Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Παναγία των Παρισίων ΙΙ

αμερικάνικη ταινία κινουμένων σχεδίων του 2002

Η Παναγία των Παρισίων ΙΙ (γνωστή και ως Η Παναγία των Παρισίων ΙΙ: Το μυστικό της καμπάνας) (αγγλικάThe Hunchback of Notre Dame II) είναι μια Αμερικανική ρομαντική, κωμική-δραματική, μιούζικαλ ταινία κινουμένων σχεδίων που κυκλοφόρησε απευθείας σε βίντεο το 2002 με εταιρεία παραγωγής την Walt Disney Animation Japan. Αποτελεί τη συνέχεια της ταινίας κινουμένων ταινιών της Disney που κυκλοφόρησε το 1996, Η Παναγία των Παρισίων. Σε αντίθεση με αρκετές άλλες ταινίες συνέχειες της Disney, σχεδόν όλοι οι βασικοί ηθοποιοί της πρώτης ταινίας επιστρέφουν, εκτός από τον Τόνι Τζέι (αφού ο χαρακτήρας του, Δικαστής Φρόλο, πεθαίνει στο τέλος της πρώτης ταινίας), την Μαίρη Γουίκς, η οποία χάρισε τη φωνή της στο γκαργκόιλ Λαβέρνα και πέθανε κατά την κυκλοφορία της πρώτης ταινίας (τη φωνή της στη Λαβέρνα χαρίζει η Τζέιν Γουίδερς στη δεύτερη ταινία) και τον Ντέιβιντ Όγκντεν Στιρς, ο οποίος είχε χαρίσει τη φωνή του στον Ιερέα (στη δεύτερη ταινία ανέλαβε ο Τζιμ Κάμινγκς).

Η Παναγία των Παρισίων ΙΙ
The Hunchback of Notre Dame II
The Hunchback of Notre Dame II.JPG
Ελληνικό εξώφυλλο DVD
Σκηνοθεσία Μπράντλεϊ Ρέιμοντ
Παραγωγή Κρις Χέντερσον
Χιρόσι Σαοτόμε
Στέφεν Σουόφορντ
Σενάριο Φλιπ Κόμπλερ
Σίντι Μάρκους
Τζουλ Σέλμπο
Βασισμένο σε Η Παναγία των Παρισίων του Βίκτωρος Ουγκώ
Ηθοποιοί φωνής Τομ Χουλς
Τζένιφερ Λαβ Χιούιτ
Χάλεϊ Τζόελ Όσμεντ
Ντέμι Μουρ
Κέβιν Κλάιν
Μάικλ ΜανΚιν
Τσαρλς Κίμπουργκ
Τζέισον Αλεξάντερ
Τζέιν Γουίδερς
Πολ Καντέλ
Τζιμ Κάμινγκς
Μουσική Καρλ Τζόνσον
Ράντι Πίτερσον
Κέβιν Κουίν
Ουόλτερ Έντγκαρ Κένον (τραγούδια)
Κρις Κανούτε
Μοντάζ Κολίν Χάσλεϊ
Πίτερ Λόνσντεϊλ
Εταιρεία παραγωγής Walt Disney Pictures
Walt Disney Animation Japan
Disney Television Animation
Διανομή Walt Disney Home Video
Πρώτη προβολή 19 Μαρτίου 2002
Διάρκεια 69 λεπτά
Προέλευση Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Γλώσσα Αγγλικά
Προηγείται Η Παναγία των Παρισίων

Πίνακας περιεχομένων

ΠλοκήΕπεξεργασία

Μετά το θάνατο του Δικαστή Φρόλο, ο Λοχαγός Φοίβος υπηρετεί ως ο Αρχηγός της Φρουράς του Παρισιού υπό τον νέο Υπουργό Δικαιοσύνης. Εν τω μεταξύ, έχει παντρευτεί την Εσμεράλδα και οι δυο τους έχουν έναν εξάχρονο γιο, τον Ζέφυρο. Ο Κουασιμόδος είναι πια αποδεκτός από την κοινωνία του Παρισιού, αν και ακόμα ζει στην Παναγία των Παρισίων μαζί με τους φίλους του τα γκαργκόιλ, Βίκτωρ, Ούγο και Λαβέρνα, και είναι ακόμα ο κωδωνοκρούστης της εκκλησίας.

