Κατάλογος δημάρχων Νάουσας

κατάλογος εγχειρήματος Wikimedia

Ο Δήμαρχος της Νάουσας είναι ο επικεφαλής του δήμου.

Ο Δήμος της Νάουσας ιδρύθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1912, αμέσως μετά την απελευθέρωση από τους Οθωμανούς. Με τις οργανωτικές αλλαγές του Προγράμματος Ανασυγκρότησης της Πρωτοβάθμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης « Καποδίστριας», ο Δήμος θα μεγαλώσει σημαντικά με την ενσωμάτωση των κοινοτήτων Αρκοχωρίου, Γιαννακοχωρίου, Ροδοχωρίου (με τους οικισμούς Ροδοχωρίου, Μεταμόρφωσης και Αγίου Παύλου) και Στενημάχου. Το 2011 με το πρόγραμμα τοπικής αυτοδιοίκησης Καλλικράτης, με τον δήμο Ηρωικής Πόλης Νάουσας συνενώθηκαν οι πρώην Δήμοι Ανθεμίων (Επισκοπή, Κοπανός, Λευκάδια, Μαρίνα, Πολλά Νερά, Μονόσπιτα, Χαρίεσσα) και Ειρηνούπολης (Αγγελοχώρι, Αρχάγγελος, Άνω Ζερβοχώρι, Παλαιό Ζερβοχώρι, Πολυπλάτανος).

ΚατάλογοςΕπεξεργασία

Κατάλογος δημάρχων Νάουσας
Εκλεγμένος ή διορισμένος Δήμαρχος[1] (γέννηση-θάνατος) Διάρκεια Σημειώσεις
Γιώργος Λαπαβίτσας 1868-1881 Μετά την παραχώρηση από τους Οθωμανούς ειδικών προνομίων αυτοδιοίκησης στους μη Μουσουλμανικούς πληθυσμούς (Χάττι Χουμαγιούν), πρώτος δήμαρχος Νάουσας εκλέγεται ο Γεώργιος Λαπαβίτσας, μετά από εκλογές. Από τον Λαπαβίτσα αρχίζουν τρεις περίοδοι που εκλέγονται οι Τζορμπατζήδες. Αυτοί οι ίδιοι παραχωρούν και καρπούνται σ' αυτές τις περιόδους τα μη έχοντα ιδιοκτήτη κτήματα. Στη δημαρχία του Λαπαβίτσα παραχωρήθηκε στον Δήμο η Αράπιτσα, ο Άγιος Νικόλαος, η Κούλα και το Κονάκι, τα οποία έως τότε ανήκαν στο Δημόσιο. Ο Δήμαρχος είχε προσωπική φρουρά από 6 άτομα, Χριστιανούς. Είχε το τσιφλίκι του στην Επισκοπή. Παρέμεινε στη Δημαρχία έως το 1881, οπότε και έχασε την εκλογή από τον Κώστα Αντωνάκη Περδικάρη.
Κώστας Αντωνάκης Περδικάρης 1881-1885 Έμεινε ως το 1885. Στη Δημαρχία αυτού, ο Λαπαβίτσας, πολιτικός του αντίπαλος, έσπασε τις πόρτες της φυλακής και λευτέρωσε δύο καταδίκους (προφανώς οπαδούς του).
Δημήτριος Λόγγος 1885-1889 Βιομήχανος, διαδέχθηκε τον Περδικάρη για 4 χρόνια.
Γιώργης Τσιάρας-Μούρτζιος 1889-1894 Γαιοκτήμονας, διαδέχθηκε τον Λόγγο στη θέση του δημάρχου σε ηλικία 75 ετών.
