Κάστρο της Φουά

Γαλλικό κάστρο

Συντεταγμένες: 42°57′56″N 1°36′18″E / 42.96556°N 1.60500°E / 42.96556; 1.60500

Το κάστρο της Φουά (Γαλλικά: Château de Foix) είναι κάστρο στην κοινότητα Φουά στο νομό Αριέζ, στα νότια της Γαλλίας. Είναι σημαντικός τουριστικός χώρος, γνωστό στην ιστορία ως κέντρο των Καθαρών. [2]Το 1840 καταχωρήθηκε από το γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού ως ιστορικό μνημείο. [3]

Κάστρο της Φουά
Chateau de Foix FRA 001.JPG
Είδοςκάστρο
Γεωγραφικές συντεταγμένες42°57′56″N 1°36′18″E
Διοικητική υπαγωγήΦουά[1]
ΧώραΓαλλία[1]
Προστασίακατηγοριοποιημένο ιστορικό μνημείο στη Γαλλία (από 1840)[1]
Commons page Πολυμέσα

ΙστορίαΕπεξεργασία

 
Το κάστρο της Φουά, φωτογραφία από τα τέλη του 19ου αιώνα.
 
Το κάστρο της Φουά

Το κάστρο κατασκευάστηκε τον 7ο αιώνα ως φρούριο και γνωστές αναφορές σ'αυτό υπάρχουν από το 987. Το 1002, αναφέρθηκε στη διαθήκη του Ροζέ Α', κόμη της Καρκασόν, ο οποίος το κληροδότησε στον μικρότερο γιο του Μπερνάρ. [4]Βρίσκεται σε ένα βραχώδες ύψωμα με θέα στην πόλη Φουά. Οι πρώτοι άρχοντες που κυριάρχησαν στην περιοχή εγκαταστάθηκαν σε αυτό το μέρος, από όπου έλεγχαν την πρόσβαση στην άνω κοιλάδα της Αριέζ, και επόπτευαν την πεδινή περιοχή από αυτό το στρατηγικό σημείο, προστατευμένοι συγχρόνως πίσω από τα απόρθητα τείχη.[5]

Το 1034, το κάστρο έγινε πρωτεύουσα της κομητείας της Φουά και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μεσαιωνική στρατιωτική ιστορία. Κατά τη διάρκεια των δύο επόμενων αιώνων, το κάστρο ήταν η έδρα των κομήτων, με λαμπρές προσωπικότητες που έγιναν η ψυχή της Οξιτανικής αντίστασης κατά τη διάρκεια της σταυροφορίας εναντίον των Αλβιγηνών. Η κομητεία έγινε προνομιακό καταφύγιο για τους καταδιωκόμενους Καθαρούς.[6]

Το κάστρο, που συχνά πολιορκήθηκε (με σημαντικότερες τις πολιορκίες του Σίμωνα Ε΄ του Μονφόρ το 1211 και το 1212), αντιστάθηκε στις επιθέσεις και καταλήφθηκε μόνο μία φορά, το 1486, λόγω προδοσίας κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ δύο κλάδων του οίκου της Φουά.

Από τον 14ο αιώνα, οι κόμητες της Φουά περνούσαν όλο και λιγότερο χρόνο στο άβολο κάστρο, προτιμώντας το Παλάτι των Κυβερνητών. Από το 1479, οι κόμητες της Φουά έγιναν βασιλείς της Ναβάρρας και ο τελευταίος από αυτούς, έγινε ο Ερρίκος Δ', βασιλιάς της Γαλλίας και προσάρτησε τα εδάφη του στο βασίλειο της Γαλλίας.

Ως έδρα του κυβερνήτη της περιοχής της Φουά από τον 15ο αιώνα, το κάστρο συνέχισε να διασφαλίζει την άμυνα της περιοχής, ιδίως κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών πολέμων. Ήταν το μόνο από όλα τα κάστρα της περιοχής που εξαιρέθηκε από τις εντολές καταστροφής του Ρισελιέ (1632-1638).

Μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση, το φρούριο παρέμεινε έδρα του κυβερνήτη της περιοχής και στέγαζε την φρουρά. Η ζωή του φωτίστηκε με μεγάλες δεξιώσεις από τους κυβερνήτες, μεταξύ των οποίων ο κόμης ντε Τρεβίλ, διοικητής των σωματοφυλάκων υπό τον Λουδοβίκο ΙΓ' και ο στρατηγός Φιλίπ Ανρί ντε Σεούρ, ένας από τους υπουργούς του Λουδοβίκου ΙΣΤ'. Ο Στρογγυλός Πύργος, που χτίστηκε τον 15ο αιώνα, είναι ο πιο πρόσφατος, οι δύο τετράγωνοι πύργοι κατασκευάστηκαν πριν από τον 11ο αιώνα. Χρησιμοποιήθηκαν ως φυλακή για τέσσερις αιώνες έως το 1862.

ΜουσείοΕπεξεργασία

Από το 1930, το κάστρο στεγάζει τις συλλογές του νομαρχιακού μουσείου της Αριέζ. Τα τμήματα της Προϊστορίας, της Γαλατορωμαϊκής και της Μεσαιωνικής αρχαιολογίας αφηγούνται την ιστορία της περιοχής του νομού Αριέζ από την αρχαιότητα. Επί του παρόντος, το μουσείο αναδιοργανώνει εκθέματα και επικεντρώνεται στην ιστορία του κάστρου ώστε να αναδημιουργήσει τη ζωή στη Φουά την εποχή των κομήτων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία