Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ζήνων ο Κιτιεύς (αρχ. Ζήνων ὁ Κιτιεύς 334 π.Χ. - 262 π.Χ.) ήταν Κύπριος φιλόσοφος από το Κίτιο, ο οποίος δημιούργησε τη φιλοσοφική σχολή του στωικισμού στην Αθήνα.

Ζήνων ο Κιτιεύς
Paolo Monti - Servizio fotografico (Napoli, 1969) - BEIC 6353768.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Ζήνων ὁ Κιτιεύς (Αρχαία Ελληνικά)
Γέννηση334 π.Χ. (περίπου)
Κίτιο
Θάνατος263 π.Χ.
Αθήνα
Συνθήκες θανάτουαυτοκτονία
Χώρα πολιτογράφησηςΚίτιο
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςαρχαία ελληνικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφιλόσοφος
συγγραφέας
Επηρεάστηκε απόΚυνικοί φιλόσοφοι
Σωκράτης
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμασχολάρχης της Στωϊκής σχολής (301 π.Χ.–262 π.Χ.)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Πατέρας του ήταν ο Μνασέας ή ο Δημέας[1] και καταγόταν από το Κίτιο της Λάρνακας. Δίδαξε και πέθανε στην Αθήνα τιμώμενος από τον Δήμο των Αθηναίων. Δημιούργησε τη φιλοσοφική σχολή του στωικισμού, η οποία ονομάστηκε έτσι επειδή ο Ζήνων δίδασκε στην Ποικίλη Στοά.

Ο Ζήνων πριν ασχοληθεί με την φιλοσοφία ήταν έμπορος. Έχασε την περιουσία του μετά από ένα ναυάγιο και βρέθηκε στην Αθήνα. Εκεί έγινε μαθητής του κυνικού Κράτητα και μετά στη Μεγαρική Σχολή του Ξενοκράτη.

Δίδαξε ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη αυθεντία από τον λόγο. Ο κόσμος της φύσης είναι η μόνη πραγματικότητα. Η φύση διέπεται από έλλογες αρχές. Το πνεύμα της ορθολογικότητας που διαποτίζει εμάς και τον κόσμο είναι αυτό που λέμε Θεός.

Έγραψε πολυάριθμα έργα, από τα οποία κατά κύριο λόγο σώζονται αποσπάσματα. Ανάμεσα σ' αυτά είναι τα εξής: «η Πολιτεία», «η Λογική», «Περί παθών», «Περί του καθήκοντος», «Περί νόμου», «Περί ελληνικής παιδείας», «Πυθαγορικά» κ.ά. [2]

Ρητά ΖήνωναΕπεξεργασία

«Δύο ὦτα ἔχομεν, στόμα δὲ ἕν, ἵνα πλείονα μὲν ἀκούωμεν, ἥττονα δὲ λέγωμεν» δηλαδή «Έχουμε δυο αυτιά και ένα στόμα, για να ακούμε περισσότερα απ' όσα λέμε».

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Διογένης ο Λαέρτιος, Βίοι φιλοσόφων 7, Ζήνων «Μνασέου ἢ Δημέου, Κιτιεὺς ἀπὸ Κύπρου, πολίσματος Ἑλληνικοῦ Φοίνικας ἐποίκους ἐσχηκότος.»
  2. Εγκυκλοπαίδεια Δομή. 6ος. Δομή. 1970. σελ. 242.