Κωνσταντίνος Xατζημαλούσης 1894-1916 Διαδέχεται τον Τσιάρα και παραμένει στο δημαρχιακό αξίωμα και μετά την απελευθέρωση. Ο Χατζημαλούσης στο διάστημα αυτό πέραν των οργανώσεων σχολείων, εκκλησιών, οργανώνει το λαό σε συντεχνίες και θέτει τα θεμέλια του λαϊκού Συνδέσμου "Πούπουλο", μιας επαναστατικής για την εποχή της, τοπικής κοινωνικοπολιτικής οργάνωσης . Ο Χατζημαλούσης, άνθρωπος πλούσιος δε διστάζει να τα βάλει με την άρχουσα τάξη. Στέκεται στον λαό σαν δικολάβος του και βοηθός του κάθε πολίτη. Αλληλογραφώντας κατορθώνει να χτιστούν στις μέρες του, με τη βοήθεια των Ναουσαίων της Αμερικής τα σχολεία του Αγίου Μηνά πάνω στο ενοριακό νεκροταφείο. Προτρέπει ακόμα και τους Αμερικάνους να ιδρύσουν τον Σύλλογο "Άγιος Δημήτριος" στη Βοστώνη. Βασικότερο έργο του όμως είναι το υδραγωγείο το οποίο έρχεται με πήλινες σωλήνες απ’ τον Άγιο Νικόλα και όχι απ’ της Χώρας το νερό, που ως τότε υδρεύονταν ένα μεγάλο μέρος της πόλης.
Γρηγόριος Περδικάρης 1916-1918 Διορισμένος από το Παλάτι, μετά από παρέμβαση του Δραγούμη.
Σπυρίδων Λαναράς 1918-1922 Διορισμένος
Θωμάς Αρνής 1922-1925 Διορισμένος. Εφάρμοσε το πρώτο «Πολεοδομικό σχέδιο Νάουσας».
Γεώργιος "Τζιών" Περδικάρης 1925-1932 Στις 25 Σεπτεμβρίου 1925 ψηφίζεται πανηγυρικά απ’ το Λαό ο Γεώργιος Περδικάρης, ο επονομαζόμενος "ΤΖΙΩΝ". Από τους πιο εργατικούς δημάρχους, οργανώνει σχολεία, βοηθά το προσφυγικό στοιχείο, και ρίχνει όλο το βάρος του στη δημιουργία υδραγωγείου. Ζητά την οριστική και τελική επίλυση του Δάσους Σελίου. Επί θητείας του κατασκευάζονται μερικοί αναγκαιότατοι αγροτικοί δρόμοι. Για πρώτη φορά, φορολογεί τα εργοστάσια που κινούνται με νερό του Δήμου. Επίσης κατασκευάζει την ηλεκτρική εταιρεία και ηλεκτροδοτεί τα σπίτια. Το 1929 χτίζει τα Δημοτικά Σφαγεία.
Φιλώτας Κόκκινος (1900-1987) 1933-1938 Στα 1932 εκλέγεται δήμαρχος ο Φιλώτας Κόκκινος της γνωστής οικογενείας των Βιομηχάνων. Ήταν μόλις 32 χρόνων. Ήταν ο Δήμαρχος με τη μεγαλύτερη φαντασία και τους φανατικότερους οπαδούς. Έκανε εφαρμογή του σχεδίου πόλεως. Επί θητείας του έγινε διάνοιξη και οδόστρωση διαφόρων οδών και πλατειών. Επίσης άνοιξε τις σημερινές πλατείες Καρατάσου και Δημαρχίας. Άλλα έργα είναι η διαρρύθμιση του νεκροταφείου Αγίου Αθανασίου, η ίδρυση Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, η αγορά του κτήματος Σκοτίνας, η έναρξη τουριστικού περιπτέρου στο Κιόσκι, η ανακαίνιση του Δημοτικού Μεγάρου, η ίδρυση Δημοτικής Βιβλιοθήκης, η κατασκευή Παιδικού Σταθμού, του πρώτου στην Ελλάδα, η κατασκευή Γυμναστηρίου, οι αγροτικοί δρόμοι Σκάλας και Πλακένιας, η διάνοιξη του δρόμου για το Σέλι και η περίφημη ανέγερση του Νοσοκομείου. Επί των ημερών του το 1935 γίνονται και οι πρώτοι χιονοδρομικοί αγώνες στο Σέλι. Αξιοσημείωτη ήταν η συμβολή του στην ίδρυση τεχνικών σχολών στη Νάουσα. Απομακρύνθηκε από τη δικτατορία του Μεταξά. (Α' Περίοδος)
Σταύρος Κούλης (19??-1985) 1938-1941 Διορισμένος
Στέργιος Φετλής 1944-1945 Εξελέγη, μετά από εκλογές που διενεργήθηκαν από το Ε.Α.Μ.Πρόεδρος του Γεωργικού Πιστωτικού Συνεταιρισμού Ναούσης.[2]
Χριστόδουλος Πετρίδης 1945 Διορισμένος. Ως Δήμαρχος Νάουσας την ταραγμένη εμφυλιακή εποχή δολοφονήθηκε από τους κομμουνιστές, ενώ το σπίτι του, ιδιαίτερα οχυρωμένο από τον Στρατό, καταστράφηκε ολοσχερώς, όπως και η πόλη, τον Γενάρη του 1949, από τον ΔΣΕ.
Γρηγόριος Σιούγγαρης 1946 Διορισμένος. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους και πιο επιτυχημένους επιχειρηματίες στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας, ο οποίος ηλεκτροδοτούσε το Αμύνταιο, την Κοζάνη και την Πτολεμαΐδα. Όλα αυτά μέχρι την κατοχή. Στην Νάουσα μετά τον Στέργιο Φετλή, οι διορισμένοι δήμαρχοι από το επίσημο κράτος δολοφονούνται από τους αντάρτες. Είναι η μαύρη εποχή του εμφυλίου. Σε αυτήν τη δύσκολη εποχή ο Γρηγόριος Σιούγγαρης, αναλαμβάνει τον δημαρχιακό θώκο, χωρίς ούτε έναν δημοτικό σύμβουλο, μιας και μετά τη δολοφονία του Πετρίδη, επικρατεί μεγάλος φόβος στην πόλη. Από την πολιτική βγήκε πάμφτωχος.
Νικόλαος Θεοφίλου 1947-1949 Διορισμένος από την κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη. Εφονεύθη στις 14-1-1949 από τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδος. Στη μνήμη του, σήμερα, ένας από τους πιο κεντρικούς δρόμους της Νάουσας, έχει το όνομά του.
Αθανάσιος Κουλτζής 1949-1950 Διορισμένος
Στέργιος Τέτουλας (19??-1983) 1950-1951 Διορισμένος, υπηρεσιακός
Φιλώτας Κόκκινος (1900-1987) 1951-1954 Εξελέγη για δεύτερη φορά στις εκλογές του 1951. (Β' Περίοδος)
Αλέξανδρος Χωνός 1955-1958 Στις 21 Νοεμβρίου 1954, η Νάουσα εκλέγει Δήμαρχο τον Αλέκο Χωνό. Αγωνιστής της Δημοκρατίας και της Λευτεριάς, γεννήθηκε το 1911 και ήταν γιος του λογίου Σταύρου Χωνού. Στις εκλογές του 1954 εξελέγη και η πρώτη γυναίκα δημοτική σύμβουλος Νάουσας, η Αγαθή Αρκ. Βαφειάδου (1922-1984), η οποία πέθανε στη Γερμανία σε ηλικία 62 ετών στις 24 Μαρτίου 1984.[3] Υπήρξε ο λαϊκότερος Δήμαρχος που πέρασε απ’ την πόλη. Επί θητείας του δόθηκαν 1.800 στρέμματα στους ακτήμονες και 5.000 στρέμματα στους κτηνοτρόφους. Επίσης παραχωρήθηκαν οικόπεδα στην περιοχή Αϊλιά σε πτωχούς και άστεγους δημότες . Εγκρίθηκε η αγορά οικοπέδων για τις εργατικές κατοικίες Παπαράντου. Με δασικό δρόμο που περνούσε από το Ροδοχώρι συνδέεται η Νάουσα με την Πτολεμαΐδα οδικώς. Με την άρδευση αγροτικής περιοχής Γάστρας αξιοποιήθηκαν 2.000 στρέμματα αγροτικής γης που ήταν ξηρικά. Επί θητείας του εκδόθηκε προεδρικό διάταγμα με το οποίο η Νάουσα (και κατ' επέκταση ο δήμος της) χαρακτηρίστηκε ως "Ηρωική", λόγω της εξέγερσης του 1822 και της Καταστροφής που ακολούθησε. Βασικότερο έργο του Χωνού υπήρξε η αγορά του Δημοτικού Δάσους.
Φιλώτας Κόκκινος (1900-1987) 1959-1967 Εξελέγη στις εκλογές του 1959 και επανεξελέγη το 1964. Απομακρύνθηκε από τη χούντα. (Γ' Περίοδος) Πέθανε τον Δεκέμβριο του 1987.