Ένας θίασος τσίρκου, με επικεφαλής τον Σαρούς, φτάνει στην πόλη με αφορμή την «Ημέρα της Αγάπης». Μια μέρα αφιερωμένη στον εορτασμό της δυνατής και αγνής ερωτικής αγάπης και το ειδύλλιο μεταξύ των ερωτευμένων (μια μέρα παρόμοια με την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου). Ωστόσο, αποκαλύπτεται ότι στην πραγματικότητα, ο Σαρούς είναι ένας εγκληματίας, ο οποίος σχεδιάζει να κλέψει την αγαπημένη καμπάνα της Παναγίας των Παρισίων, τη «Λα Φιντέλ» («την Πιστή», μια προσαρμογή της αληθινής μεγαλύτερης καμπάνας της Εκκλησίας με το όνομα Εμμανουέλ). Το εσωτερικό της καμπάνας είναι επενδυμένο με χρυσό και διακοσμημένο με τεράστιους πολύτιμους λίθους διαφόρων χρωμάτων. Ο Σαρούς στέλνει τη Μανταλένα, την επίδοξη βοηθό του, να ανακαλύψει σε ποιο ακριβώς σημείο βρίσκεται η Πιστή. Η Μανταλένα συναντά τον Κουασιμόδο αλλά εκείνος κρύβεται και έτσι εκείνη δεν μπορεί να δει το πρόσωπό του. Οι δυο τους φαίνεται να τα πηγαίνουν καλά, παρά το ότι μόλις έχουν γνωριστεί. Η Μανταλένα όμως, μόλις βλέπει το πρόσωπό του το σκάει, σοκαρισμένη από την αλλόκοτη και αποτρόπαια εμφάνισή του. Μετά από αυτό ο Κουασιμόδος δεν θέλει να συμμετέχει στη γιορτή της «Ημέρας της Αγάπης», αλλά τα γκαργκόιλ τον πείθουν να πάει στο τσίρκο ώστε να την ξαναδεί. Ο Σαρούς κάνει ένα κόλπο για να εξαφανίσει έναν ελέφαντα αποσπώντας την προσοχή του κοινού, ενώ οι συνεργάτες του κλέβουν το κοινό. Αργότερα, αναγκάζει τη Μανταλένα να ακολουθήσει τον Κουασιμόδο και να μάθει την πληροφορία που θέλει για την «Πιστή». Η Μανταλένα δεν θέλει να πάει και προσπαθεί να πείσει τον Σαρούς για αυτό, αλλά εκείνος της υπενθυμίζει το παρελθόν της εκβιάζοντάς την. Πριν χρόνια, όταν η Μανταλένα ήταν μόλις έξι χρονών, ο Σαρούς την έπιασε να του κλέβει νομίσματα, αλλά αντί να την παραδώσει στον σκληρό Δικαστή Φρόλο, εκείνος την πήρε υπό την προστασία του από οίκτο. Μη έχοντας άλλη επιλογή, η Μανταλένα ακολουθεί τον Κουασιμόδο και τον Ζέφυρο και τους βλέπει να περνούν το απόγευμα μαζί. Συνειδητοποιώντας ότι ο Κουασιμόδος διαθέτει ένα ευγενικό και ήπιο χαρακτήρα, η Μανταλένα δεν φοβάται πια από την φρικαλεότητα και την ασχήμια του και εκείνος την πηγαίνει βόλτα στο Παρίσι ξεναγώντας την.

Εν τω μεταξύ, ενώ ο Κουασιμόδος είναι έξω με την Μανταλένα, ο Σαρούς και δύο από τους συνεργάτες του τρυπώνουν μέσα στον καθεδρικό ναό. Ο Ζέφυρος και η Τζαλί, η κατσίκα της Εσμεράλδας, τους βλέπουν και τους ακολουθούν, βλέποντας τον Σαρούς να εξαφανίζει την Πιστή. Τα γκαργκόιλ, τα οποία προσπάθησαν να πετάξουν μια καμπάνα στους κλέφτες, κατέλειξαν παγιδευμένα κάτω από αυτήν και η Λαβέρνα κτυπά δυνατά μια από τις πλευρές της, αναγκάζοντάς την να ηχήσει. Ακούγοντας τον ήχο, ο Κουασιμόδος καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά και έτσι επιστρέφει γρήγορα στο ναό μαζί με την Μανταλένα. Όταν ο Ιερέας τους ενημερώνει όλους ότι η Πιστή έχει κλαπεί, ο Κλοπίνος ισχυρίζεται ότι αν δεν βρεθεί η καμπάνα, η γιορτή θα καταστραφεί. Ο Φοίβος, συνειδητοποιεί ότι πίσω από όλες τις κλοπές είναι ο Σαρούς, ενώ προηγουμένως τον είχε κάνει να πιστέψει ότι ευθύνεται η Μανταλένα. Στέλνει τους στρατιώτες να ψάξουν τον Σαρούς σε όλο το Παρίσι και ο Κουασιμόδος συνειδητοποιεί ότι η Μανταλένα τον εξαπάτησε (παρά τις ικεσίες της ότι δεν το ήθελε). Θυμωμένος χαλάει τη σχέση που οι δυο τους ανέπτυξαν, λέει στον Φοίβο ότι είχε δίκιο από την αρχή και τρέχει προς τον ναό πληγωμένος και προδομένος. Νιώθοντας λύπη για τον Κουασιμόδο, ο Φοίβος διατάζει τους στρατιώτες να συλλάβουν την Μανταλένα λόγω της συμμετοχής της στην κλοπή της καμπάνας.

Ο Σαρούς και οι άντρες του επιχειρούν να αποδράσουν με την καμπάνα μέσω των κατακομβών, έχοντας πάρει τον Ζέφυρο ως όμηρο. Ο Φοίβος, η Εσμεράλδα και ο Κουασιμόδος, με τη βοήθεια της Μανταλένας, φτάνουν τον Σαρούς. Ο Σαρούς, απειλώντας τη ζωή του Ζέφυρου, είναι κοντά στο να το σκάσει αλλά η Μανταλένα καταφέρνει να πάρει τον Ζέφυρο στα χέρια της, με αποτέλεσμα ο Φοίβος να μπορεί να συλλάβει άφοβα τον Σαρούς και τους άντρες του για τα εγκλήματά τους.

Κατά τη διάρκεια της γιορτής, ο Ούγος καταφέρνει επιτέλους μετά από χρόνια να κερδίσει την καρδιά της αγαπημένης, της κατσίκας της Εσμεράλδας, Τζαλι. Πολλά ζευγάρια προκηρύσσουν τα αγνά αισθήματά τους ενώ ο Κουασιμόδος κτυπάει την καμπάνα. Σταματά όμως όταν η Μανταλένα (για την οποία έχουν αποσυρθεί όλες οι κατηγορίες που τη βάραιναν) εμφανίζεται στο κωδωνοστάσιο. Έχοντάς την συγχωρέσει, ο Κουασιμόδος προκηρύσσει τη βαθιά και αληθινή του αγάπη προς εκείνη, κάτι που στη συνέχεια κάνει και η ίδια για τον Κουασιμόδο. Οι δυο τους μοιράζονται το πρώτο τους φιλί ενώ ο Ζέφυρος κτυπάει την Πιστή.

ΗθοποιοίΕπεξεργασία

ΚυκλοφορίαΕπεξεργασία

Στις 18 Αυγούστου 2000, ανακοινώθηκε ότι η ταινία θα κυκλοφορούσε σε VHS και DVD στις 28 Αυγούστου 2001.[1] Ωστόσο, η ημέρα κυκλοφορίας μετακινήθηκε για τις 19 Μαρτίου 2002,[2] λόγω του ότι συνέπιπτε με την κυκλοφορία της πρώτης ταινίας σε VHS και DVD.

ΑποδοχήΕπεξεργασία

Στη σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, η ταινία συγκεντρώνει ποσοστό 30% με μέσο όρο σκορ 3.9/10, βασισμένα σε 10 κριτικές.[3] Οι κριτικοί επικρίνουν την ταινία για την φτωχή της ποιότητα στην εικονογράφηση σε σύγκριση με την πρώτη ταινία. Ο πιο ελαφρύς τόνος, τα πρωτότυπα τραγούδια, η απουσία θρησκευτικών θεμάτων, η κάπως «τρύπια» πλοκή και οι νέοι χαρακτήρες να είναι μονότονοι και ενοχλητικοί, ενώ ο Σαρούς ως κακός να είναι πολύ αδύνατος, σε σύγκριση με τον Δικαστή Φρόλο, αποτέλεσαν στόχο για τους κριτικούς και το κοινό.

