθηκε άδικα ότι συνωμοτούσε εναντίον του Ονώριου και ότι σχεδίαζε να τοποθετήσει τον Ευχέριο στον θρόνο. Ο Ευχέριος κατέφυγε τότε στη Ρώμη [9] (η αυλή βρισκόταν στη Ραβέννα), με τη βοήθεια μερικών βαρβαρικών στρατιωτών του πατέρα του.[10] Μετά τη δολοφονία του Στιλίχωνα, ο Ονώριος διέταξε να σκοτωθεί και ο Ευχέριος, αλλά κατέφυγε σε μια εκκλησία, έλαβε άσυλο και διεσώθη για κάποιο χρονικό διάστημα.[11] Στη συνέχεια, ωστόσο, δύο ευνούχοι του Ονώριου, ο Αρσάκιος και ο Τερέντιος, που είχαν σταλεί στη Ρώμη για να συνοδεύσουν την Θερμαντία στη μητέρα της, τη Σερένα που ήταν εκεί, τον πήραν και τον σκότωσαν,[12][13][14] με διαταγή του Ονώριου.

Μερικοί αρχαίοι ιστορικοί ισχυρίζονται ότι ο Στιλίχων φιλοδοξούσε πραγματικά να βάλει τον Ευχέριο στον αυτοκρατορικό θρόνο[15] δηλώνοντας μάλιστα ότι ο Ευχέριος, που σύμφωνα με αυτούς ήταν ειδωλολάτρης, σχεδίαζε να κερδίσει την υποστήριξη των ειδωλολατρών αποκαθιστώντας τη ρωμαϊκή θρησκεία.[16][17]

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 remacle.org/bloodwolf/historiens/marcellin/chronique1.htm.
  2. Olimpiodoro, frammento 6.
  3. ^ Zosimo, v.32.1, v.34.5; Claudiano, De tertio consulatu Honorii Augusti, 338; Claudiano, De consulatu Stilichonis, i.120, ii.352,358; Orosio, vii.38.1; Sozomeno, ix.4.1; Filostorgio, xi.3, xii.2.
  4. Marcellino, s.a. 408; Giordane, 322.
  5. Claudiano, Stilicone, iii.176
  6. ^Zosimo, v.34.7.
  7. ^Claudiano, De consulatu Stilichonis, ii.354.
  8. ^ Claudiano, De Sexto Consulatu Honorii Augusti, 552
  9. ^ Zosimo, v.34.5.
  10. Filostorgio, xii.3.
  11. ^ Zosimo, v.35.3.
  12. Marcellino, s.a. 408; Giordane, 322.
  13. Olimpiodoro, frammento 6.
  14. Filostorgio, xii.3.
  15. ^Zosimo, v.32.1; Sozomeno, ix.4.1; Orosio, vii.38.1; Filostorgio, xi.3, xii.2; Giordane, 322.
  16. Marcellino, s.a. 408; Giordane, 322.
  17. ^ Orosio, vii.38.6.