Χ. Χρυσοχόου, με αναπληρωτή δημάρχου τον Ζήση Χρυσοχόου -Μ. Βαλσαμίδης 1967-1974 Διορισμένοι από τη χούντα[4]
Δημήτριος Βλάχος (1937-2012) 1975-1989 Δικηγόρος. Μέχρι σήμερα αποτελεί τον μακροβιότερο δήμαρχο Νάουσας. Εξελέγη σε 5 εκλογικές αναμετρήσεις (1975,1978,1982,1986,1998). Υποστηριζόταν από το Κ.Κ.Ε., και γενικότερα τις δυνάμεις της Αριστεράς. Την περίοδο αυτή λαμβάνει χώρα η αγορά του συγκροτήματος του Δημοτικού Θεάτρου. Γίνονται οι ανάλογες διαμορφώσεις και προσαρμογές και αρχίζει η λειτουργία Κινηματογραφικής Λέσχης, εντευκτηρίου, αίθουσας πολλαπλών χρήσεων. Το 1980 κατασκευάζεται το μέγαρο της Εστίας Μουσών, όπου άρχισε να λειτουργεί το Δημοτικό Ωδείο και η Σχολή Μπαλέτου και στεγάζεται η Χορωδία του σωματείου "Ωδείο Ναούσης". Στη δημιουργία αυτών των έργων βέβαια, ιδιαίτερα σημαντική είναι η συνεισφορά πολλών Ναουσαίων ευεργετών. Το 1981 τίθεται σε λειτουργία η Δημοτική Βιβλιοθήκη, με πολλές χιλιάδες τίτλους βιβλίων και ανάλογη στελέχωση, ενώ το 1985 αρχίζει να λειτουργεί το Ανοικτό Δημοτικό Θέατρο με 1.100 θέσεις, στα πρανές του Δημοτικού Πάρκου «Κιόσκι». Αρχίζει η ραγδαία ανάπτυξη του Χ.Κ. Τελειώνει και εξοπλίζεται το μεγάλο καταφύγιο-ξενοδοχείο, εγκαθίσταται ο μεγαλύτερος στον ελλαδικό χώρο (τότε) αναβατήρας και άλλοι συρόμενοι, αναγείρονται το σαλέ στα 3-5 Πηγάδια, κτιριακό συγκρότημα ξενοδοχείου, εστιατορίου, αναψυκτηρίου, με κλειστή πισίνα, διανοίγονται νέες πίστες και το μέγιστο, εγκαθίσταται σύστημα τεχνητής χιόνωσης (εγκαινιάζεται το 2002) υπερσύγχρονο και το μοναδικό στην Ελλάδα. Παράλληλα πάει και η αξιοποίηση του άλσους Αγίου Νικολάου. Δημιουργείται το ξενοδοχειακό συγκρότημα «ΒΕΡΜΙΟΝ» με 75 δωμάτια και σουίτες, αίθουσα συνεδρίων, εστιατόριο, καφετέρια, γυμναστήριο κλπ. Το συγκρότημα αυτό γίνεται η ναυαρχίδα της τουριστικής ανάπτυξης της Νάουσας. Η διοίκηση και διαχείριση γίνεται από Δημοτική Επιχείρηση, η οποία είναι η μοναδική στην Ελλάδα επιχείρηση του δημόσιου τομέα που λειτουργεί άψογα και με κέρδη. (Α' Περίοδος)
Πέτρος Μπόλας 1989-1990 Εκλεγμένος με τον συνδυασμό του Δημητρίου Βλάχου. Αντικατέστησε τον τελευταίο στον δημαρχιακό θώκο, λόγω καθόδου του ως υποψήφιου βουλευτή στις Βουλευτικές Εκλογές εκείνης της χρονιάς.
Γεώργιος Πολάκης 1991-1994 Δικηγόρος. Εξελέγη στις εκλογές του 1990, με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ.
Γρηγόριος Λιόλιος 1995-1998 Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Εξελέγη τον Οκτώβριο του 1994, υποστηριζόμενος από τη Νέα Δημοκρατία, και διοίκησε τον δήμο από το 1995 έως το 1998.
Δημήτριος Βλάχος (1937-2012) 1999-2002 Εξελέγη στις εκλογές του 1998. Η τελευταία από τις πέντε θητείες του. (Β' Περίοδος). Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών στις 7 Οκτωβρίου 2012.