Ο Γκαμπριέλ Πάουερς από το DVD active είπε ότι ήταν μία «ασυνήθιστα φτηνή παραγωγή» σημειώνοντας ότι «οι χαρακτήρες είναι ελαφρώς εκτός προτύπου, οι κινήσεις τους δύσκαμπτες, τα οπτικά ζουμ χρησιμοποιούνται στη θέση των εικονογραφημένων κινήσεων της κάμερας, οι εικονογραφημένοι κύκλοι υπερχρησιμοποιούνται και διάφορα ζωγραφισμένα στιγμιότυπα επιπλέουν ανάμεσα στα καρέ». Συγκρίνει την ταινία με τα τηλεοπτικά προγράμματα της εταιρείας, προσθέτοντας ότι δείχνει «φτηνό», «παλιό» και «απαίσιο». Τελειώνει την κριτική του λέγοντας «ευτυχώς είναι σύντομη – λιγότερο από μια ώρα χωρίς τους τίτλους τέλους».[4] Ο Άρον Πεκ του Hi-Def Digest βαθμολόγησε την ταινία με 1,5 λέγοντας: «Δεν υπάρχει λόγος να ξοδέψετε το χρόνο σας για να δείτε αυτή την κάτω του μετρίου συνέχεια μιας ήδη βαρετής ταινίας».[5] Ο Τζέσι Χάσεντζερ από το PopMatters σημειώνει: «Η Παναγία των Παρισίων ΙΙ και αναφέρει αλλά και εξευτελίζει τις νότες μελαγχολίας της προηγούμενης ταινίας, καθώς βρίσκει μία σύντροφο στον Κουασιμόδο».[6] Η Φράνσις Ρίζο του DVD Talk είπε ότι «η ιστορία...με κάποιο τρόπο επεκτείνει κάτι που θα μπορούσε να είναι ένα δωδεκάλεπτο τμήμα της παιδικής σειράς Τα Στρουμφάκια, σε περισσότερο από μία ώρα» και κλείνει την κριτική της λέγοντας ότι «το όλο πράγμα αφήνει την αίσθηση της αρπαχτής».[7]

ΤραγούδιαΕπεξεργασία

Στην ταινία συμπεριλαμβάνονται πέντε τραγούδια:[8]

  • «An Ordinary Miracle» - γραμμένο από τον Ουόλτερ Έντγκαρ Κένον, ερμηνευμένο από τον Τομ Χουλς
  • «Le Jour D'Amour» - γραμμένο από τους Ράντι Πίτερσεν και Κέβιν Κουίν, ερμηνευμένο από τους Τζέισον Αλεξάντερ, Τομ Χουλς, Πολ Καντέλ και Τζέιν Γουίδερς
  • «I'm Gonna Love You (Madellaine's Love Song)» - γραμμένο από τους Τζένιφερ Λαβ Χιούιτ και Κρις Κανούτ, ερμηνευμένο από την Χιούιτ
  • «I'd Stick With You» - γραμμένο από τον Ουόλτερ Έντγκαρ Κένον, ερμηνευμένο από τους Τομ Χουλς & Χάλεϊ Τζόελ Όσμεντ
  • «Fa-la-la-la Fallen In Love» - γραμμένο από τον Ουόλτερ Έντγκαρ Κένον, ερμηνευμένο από τους Τζέισον Αλεξάντερ, Τσαρλς Κίμπουργκ και Μαίρη Τζέι Κλάφ

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Hunchback of Notre Dame II Coming in 2001». Laughing Place. 18 Αυγούστου 2000. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2016. 
  2. «The Hunchback of Notre Dame II». Amazon. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2016. 
  3. «The Hunchback of Notre Dame II Movie Reviews, Pictures». Rotten Tomatoes. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2016. 
  4. Powers, Gabriel (16 Μαρτίου 2013). «Review: Hunchback of Notre Dame I and II, The (US - BD) - DVDActive». Dvd Active. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2016. 
  5. Peck, Aaron (8 Μαρτίου 2013). «The Hunchback of Notre Dame / The Hunchback of Notre Dame II». highdefdigest. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2016. 
  6. Hassenger, Jesse (14 Μαρτίου 2016). «'The Hunchback of Notre Dame' and 'Mulan' Are from Disney's Artistically Vital Years». Pop Matters. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2016. 
  7. Rizzo, Francis (10 Μαρτίου 2013). «The Hunchback of Notre Dame: Two-Movie Collection (Blu-ray)». DVD Talk. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2016. 
  8. «"The Hunchback Of Notre Dame II" Album Lyrics». Let's sing it. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2016. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα The Hunchback of Notre Dame II της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).