Αναστάσιος Καραμπατζός 2003-2014 Δικηγόρος. Εξελέγη Δήμαρχος σε τρείς συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις (2002,2006,2010), υποστηριζόμενος κυρίως από το ΠΑΣΟΚ, αλλά λόγω και του συναινετικού του χαρακτήρα, κάθε φορά τύγχανε ευρείας αποδοχής και έπαιρνε στο συνδυασμό του άτομα απ’ όλους τους ιδεολογικούς χώρους. Επί θητείας του –παρά τη λαίλαπα του κλεισίματος των εργοστασίων Κλωστοϋφαντουργίας όπου ο ίδιος προσωπικά και το δημοτικό συμβούλιο πρόσφεραν την αμέριστη βοήθεια και συμπαράσταση στον αγώνα των εργαζομένων-, δρομολογήθηκαν και υλοποιήθηκαν στη Νάουσα και τα Δημοτικά Διαμερίσματα, σημαντικά έργα[5] με αξιοποίηση κυρίως ευρωπαϊκών πόρων. Ο προϋπολογισμός των έργων της 12ετίας, ξεπέρασε τα 103.000.000 ευρώ και αναφέρονται ενδεικτικά: 1) Το 2009, ολοκληρώθηκε -μετά από 50 χρόνια- το κλειστό Κολυμβητήριο Ολυμπιακών προδιαγραφών στον Άγιο Νικόλαο. 2) Η ανάδειξη της «Σχολής του Αριστοτέλη» στο νυμφαίον της Μίεζας και η κατασκευή (2007) σημαντικού Πολιτιστικού Κέντρου (αξιοποίηση της μεγάλης δωρεάς του ευεργέτη της Νάουσας Χρήστου Λαναρά). 3) Το 2003, αποκτήθηκε το 1/5 που είχε το Δημόσιο επί του Δάσους «Κανέλλη» στο Βέρμιο, κάτι που έκανε τον Δήμο Νάουσας τον μεγαλύτερο δασοκτήμονα στην Ελλάδα με 71.000 στρ. 4) Το 2004, ιδρύθηκε και λειτούργησε Πανεπιστημιακό τμήμα (Διοίκηση Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας) στο παλιό διατηρητέο εργοστάσιο "Λόγγου-Τουρπάλη" που ανακαινίσθηκε ριζικά, καθιστώντας τη Νάουσα τη μόνη πόλη - μη πρωτεύουσα Νομού- στην Ελλάδα που έπαιρνε Πανεπιστημιακό τμήμα. 5) Το 2014, ολοκληρώθηκε η επανάχρηση του πρώην βιομηχανικού κτηρίου "ΒΕΤΛΑΝΣ" σε πολυχώρο πολιτισμού (Δημοτική Βιβλιοθήκη, Εικαστικά εργαστήρια, χώροι συνεδριάσεων, ΚΕΠ κλπ). 6) Την ίδια χρονιά ολοκληρώθηκε η επανάχρηση και του πρώην εργοστασίου «ΕΡΙΑ» για τη δημιουργία "Κέντρου Τεκμηρίωσης της Βιομηχανικής Κληρονομιάς της Νάουσας" και η ανάδειξη των βαφείων και της καμινάδας. 7) Η κατασκευή νέων Αθλητικών εγκαταστάσεων όπως το γήπεδο 5Χ5 στη θέση "Κούκος" (επίσης με δωρεά Χρ. Λαναρά), η κατασκευή νέου γηπέδου ποδοσφαίρου στη θέση «Παναγιωπούλα», η κατασκευή 4ου γηπέδου τένις στον Αγ. Νικόλαο, η τοποθέτηση ταρτάν και πυλώνων φωτισμού στο γήπεδο της Νάουσας κ.α. 8) Το 2010 έγινε το νέο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο του Δήμου Νάουσας με καθορισμό νέων χρήσεων γης για την πόλη, τα δημοτικά της διαμερίσματα και τους ορεινούς οικισμούς της. 9) Αποκαταστάθηκαν πλήρως και ακολούθησε η επανάχρηση πολλών διατηρητέων κτηρίων της Νάουσας (όπως π.χ. τα παλιά «Δημοτικά Σφαγεία» όπου εγκαταστάθηκε η ΔΕΥΑΝ, ο σησαμόμυλος «Μάκη» (ιδιοκτησίας του «Ομίλου Γενίτσαροι και Μπούλες»), ο υδρόμυλος «Ράϊου», το κτήριο «Κόκκινου-Σημανίκα», το «πέτρινο» κτήριο (γραφεία) της ΒΕΤΛΑΝΣ και η διαμόρφωση της αίθουσας πολιτισμού «Ναϊάς», το κτήριο «ΠΙΚΠΑ» κλπ). 10) Το 2009 ολοκληρώθηκε η ανάπλαση του βράχου του Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου με τον χαρακτηριστικό Υδροτροχό στην είσοδο της πόλης, έγινε η ανάδειξη του καταρράκτη στη θέση «Μπίλη», «Παπαγιάννη» κ.α. 11) Η διαμόρφωση πεζόδρομων και η ανάδειξη του ποταμού της Αράπιτσας με σκοπό την διαμόρφωση μιας ιστορικής –περιβαλλοντικής- βιομηχανικής -τουριστικής διαδρομής από το «πάρκο Ηρώων» μέχρι και το χώρο θυσίας στη θέση «Στουμπάνοι», συνδυαστικά με τις επαναχρήσεις των παλιών εργοστασίων δίπλα στο ποτάμι και των παλιών νερόμυλων. 12) Το 2010 τοποθετήθηκε στο «Πάρκο Ηρώων» το μνημείο των 1241 σφαγιασθέντων Ναουσαίων Ηρώων, της προτομής του Μακεδονομάχου Αντώνη Μίγκα (2012), αλλά και του Γερο-Καρατάσου στα ερείπια του πατρικού του στον πρώην οικισμό «Διχαλεύρι» Στενημάχου. 13) Το 2014, ολοκληρώθηκε η ανάπλαση των κοινόχρηστων χώρων του αξιόλογου παραδοσιακού οικισμού «Αρκοχώρι» και η ανάδειξή του σε τουριστικό προορισμό. 14) Η ανακαίνιση του ξενοδοχείου "ΒΕΡΜΙΟ" στον Άγιο Νικόλαο, η ανάδειξη του άλσους Αγίου Νικολάου, αλλά και του Χιονοδρομικού Κέντρου «3-5 Πηγάδια» το οποίο σχεδόν κάθε χρόνο βραβεύονταν ως το καλύτερο Χ.Κ. της Ελλάδας. 15) Το 2012 κατασκευάσθηκε το έργο υδροδότησης των ορεινών οικισμών της Νάουσας (Χ. Κ. «Πηγάδια», Άγιος Παύλος, Μεταμόρφωση). 16) Η κατασκευή ταμιευτήρα νερού 2.000 κ.μ. στην Κουτσούφλιανη. 17) Η κατασκευή νέων Σχολείων (Νηπιαγωγείο Γιαννακοχωρίου, 10ο Δημοτικό Σχολείο Νάουσας στη θέση «Μανδρί», 2ο Γυμνάσιο στη θέση «Βρυσάκι», Βρεφονηπιακός σταθμός στη «Βάλια», αναπλάσεις σχολικών αυλών, ανακατασκευή στεγών, τοποθέτηση λυόμενων αιθουσών κλπ). 18) Επιλύθηκε το χρόνιο πρόβλημα των σκουπιδιών με ενέργειες όπως: α) κλείσιμο και αποκατάσταση των τριών χωματερών Νάουσας-Ανθεμίων-Ειρηνούπολης, κατασκευή Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (Σ.Μ.Α.)στα Μονόσπιτα, εξοπλισμό με οχήματα μεταφοράς, θρυμματισμού κλπ των απορριμμάτων, προμήθεια κάδων ανακύκλωσης κλπ. 19) Η τοποθέτηση Ευρυζωνικού δικτύου οπτικών ινών. Επί θητείας του επίσης το 2010, έγινε πράξη η συνένωση της παλιάς επαρχίας Νάουσας σε έναν ενιαίο Δήμο (Νάουσα-Ανθέμια-Ειρηνούπολη) με βάση το σχέδιο «Καλλικράτης». Ταυτόχρονα: 20) Το 2014, ξεκίνησε η κατασκευή του μεγαλύτερου δημοτικού έργου στο νομό Ημαθίας «Αποχέτευση και Επεξεργασία Λυμάτων - Βιολογικός Σταθμός», στους πεδινούς οικισμούς του διευρυμένου δήμου της Ηρωικής Πόλης Νάουσας (Ανθέμια-Ειρηνούπολη). 21) Παράλληλα, υλοποιήθηκαν δίκτυα αποχέτευσης σε τοπικές κοινότητες (Χαρίεσσα), έγινε ο Βιολογικός Σταθμός στον Στενήμαχο, καθώς και δεξαμενές υδροδότησης Πολυπλατάνου και Μονοσπίτων. 22) Επίσης, για το μοναδικό Αποκριάτικο δρώμενο της Νάουσας «Γενίτσαροι και Μπούλες», επί θητείας του έγινε για πρώτη φορά ολοκληρωμένη ιστορική –λαογραφική μελέτη από το ΑΠΘ (καθηγήτρια η κ. Ελεονώρα Σκουτέρη) στην οποία καταγράφηκαν λεπτομερώς όλα τα ιστορικά στοιχεία, τα οποία –μαζί με το κινηματογραφικό ντοκουμέντο του μεγάλου Έλληνα σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη που παραχωρήθηκε στο Δήμο-, αποτέλεσαν τις προϋποθέσεις για την υποβολή φακέλου στην ΟΥΝΕΣΚΟ, με σκοπό την προστασία του ως στοιχείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Τηρώντας την μεγάλη Πολιτιστική παράδοση της Νάουσας, πραγματοποιήθηκαν δεκάδες πολιτιστικές εκδηλώσεις (συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, προβολή ταινιών κλπ), με τη συμμετοχή των πιο καταξιωμένων ελλήνων καλλιτεχνών. Σημαντικές ήταν τέλος, οι πολλαπλές πρωτοβουλίες, οι συχνές κινητοποιήσεις και γενικότερα η συμβολή του κ. Καραμπατζού, τόσο για την αποπεράτωση της Καθέτου οδού προς την Εγνατία (Μέση-Πατρίδα-Μονόσπιτα Νάουσα –Κοπανός –Σκύδρα) ένα έργο εξαιρετικής σημασίας για την ανάπτυξη της περιοχής και την έξοδο από την «απομόνωση», όσο επίσης και η δρομολόγηση με βάση τη Νάουσα, των δύο σημαντικών ενδοδημοτικών – διαπεριφερειακών συνεργασιών (Προγραμμάτων), όπως το “ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΒΕΡΜΙΟ” και “ΣΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ», με συνεργασίες –συμπράξεις όλων των γύρω Δήμων, οι οποίες πίστευε ότι μπορούσαν να δώσουν πολύ σημαντική προοπτική ανάπτυξης, για το μέλλον και την εξωστρέφεια του Δήμου Νάουσας.
Nικόλαος Κουτσογιάννης 2014-2019 Εξελέγη στις εκλογές του 2014. Επί θητείας του, τοποθετήθηκαν νέοι κάδοι ανακύκλωσης (υπέργειοι, υπόγειοι κλπ). Υπήρξε εμπνευστής του καινοτόμου, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, προγράμματος παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας από την αξιοποίηση των υδατοπτώσεων, το οποίο ωστόσο αποδείχθηκε μη εφαρμόσιμο.
Νικόλαος Καρανικόλας 2019- σήμερα Αγρονόμος-Τοπογράφος- Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Χωροταξίας και Ανάπτυξης της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ. Εξελέγη, χωρίς κομματική στήριξη, στις εκλογές του 2019, με ποσοστό 51,17%, έναντι του Νίκου Κουτσογιάννη.
 
Το μνημείο του Ποντιακού Ελληνισμού στο δημοτικό πάρκο


 
Η επαναστατική σημαία της Νάουσας

Στις τελευταίες αυτοδιοικητικές, εκλογές (2019) νέος δήμαρχος Νάουσας αναδείχθηκε ο Νικόλαος Καρανικόλας, επικεφαλής της παράταξης "ΕΝΑ- Μαζί", έναντι του απερχόμενου δημάρχου.


Σημειώσεις και παραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Περιοδικό "ΝΙΑΟΥΣΤΑ", Ιούλιος, Αύγουστος, Σεπτέμβριος,1990, έτος ΙΔ- τόμος Ζ- τεύχος 52 σελ.92-97
  2. εφ. Το Φως, φύλλο 16ης Σεπτεμβρίου 1945, σελ. 2.
  3. [1], Ριζοσπάστης, ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ, 4 Μαΐου 2014, σελ. 37, ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2020.
  4. Επιθεώρησις της Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, Κεντρική Ένωσις Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος, τεύχος Ζ΄-Η΄, Ιούλιος-Αύγουστος 1967.
  5. dimotikiananeosi.gr